Loathing Mga Nobela at Kwento

The laugh that she can already replace satan for being so evil. “Oh, you bitch, do you think I wanted too? That son of a bitch keeps on shouting. It almost ruined my ears. Now, let’s see if your son can still shout,” nakangisi niyang sambit kaya tila kumakalat ang apoy ng galit sa aking sistema. How can someone be this disgusting? Gustong-gusto kong paputukin ang baril na hawak subalit alam kong bago ko pa ‘yon magawa ay napatay na nila ako.

paulit-ulit na pagmumura niya habang sumisirit ang malapot niyang katas at tinitingnan ito na inaagos kasama ng tubig mula sa shower. "Fuck! I hate this fucking feeling!"

Gaya ng mga ungol niya dati kapag nagkukulong siya sa banyo. "Gawin mo iyong ginagawa mo sa lollipop." Ah, ganoon? Okay. "Sigurado ka?" "Oo." "What the fvck?! Urgh! Fvcking hurts! Fvck! My lips hurt!" "Sabi mo ano..." "Urgh! I hate you!" "Craig, ginawa ko lang naman ang utos mo sa akin. Tapos magagalit ka." "Sabi ko, gawin mong lollipop. Bakit mo kinagat?"

"Pero hindi ba parang ang weird lang." "Anong weird dun?" "Ikaw at si Lee, you used to hate him so much pero ngayon parang close na kayo." "Siguro kasi tama ka nga na may pagka-obsess ako noon na matalo si Lee, inis na inis ako sa kanya kasi inisip ko na may competition lagi pagkaharap ko siya pero hindi ko naman talaga sinubukang kilalanin yung totoong siya, yung mga bagay na pinagdadaanan niya," napabuntong-hininga ako. "I was so eager to prove that I am better than him in everything, inisip ko kasi na parating magaling ako sa maraming bagay and then Lee came and ruined all of it. Nainis ako kasi feeling ko may dumating na mas magaling, mas matalino, I mean nasanay ako na laging ako ang fi

My boyfriend never really loved me at all, and then the guy i used to like is way worse, and every guys in this room is just laughing at me. I couldn't explain the what i'm feeling right now. Parang naghalo-halo ang emosyon sa kaloob-looban ko. Anger, humiliation, my heart hurts so much that i just wanted to get out of this place. Pero na-estatwa lang ako sa kinatatayuan ko at tulo lang ng tulo ang mga luha ko habang nakatingin kay Leroi. They all kept laughing, and laughing. So am I just one big joke right now?

Natawa siya dahil doon at kaagad na iniba ang usapan. Sa bawat araw na dumadaan ay mas lalo akong nahihirapan. I am waking up everyday to puke. I can't eat garlic. I don't want the smell of it. Ayaw ko ng amoy ng perfume, shampoo at kahit ng shower gel ko. It's making me frustrated.

Habang bukas ang shower, malakas kong minumura yung sarili ko sa harap ng salamin habang sinusumpa ang lahat ng kakulangan at kapangitan sakin. I always hate myself. I always do.

I almost asked him to stop talking. “You know what? You’re being too much.” Marahas kong pinunasan ang luha sa pisngi ko bago magsalita muli. “I hate you for making me feel things. I hate you for ghosting me after what happened that night. I hate you for saying those words without considering my feelings. I hate you for being selfish, and I hate myself for being like this!” Bahagya kong sinuntok ang dibdib niya nang magtuloy-tuloy ang luhang pumapatak sa pisngi ko.

sagot agad ni Lolo. "Ang inggit na tao ay hindi kontento sa kung ano meron siya, walang tiwala sa sarili, mas pinairal ang inggit sa katawan. Mas nakatuon pa sa blessings ng iba kaysa sa sarili niyang mga blessings. Envy is a coward's side of hate and jealousy is a disease that cannot be cured anymore! It's dangerous," komento rin ni Lola.

"Isn't it because you hate your incompetence? Hated yourself for not resisting? Punong-puno ka ng pandidiri sa sarili mo kaya iniisip mo na magiging maayos ang lahat kapag nasa ibang bansa ka na? You think salt water and a different timezone will wash away the self-loathing? It won't." Ang bawat salita ni Ysa ay tila mga punyal na tumpak na tumatama sa pinakamalalim na sugat sa puso ni Amarah. Napayuko ang dalaga, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakuyom habang patuloy ang pag-agos ng kanyang mga luha. Ang katotohanan ay mas masakit kaysa sa anumang pisikal na sugat.