Loathing Novelas e Histórias

Litanya ko saka lumabas ng silid. Nag tungo ako sa labas. Namumuo ang mga luha sa mga mata ko, ang hirap kumilos dahil walang nag titiwala sa akin. I know they're just worried and they want me to move on. But how would I ever fucking move on if my heart was filled with hatred? I hate Max! I hate everything I used to love about him! I want him gone! I want him hurt! I want him destroyed! So bad.

Rinig ko ang mahihina nitong mura at malalim na paghangos. Ako naman ay napahinga ng maluwag nang binitawan ako nito at agad na umalis sa kwarto. Malakas nitong sinara ang pintuan kaya napahawak ako sa aking dibdib. Doon nagsimulang tumulo ang aking mga luha at napaupo na lamang sa sahig. Hagulhol ang aking ginawa’t wala akong pakialam kung marinig man ng mga tao sa labas tutal sobrang lakas din naman ng ulan sumasabay sa aking nararamdaman. Nakikidalamhati siguro sa akin ang ulan. I hate you so much, Lincoln Griffin... I hate you!

“I’m sorry.” Lumapit siya, pero umiwas si Chloe, marahang iniikot ang katawan para hindi mahawakan. Hinubad niya ang punit na bahagi ng suot niya, naiwan na lang ang manipis na panloob. Walang kibo lang si Yohan sa sofa na nakatingin pa rin sa kanya, ramdam ang bigat ng bawat segundo. Lalong nag-init ang dibdib niya hindi dahil sa pagnanasa, kundi dahil sa guilt.

Tahimik kong usal habang patuloy sa pagdaloy ang luha ko Hinawakan ko ang lapida ni mommy at inalis ko ang mga alikabok na bumalot sa buong parisukat na semento. "I hate him Mom, my grandfather he's the reason kung bakit wala ka sa maayos na libingan ngayon. I despise him Mom, I loathe him to death!"

Mas bumuhos ang emosyon na nararamdaman ko nang yakapin ako ni Storm. Parang ilog ang luha kong walang tigil na umagos. Hindi ko napigilan ang paghagulgol at gano'n din si Storm. The atmosphere became seriously dramatic. Damang dama ng pag-iyak namin ang hinagpis na nararamdaman naming dalawa. "Fvck myself. I hate myself. Kasalanan ko kung bakit nangyari ang lahat na 'to. I'm sorry, Love. Please forgive me."

Ang sakit ay napalitan ng isang bagay na ayokong maramdaman—isang sarap na hindi ko dapat ikatuwa. Hindi ko inaakalang magagawa akong pagtaksilan ng sarili kong katawan. Hindi ko kayang paniwalaan na kahit puno ako ng galit, kahit kinamumuhian ko ang lalaking ito… hindi ko maitangging gusto ng katawan ko ang ginagawa niya. I hate him. I despise him. But my body is betraying me.

Tumayo siya at lumapit sa'kin habang ako ay nakatayo lang at kinakabahan habang hawak ang tray ng pagkain. Umikot siya sa likod at naramdaman ko na lang ang mainit niyang haplos sa balat ko. "You're so f*cking annoying baby. Lagi mo na lang akong hinihindian," aniya at hinalikan niya ang leeg ko. Ang bawat dampi ng labi niya sa balat ko ay naghahatid ng daan-daang boltahe sa sistema ko. "I miss you. I miss your scent," at dumampi sa pisngi ko ang labi niya. Ang hininga na tumatama sa balat ko ay nakakadala.

Nakakainggit lang. Napailing nalang ako, pilit iniwaksi yung iniisip. I reached for the loofah and began to scrub away the remnants of stress, jealousy, and envy, each stroke of the sponge a metaphor for washing my problems away. With each pass, I imagined my troubles dissolving into the warm water, leaving me cleansed and renewed. Tama yan, Kaia. Free yourself muna. Don't be too harsh.

Sa sobrang takot at sakit marinig sa kanya ang mga salitang 'yon. "Liaar. I hate a girl like you. You can't be trusted. You're like a poison to my system. You can't do anything good to me. You will lead my name in hell. And that's will never happened over my soul and body. I don't want you to be my wife let's end this." anito saka tumayo.

Isang malaking parte kumbaga. Napa-iling siya. Hindi niya dapat iniisip ang taong yun. Wala siyang mapapala sa taong yun. Puro sakit lang ang parating dinudulot nito kaya dapat nang burahin sa mundong kinatatayuan niya ngayon. 'I hate you, September. That's my real feelings towards you. I don't like you. I loathe someone like you.'