Long Lost Twin Novels & Stories

Sayang nga lang at hindi kami nagkaro’n ng pagkakataon na magkausap. “Magpahinga ka na muna at kami na ng asawa ko ang bahala sa lahat ng mga gastusin. I wished for your fast recovery, and also the twins too. Sinilip naming dalawa ng asawa ko ang kambal at nasa loob pala sila ng incubator sa NICU. Both of them looked adorable and healthy, but still they needed to be observed. Also, they were identical twins. Mamaya ay pupunta rito si Amor para dalhan ka ng mga pagkain,” dagdag ni Ate Neb.

Ah there, he realized that the estranged kids they are referring to, are the newly born twins of Aragorn. “Hello, everyone! So, meet our twin sisters…” panimulang salita ni Thea. “For thirteen years in life, we practically didn’t expect to have twin sisters. Our dad, Mr. Matthew Aragorn has a history of twin births, that’s the reason why we are triplets.” “So, it’s possible to have triplets,” sabat ni Matthias. “Yeah, and my mom here… Mrs. Watanabe!” “Hey, she’s Miss Watanabe!” pagwawasto ni Matthias sa sinabi ni Thea.

"Ava, anak, magpahinga ka muna. Kailangan mong magpalakas para sa mga bata." "Tita ang mga anak ko. Tulungan mo akong hanapin ang mga anak ko. Hindi ko kakayanin kung mawala sila sa akin. Mamamatay ako kung kukunin nila sa akin ang anak ko." Kumapit ako sa mga braso ni Tita Elize at hindi ko na mapigilang humagulhol sa mga bisig niya. "Oh my, Ava. "Umiiyak si Veron habang papalapit sa akin at yumakap sa amin ng ina niya. "Calm down, calm down. We will find the twins. Nothing will happen."

Malungkot na nakatingin ang dalagang si Ivy kay Maricar. Mula ng mawala ang magulang ni Ivy. Ka sunod ng pagkakabilango ng kuya Eilton niya si Maricar ang kumupkop sa Bata at ang tiyahin ni Maricar na si Mercy. Sa pag-alis ni Maricar muling mararansan ng bata ang pag-iisa sa buhay. Nakatira sila sa isang squatter area. Madumi, madaming karanasan. Mas dumami ang kasamaan sa kapaligiran mula na mawala ang kaniyang kuya Zaimon.

NAsa ibaba lang nakatira ang landlady nila kaya doon ang sadya naming dalawa. “Jusko! Katherine?” gulat na sabi ng babaeng sa tingin ko nasa sixty na ang edad. Halata sa mukha niya ang pagkabigla at parang nakakita ng multo. “Hindi po ako si Katherine. Ako po si Karina. Her twin sister.” Wika ko sa kanya.

“…kahit ikaw na mismo ang unahin kong alalahanin.” At sa unang pagkakataon sa mahabang panahon— Hindi takot ang naramdaman ko. Kundi pag-asa. Makaraan ang dalawang buwan ng pag-iimbestiga at paghahanap, dinala ni Dennis at ng kanyang ama si “Luisa” sa isang pribadong bahay sa probinsya. At doon— Sa gitna ng hardin— May isang babaeng nakaupo, payapa, at nakangiti.

nalilitong tanong ni Gideon. Marahang tumango si Yvee at pilit pinipigilan ang sariling maiyak. “A few years ago I gave birth to twins. Pero habang nasa hospital ako at ang anak ko ay dinukot ang isa ko pang anak. At sa loob nang napakahabang panahon ay hindi ko pa rin siya nahahanap. Dead end palagi. Lahat ng lead informations ay nauuwi sa wala. Kaya sana ay matulungan mo akong mahanap ang nawawala kong anak.” “So…that is your request, huh?” parang dismayadong sabi ni Gideon.

Lenlyn ang pag ultrasound sa akin. "Grabe Mia, ang kikisig ng twins mo, okay naman ang heartbeat nila, at wala namang problema, siguro nagka bleeding ka lang dahil minsan hindi rin maiwasan ang stressed."mahabang paliwanag ni Dra.Lenlyn. "Doc, anong gamot sa matagal nilalabasan?"nakangising tanong ni Kuya Tim. Humarap naman si Dra. "Matagal ka bang labasan kamo? Ay baka maliit ang sa iyo, syempre hindi mo maramdaman ang sarap."

At first nahirapan kaming tanggapin ang lahat lalo na ako dahil talagang napakasakit pero habang tumatagal ang araw at nakikita ko ang kambal namin sa monitor ay nabubuhayan ako. Nawala nga ang asawa ko pero iniwan niya ang dalawang anghel gaya ng huling sabi niya saakin sa kotse na kung tutuusin ay sila dapayt ang tawagin na miracle twins pero hindi eh, parehong milagro ang pagdating ng dalawang kambal sa buhay namin. Silang apat ang totoong Miracle Twins. Hindi namin pinalagpas ang bawat sandali at palagi naming kinacapture ang nangyayari sa buhay namin. Sa pangunguna ni Addison ay lahat ng nangyari three months ago ay kinunan niya ng video o pictures.

Nagising ako sa ingay ng dalawang batang nagbabangayan. “Good morning, mama” “Good morning, ma! May pasok pa po kami, kaya gising na po” Napangiti ako sa nakita ko, ang dalawa kong munting anghel agad ang sumalubong sa umaga ko. They are both my daughters, kambal silang dalawa pero hindi sila magkamukha, fraternal twins kung tatawagin. Estella and Esther Rodriguez ang mga pangalan nila, si Estella ay kamukha ko, ang hugis ng mukha at mga features niya si Esther naman ay singkit at maputi, the opposite of me and Estella, sa tingin ko ay nagmana siya sa ama nila.