Novel & Cerita Loathing

In-off ko ang shower na kanina pa nag-aaksaya ng tubig. “Let me wash away your anger and leave only love in your heart,” kinakabahan kong sabi na hindi na hinintay ang pagpayag niya at siniimulang i-scrub ang loofa sa katawan niya kahit pa bahagya akong nanginginig.

Kinakalma ang sarili. "Do you know that I hate trash lingering around me? Nasusuka ako kapag may malapit sa aking basura na kahit magsuot ka ng malinis na damit at magwisik ng mumurahing pabango umaalingasaw parin ang baho ng pinanggalingan mo and it irritate the hell of me." he paused. I heard foot steps. Isa. Dalawa. I gritted my teeth. My blood is boiling now in anger. I could feel the rage in man's voice and so I am. I hate how he said those words like he owned the world.

Lumapit s'ya sa lubid at hahawakan na sana 'yon nang itinutok ko sa kanya ang machine gun na hawak ko. Imbes na matakot ay mas lalo pang lumawak ang ngisi n'ya. "You can't leave me here, I won't let you leave me here!" Malakas kong sigaw kasabay ng pagpatak ng butil ng luha mula sa 'king mata. "Crimson, I like you — No! scratch that. I am in love with you." His face contorted with disgust upon hearing my words.

he screamed with so much anger at sinutok ang salamin dahilan na nabasag ito, ilang beses niyang ginawa iyon. Blood were dripping all over his fist, dumadaloy mula sa kanyang kamao, sa salamin at sa lababo and he doesn't care about it. Ni hindi niya alintana ang sakit mula sa sugat-sugat na kamao niya. He became numd at sanay na sakit. His heart is in too much agony and he hates himself for being so helpless about it. 'I love you Dan... I love you...'

lumuluha man ay naka ngiting wika ko rito Nag iwas lang ito ng tingin saka napa buntong hininga "Little Dixie you know how much i hate seeing you cry."walang emosyong wika nito kaya hindi ko alam kung dapat bang matuwa ako o kung ano "I hate it lalo na kung ako ang dahilan."hindi ko alam kung pinag lalaruan lang ba ako ng paningin ko ng makita ang pag patak ng luha sa kaliwang mata nito na agad niyang pinunasan

sagot nito sabay kindat. Naintindihan n'ya na ang lahat. Pero bwesit na bwesit pa rin s'ya kapag nakikita ang mukha ni Lorraine sa katawan ng asawa. "I feel disgusted sa pagmumukha n'ya sa katawan mo my D..! Fvck!"

Nainom na ng dalaga ang kalahating laman ng bote. "Ahhh!!" She gasped and cleared her throat. She felt the heat rushing through her body due to the alcohol. "What's gotten into you?" Ethan asked out of worry. Napatitig si Lia sa kanya then slowly a tear fell from her eye. "Ethan, I hate it. I hate it so much.” Hindi na niya napigilan ang pagdaloy ng luha sa mga mata niya. “I want to stay away from you because I am afraid." Dugtong pa niya.

humina ang boses niya at mas lumakas ang hagulhol niya. And because of that hatred, you hurt your own daughter. Your daughter almost died. Your granddaughter almost died. I was wrecked. I was broken. Because of that love, it ruined us. “I just felt it, mom. You made me feel it.”

agad na itinapat ko ang masakit kong katawan sa shower at naligo na ako. habang kinukuskos ko ang katawan ko ,habol habol ko naman ang paghinga ko dahil sa muling pagtulo ng mga luha mula sa mga mata ko.. wala na atang balak maubos luha ko. ayaw ng huminto....sh!t!! bakit ba kasi kailangan pang masaktan? bakit? vl pov "sh!t!"my body are shaking..I'm crying too.hindi ko akalain na magagawa ko sa asawa ko ang ganung kahayupan..

But why does she felt small with this man in her front that still moving his jaw? "I hate to say this, but you are annoying." Napatili siya sa labis na kaba at naipikit muli ang mga mata ng itinaas nito ang kamay na may hawak sa kanyang sapatos dahil iyon siguro ang ipupokpok nito sa kanya. "Stupid. Kahit gustong-gusto kitang tirisin. My conscience can not." "Uy! Bruce! Wala sa lahi natin ang manakit ng babae."