Romans & histoires Live Happily Ever After

He send the picture on my messenger. "Hey bro, She's cute." "Dude, hindi mo man lang sinabi na may girlfriend ka na." Mga chats ng mga kaibigan ko. I think this is the right time para ipakilala ang asawa ko nang tama kahit sa social media lang. I post my picture with Zinnia. I write the caption. "I'm living happily with my lovely wife and I love her so much. Without her, I can't live in this world." With red hearts.

dugtong ni Mariam. “Can you stop saying the word ‘fake’? Yes, our relationship is a pretense, but still I want to enjoy it. Can we be happy kahit na for 6 months lang?” seryosong tanong nito sa kanya. Tinaas niya ang kanyang mukha at tinignan ng matiim si Stanley. “How can you be happy for something that isn’t real?” Sa totoo lang ay natatakot siya maging masaya kasama ito. Stanley is such a nice guy. Mukhang hindi rin ito mahirap mahalin dahil sa easy-going and sweet personality nito.

"Okey, bahala ka. Baka lang maging laman ka ng newsfeed after ng wedding day n'yo. Magiging manugang ka lang naman ng Gobernador ng Probinsya ng Palawan, baka nakakalimutan mo. At lahat ng galaw mo posibleng maging laman ng newsfeed." "Wala akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao, my wedding, my rules." pangfinale na saad ni Jia. Wala na ring nagawa si Liam na sumang-ayon na lang. Aminado namang lumang estilo at disenyo na ang gusto niyang isuot. Pero iyon kasi ang dream niya, maglakad sa aisle na parang isang lumang-tao, maging isang binibini na ihahatid sa altar ng kaniyang Prince Charming. Weirdo talaga siya, at alam niya iyon.

Bigla na naman niyang naalala ang rules na ibinigay ng kanilang boss. Makalipas ang dalawangpung minuto ay narating nila ang bahay nila Grace. Naabutan nila roon ang ilang mga kasama nila sa trabho at ang iba naman ay kamag anak at kapitbahay ni Jorelle. Sa malawak na bakuran ginanap ang selebrasyon may mahabang mesa na nagsilbing bouffet table ng mga pagkain. Simpleng handaan lamang ang nakagayak. Mayroon ding inarkilang videoke para sa mga mahilig bumirit. Pagpasok pa lamang nila sa gate ay sinalubong na sila ni Jorelle.

She made sure that her husband will suffer the same as how she suffered too. But eventually the vengeance was took over by love. And so they live happily ever after. "Don't be stubborn." Sa kanilang apat si Ate Lara lang ang nagkaroon ng masayang buhay. Siya lang ang naging masaya. Natatakot akong magaya ako sa tatlo kong kapatid na naging miserable. After their annulment nagsialisan sila sa bahay at nagkanya kanya. Dad was left with our step mom.

Ayaw nito ng Ligaya, mas bet ang Happy, kaya ‘yan ang tawag sa kaniya rito sa mansyon. Pinakabata ring kasambahay kasi twenty pa ang dalaga. Mabait kasi ito at sabi ni Everette, mapagkakatiwalaan si Happy, kasi ang Nanay nito ay siyang dating labandera at plantsadora dito sa mansyon, ng kasing edad ni Happy, hanggang sa nag asawa at nagkaanak. Tumigil lang ng pinagbubuntis ang bunsong kapatid ni Happy.

Palibhasa’y hopeless romantic ang bruha. Naniniwala naman si Vanessa sa pag-ibig, pero sa salitang “forever”? Nada. There is no forever in this world because even the word forever has an over. Nothing in this world is permanent. Everything has its own ending. “Really?” mabilis na sulyap ni Anya sa kanya. “Really,” paniniguro niya. “Still the old Vanessa. Kaya hindi ka nagkaka-boyfriend dahil ganyan ka mag-isip. Life is beautiful, Vanny. Especially when there is someone special in your life. It brings color to your dull and boring world.”

The only thing that they could relate to fairytale was— "They live happily ever after!" sigaw ni Raveia nang bumitaw sila sa halik.

Isang halik na punong-puno ng pagmamahal at halata ang kislap sa kanyang mga mata ng maglayo ang aming mga labi. "MABUHAY ANG BAGONG KASAL!" Sigaw ng lahat at masayang nag palakpakan. Matapos ang seremonya nagmadali na kaming umalis sa simbahan. Wala akong ideya kung saan kami pupunta ni Rowan-ang lalaking mahal ko na asawa ko na ngayon. "Mahal na Mahal kita Helena Beatrice Manlupa Hidalgo." Hinalikan niya ang kamay ko.

" Then I shall pronounce you, husband and wife." Dee once again kisses earlene after staring intently at her eyes for seconds. We could all see the happiness in his eyes and we are ecstatic to witness that. We have been to many difficult times but that doesn't stop us to give up, it gives motivation to get stronger and now look at us. We are now at the best version of ourselves. I think this is where I should say that we live happily ever after. THE END