Lying Lying Novels & Stories

Sa oras na malaman ni Simon ang pananakit sa akin ng kaibigan niya paniguradong mas lalala ang hidwaan sa pagitan nila. “Naliligo kasi ako kanina. Nadulas ako at naumpog ang ulo ko sa pader.” Pagsisinungaling ko. Matalinong tao si Simon, hindi siya basta-basta maniniwala sa mga sinasabi ng kausap niya. “Hindi ako naniniwala, Helena. Hindi ka ganoon katanga para madulas nalang na walang dahilan. Alam kong may nangyari. Alam kong nagsisinungaling ka lang.”

When I married Alicia, I was happy because at last, I found a woman who will love me but when I learned about her lies, my dreams shattered. Nakakapanghinayang lang na marami akong pangarap para sa aming tatlo nina Lira pero it turns out na mali palang nangarap ako kaagad dahil hindi pala totoo ang mga nakita at ipinakita niya sa akin. Although our love was real, it doesn't give her the rights to lie about my kids and made a fool out of me. I loved the wrong woman. “Dude!”

"But to be honest Lauren, even if you respect that person so much you can still lie, and keep for their own good." Tumaas ang kilay ko. "Yeah?" "Obviously speaking, I respect you yet I lied and keep something from you so—" "Enough with the bluff Zai, let's finish this na 'cause I'm tired." Singhal ko na ikinatahimik niya. "Sometimes, learn when to listen." Dismayadong sabi niya, ang gilid ng labi ay bahagyang nakaangat kaya ngumisi ako.

Doon ako biglang natigilan. Oh, God! Am I that obvious? Bakit tamang hinala naman yata siya? Yumuko ako saka dahan-dahan na tumango. What’s the sense of lying, right? Mas lalong akong makokonsensya kung ganoon. Isa pa, ayaw ko na ng gulo. Kaya hanggat sa maari ay magpapakatotoo ako sa kaniya. Ayaw kong magsinungaling. Because lying will only mean chaos.

Kadarating ko lang galing Brazil at nagmadali talaga akong makabalik para tuparin ang pangako ko kay Libby na darating ako. Being married to a kindergarten teacher and a simple woman, I lied about who I was and made a lie about my job. But lying is fine as long as Libby is happy. As long as napapasaya ko siya sa kahit simpleng nagagawa ko ay masaya na rin ako. Libby needs me. She truly does.

Papasok na ako sa loob ng bahay nang humarang ito sa pinto. “You lied,” diin niyang sabi. Napalunok naman ako. “A-anong ibig mong sabihin?” namamawis na rin ang palad ko. Kinakabahan ako sa itsura niya. “Why do you keep lying to me?! Huh? Damn, Snow! You're a student, right? And you're only eighteen!” “It's not what you think-.” Tumaas naman ang boses nito. “It doesn't matter what I think anymore! You think I'm dumb enough to buy it?!”

I got tired from hoping and waiting so I decided to stop doing that kase alam ko namang walang patutunguhan yon at ako lang din ang paulit-ulit na masasaktan sa bawat araw na mag-aantay ako sa wala. Napapikit ako ng mariin tsaka umiling bago matatag na nagsinungaling. Kung noon handa akong sabihin sa kanya ang totoo pwes ngayon ay hindi na. "Of course no!" Pagsisinungaling ko. Hindi ko siya matitigan sa mga mata dahil hindi naman talaga ako sanay magsinungaling kahit noon pa man. "No?" May pagdududa sa boses niya

Matagal siyang tumitig sa'kin, bago nakakalokong ngumiti na parang alam niya na ang lahat. "Or maybe, you never forgot. You never lost your memories." Napatulala ako sa kaniya. Hindi ako makasagot, hindi rin ako makatanggi. Dahil totoo. I never lost my memories. I just pretended that I did. I just lied. Because those memories are better off forgotten, but my mind can't. So I lied, so people would stop asking me about them. "Well, either way, I don't care!" Tinanggal niya na ang paa niya sa baba ko.

Lagpas katanghalian na subalit na roon pa rin ang init sa pagitan nilang dalawa. “Go on, interrogation officer,” said Raius with boast. “Will you answer my questions truthfully?” prangkang sambit ni Aiah. A smile crept in Raius’ lips. “Ang isang suspek, kayang magsinungaling sa harap ng nagtatanong sa kaniya kahit na mata sa mata pa ang labanan. How sure are you that I will tell you the truth and nothing but the truth?” Napalunok si Aiah ngunit mas pinili niyang hindi magpatinag. “So you’re gonna lie to me?” Her voice growled in the whole dining area. “Fiance?”

tugon ko na lang, iniisip na iyong tunay na kailangan kong gawin kaya ako maagang umalis ay upang iwasan siya. I am trying and starting to develop techniques to tell my mind that I was not lying at all by indirectly and vaguely stating them. Iniisip ko iyong katotohan habang naghahanap din ng mga salitang mainam na ipanghalili sa mga kasinungalingan upang magmukhang makatotohanan. In short, I am employing euphemism in my sentence to lessen the degree of my lies. Oh, God… I really hate lying. “Nagpaalam ako sa team na maaga akong uuwi ngayong araw. Susundiin kita ha…” I noticed a hint of glee in his voice.