Novel & Cerita Loathing

Naintriga ako kung anong nangyayari kaya lumapit ako para makita kung ano ang pinagtitinginan ng mga tao pero ilang segundo lang ay pinagsisihan ko iyon. ‘Matheo…’ Isip ko habang tinitingan ang mga taong naglalakad papasok ng building. Kumabog ang puso ko hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa galit na muli na namang lumitaw. No, it’s not anger anymore, it’s loathing and hatred. The feeling felt so overwhelming na hindi ko mapigilang maikuyom ang kamay ko.

sabi niya gamit ang mapaglarong tono. I scoffed. “I really hate your guts and that's exactly the reason I don't want to work with you. I can't even understand how Venom can endure your shameless face." “Maybe she has a better taste than you?" he retorted. “So you are the standard of ‘better taste’?” I emphasize the last two words. "If yes, then the bar is in hell," I countered back. “What do you mean in hell?" “Because it's so low it reached hell," dumila pa ako sa kaniya upang asarin lalo siya.

Halos hindi pa rin ito makatingin sa kumakausap sa kanya "Bakit ba ang init kaagad ng ulo mo? Nagmamagandang loob lang ako sa iyo. Ang ganda ng umaga oh. Magandang simulan ang araw na ito ng nakangiti. Tara na... sakay ka na sa akin," - Grievo.

Ang cute lang kasing tingnan ni Lance at Lorilyn lalo na kapag pinapaulanan ng lalaki ng mga banat si Lorilyn sa school tapos tatalakan lang siya nito pabalik. But my face only holds an expressionless look and I’m used to it just how Ate Clara and Lorilyn used to deal with it everyday. Hindi ko alam. Siguro, ganito lang talaga ang personality ko. As if something terrible happens in my past when in reality, I’d never experience pain and sucks in my life. “Alam mo ba yung kasabihan—“ “Na the more you hate, the more you love. At uulitin ko sa ‘yo, Jennifer, hinding-hindi ko siya magugustuhan kahit kailan,” pagpuputol niya sa sasabihin ko.

Inis na inis ako! Minsan hindi ko nakokontrol ang sarili ko kapag nagagalit at naiinsulto. Talagang nag aapoy ang mata at umuusok ang ilong ko. hahana yun na yun! Nainis ako sa inasta niya kaya hinablot ko ang cellphone niya at ibinagsak ko sa lamesa. Akala niya ah! Hindi man siya makakatayo dahil hindi pa niya kaya. Ang lakas din ng loob niya na kalabanin ang dragon ng norte!? "HEY! WHAT ARE YOU DOING STUPID WOMAN!" sigaw niya sa akin kaya mas lalong uminit ang ulo ko. Sa totoo lang gusto ko na siyang sapakin!

natatawa naman na sagot ko dito. Medyo ayaw ko din na halikan ito ng torrid at baka hindi ko na rin mapigilan pa ang aking sarili lalo na at siya ang kahinaan ko. Kung yung ngiti pa nga lang niya ay nanlalambot na ang tuhod ko e di lalo na kapag hinaliakan pa ako nito ng torrid diba. baka mahimatay na ako nito ng tuluyan.

Hindi ko maiwasang matawa ng malakas dahil sa sigaw niyang pilit niya pang hininaan. “I hate you!” “May gloves ka naman eh!” Nakita ko pa siyang matigilan at mapatingin sa kamay niya. “Kahit na!” Dahil sa kakatawa ko ay bigla kong nahulog ‘yung uod at bumagsak ito sa paa ko. Agad kong iwinasiwas ‘yung paa ko para matanggal ito agad. “Karma mo ‘yan.” Tumatawang aniya.

Gayon na lamang ang panlulumo niya nang hindi makita ni anino man lang ng best friend niya. "Iniwan nga talaga ako hmp!" binaklas niya ang comforter at masama ang loob na naupo sa kama habang panay ang scroll sa kaniyang f******k account. NANG makaramdam ng uhaw ay tumayo siya at tinungo ang water dispenser na nasa tabi ng bintana. Hindi sinasadyang napadako ang tingin niya sa labas. Nag aagaw na ang dilim at liwanag dahil mag sisix thirty na ng gabi.

" Why can't he give us consideration, we're his fans but for God sake!!! " " And look what he did to us?" " WE ADORE HIM SO MUCH. HE JUST ARGHHHH!!! " " But I think we deserve this, our bad desires lead us here suffering ackkkkk!!! " Nangingiyak na sabi nila. Mga babaeng kilala, laki sa mga luho, mala-porselana ang kutis, magandang mukha at magagarang damit. But now they look so trash with that dirty and pathetic faces of them.

Ito ay emotional exhaustion. Pumasok si Levi sa silid at malakas na isinara ang pinto isang tunog na puno ng frustration at confinement. Humiga siya sa kama, hindi nag abala na magpalit. Tinakpan niya ang kanyang mga mata gamit ang siko. Mainit ang kanyang mga mata, isang burning sensation na parang luha na hindi makalabas. Ngunit ang kanyang isip ay puno ng malambing na imahe ni Ayumi sa mall ang lambing, ang dedikasyon, ang paraan ng kanyang pag aalaga kay Hunter.