Novel & Cerita Luha Ng Buwaya Meaning

Kaya— "GO MGA KUYA! FIGHT! FIGHT! FIGHT! WOOOOOH! " sigaw niya na parang bata at aliw na aliw sa panunuod. Nagmistulang slow motion naman na napatigil ang mga kalalakihan sa pambubugbog sa kanya-kaniyang kalaban. Sila ay napatingin sa boses na nangibabaw mula sa dalagang bagong laya sa kulungan.

Hindi niya maiwasan ang maluha. Wari’y siya ang nakaramdam ng pagbaon ng matulis na labatiba sa kanyang laman. Wari’y siya ang pinagtutulungang hawakan. [ labatiba - syringe ] Mula sa pagiging bayolente at pagiging marahas ay unti-unting nanglata ang mga bisig nito. Nagiging marahan na lamang ang bawat hampas na ipinagkakaloob nito sa mga ayudante.

Kaagad nang kumilos ang mga bilanggo at nagkanya-kanya na sa pagbubungkal ng lupa. Lumapit naman si Althaia sa kaniyang inasinta at hinugot sa katawan nito ang espada. "Talaga pa lang nakamamatay ang pilak sa mga taong-lobo," nakangisi niyang sabi sabay binalik ang espada sa guwardiyang nangangatog na ngayon ang tuhod sa takot.

Hindi lang talaga ako makaalis dahil nga sa pagkuha ng babaeng amoy lupa na ‘yun sa lupa namin na siyempre… hindi ko naman kayang pabayaan lang. Habang patuloy pa rin kaming naglalakad ni Wayne ay doon ko na napapansin ang ginagawang pagbato nang tingin sa akin— I mean SA AMIN ng mga matatandang babae na nadadaanan namin. Hindi ko maiwasan na mapayuko ng konti lalo na nang magsimula na silang mag bulong-bulungan nang tungkol sa akin.

Kaya tatanggapin ko ng maluwag sa dibdib ko, na hindi na ako kayang ipaglaban ng babaeng mahal ko. “Condolence.” Tipid na wika sa akin ni Blaze, Hindi ko alam kung awa o pagmamahal ang nakikita ko sa kanyang mga mata habang nakatingin sa akin. Pagmamahal? Nagpapatawa na lang ako sa aking sarili. Alam ko namang wala ng natitirang pagmamahal sa puso ni Blaze para sa akin dahil tuluyan na niya akong binura sa puso niya. Tuluyan na niyang inilibing sa limot ang aming sinumpaan sa isa’t-isa.

Then she rolled her eyes on him, too. "Giatay nimo Chiara! Siya na gyud ang para nimo Kuys. Mao na jud na ang mopitol nimo. Good luck na lang daan!" [Liverspread, Chiara! Joke! (I don't know what's giatay in tagalog. That's bisaya expression. Only bisaya can relate. But I think it's like, what the hell, Chiara!) Siya na talaga ang para sayo Kuys. She's the one who can tame you. Good luck in advance!"

"Ano naman yung nasa ribs and sa dibdib mo?" Gumilid si Javier para maayos na makita ng dalaga ang tattoo niya sa ribs. "Latin word din ito. It means 'to the point of no return'," Humarap siya sa dalaga at tinuro ang kanang dibdib niya. "Philippines Tribal, ito ang napili ko kesa doon sa ibang tribals. May deeping meaning sa Philippines kaya pinili ko 'to. Balak ko din sana na dugtungan itong tattoo ko sa dibdib hanggang sa kanang kamay ko,"

tanong niya rito, para siyang sira na kinakausap ito kahit na nakatingin lang naman ito sa kaniya. Napaisip siya sa kung ano ang itatawag sa dalaga, pangalan na babagay sa kanya. Sumagi sa isip niya ang nakita sa f******k habang nagbrobrowse. “Ara.” Means ‘brings rain.’ Para itong ulan na dumating sa buhay niya na bigla nalang bumagsak at dumating, ang lanta niyang buhay ay parang nadiligan ng ulan ng dumating ito sa kanyang buhay.

Agad syang bumaba at dahan dahan rin akong hinawakan sa baywang para ibaba rin. Hinawakan nya Yung palapulsuhan ko..and without any word...tumakbo kami papasok ng kubo.... "Saan ka pupunta?" Tanong ko nang aalis Sana sya... Nagulat sya sa tanong ko ...pero maya maya ay nakabawi na rin... "Itatali ko lang Yung kabayo" Sagot nya... "Ang lakas ng ulan oh..mababasa ka pa lalo"

"Ganun po ba. Gusto niyo na ho bang magpahinga o gusto niyo pong mag sight seeing?" Anong klaseng tanong iyan Kuya? Malapit ng mag 10 PM at galing pa kaming byahe. Hindi naman tama ang word na jet lag diba dahil 1 hour lang naman iyong byahe at hindi naman kami nanggaling sa ibang bansa. Iyong word na pagod siguro tamang gamitin. "Kuya sobrang pagod na po kami kaya gusto na po naming magpahinga. Bukas nalang po siguro tayo mag sight seeing."