Loathing Novels & Stories

This is the consequence of loving a person with no same fractions as yours. "I hate you Zachary Levi Esqueza!" sigaw at hinto ko sa gitnan ng kalsada. "I hate you! I hate you! Bakit mo ko ginamit?! Akala ko minahal mo ko! Kahit konti... Kahit zero point one percent lang... Ganun ba talaga katindi ang nakaraan mo? Kahit konti lang naman gusto ko eh..." Naiiyak naman ako. Umupo ako sa gitna ng kalsada sumasabay na ang pagtulo ng ulan sa pagpatak ng luha ko. Niyakap ko ang mga tuhod ko hindi ko na talaga mapigilan ang pag iyak ko..

Pero habang idinidiin ko ang loofah sa aking leeg, pababa sa aking dibdib at baywang, tila traydor ang sarili kong isip at katawan. Ang magaspang na loofah ay biglang napalitan ng alaala ng ng mainit nitong haplos. Shit! Sa halip na mawala ito sa ala-ala ko, mas lalo lang luminaw at ang mas masaklap ay muli kong nadarama ang init na pinadama niya kagabi. Napapikit ako nang mariin habang dumadaloy ang tubig sa mukha ko.

‘Hindi ba dapat ay sobra-sobra niya akong mahal na hindi niya maimagine ang buhay na wala ako? Marahang hinawakan ni Chloe ang ilong niya, binaba ang tingin para itago ang nararamdaman niyang guilt. Mula sa gilid, mukha siyang isang sugatang kuneho. “Siyempre hindi. Nag-aalala lang ako na maging overwhelming para sa iyo ang pagmamahal ko at baka magalit ka lang sa akin. Kaya kaunti lang ng nararamdaman ko ang pwede kong ipakita, parang tip lang ng iceberg.”

Malamang mapapansin niya talaga iyon dahil nga kanina pa kami napapasulyap sa isa't isa. "Yeaahh!" Napatingin kami ni Charleston kay Zarrah at doon napansin kong wala si Dion sa tabi niya. Muli kaming napatingin sa stage at doon nakita namin si Dion na may hawak na mic, na tila ba kakanta. Saglit pa ay tumugtog ang banda at natigilan ako sa kantang kakantahin niya. Intro pa lang ng kanta ay biglang bumalot sa akin ang kaba. Kung hindi ako nagkakamali, kanta iyon ng Def Leppard, na When Love and Hate Collide. Minsan ko nang narinig ang kantang iyon, at pakiramdam ko ay nababalot iyon ng saya at lungkot na sadyang noon ay hindi ko maintindihan.

Sobra iyong sakit na nararamdaman ko sa puso ko. Nanghihina ang tuhod ko at iyong halos hindi na ako makahinga. Lumukot ang labi ko nang tumulo ang mga luha kong nabuo sa mga mata ko. This what remains in his heart, a total hatred towards me. Sobra iyong pagkamuhi niya sa akin, to the point na ayaw niya na nandito ako. Mabagal akong napaupo habang patuloy na umaagos ang mga luha ko.

Gusto niyang magwala upang ilabas ang sakit at sama ng loob niya subalit hindi niya gustong madamay at masira ang gabi ng mga kaibigan lalo pa’t matagal din niyang hindi nakasama ang mga ito. He clenched his teeth and fisted his hands in rage as he drunk the remaining beer on his bottle. Hindi siya makakapayag na maagaw sa kanya ni Petter ang babaeng mahal niya. He'll kill that moron! For Christ sake! No way! “Fuck!” He hissed in wrath as he remembered Thalia together with Petter.

paalam ko naman saka sila nilagpasan nang hindi nililingon. Out of nowhere, bigla kong naramdaman ang luha ko na tumulo sa aking pisngi kaya pasimple ko namang pinahiran 'yon gamit ang kamay ko. Why am I like this? I hate this feeling, I don't like feeling this pain because of jealousy. There's no us and he will never be mine.

This is the consequence of loving a person with no same fractions as yours. "I hate you Zachary Levi Esqueza!" sigaw at hinto ko sa gitnan ng kalsada. "I hate you! I hate you! Bakit mo ko ginamit?! Akala ko minahal mo ko! Kahit konti... Kahit zero point one percent lang... Ganun ba talaga katindi ang nakaraan mo? Kahit konti lang naman gusto ko eh..." Naiiyak naman ako. Umupo ako sa gitna ng kalsada sumasabay na ang pagtulo ng ulan sa pagpatak ng luha ko. Niyakap ko ang mga tuhod ko hindi ko na talaga mapigilan ang pag iyak ko..

I will never accept that you have once again ruined my life! Puro basag ang mga gamit niya sa loob ng kaniyang condo. Nagsikalat din ang ilan at hindi niya kayang pagmasdan ang sarili sa salamin. 'I'm fucking wasted! I hate her. I hate her! I really hate her to death! Bullshit ang babaeng iyon. Hindi naman maganda! Eww.'

Ang sakit ay napalitan ng isang bagay na ayokong maramdaman—isang sarap na hindi ko dapat ikatuwa. Hindi ko inaakalang magagawa akong pagtaksilan ng sarili kong katawan. Hindi ko kayang paniwalaan na kahit puno ako ng galit, kahit kinamumuhian ko ang lalaking ito… hindi ko maitangging gusto ng katawan ko ang ginagawa niya. I hate him. I despise him. But my body is betraying me.