Lying Lying Novels & Stories

Huminto sa paglalakad si Kiana. “Stop lying, Owen. Pinaka ayaw ko sa lahat ay iyong nagsisinungaling! Hindi ka naman magkakaganyan kung wala lang, hindi ba? Kanina ka pang wala sa sarili mo. You didn’t even compliment me when I wore this dress kanina. So please stop lying and tell me the damn truth! What's going on?” “Fine!” Bumuntong hininga muli si Owen. “It’s about, Lia.”

“And it’s hard to trust them with our plans dahil baka mamaya traydurin pa tayo at mabulilyaso lahat ng plano.” “Hays, pahirap nang pahirap buhay natin dito.” Natahimik na lang kaming tatlo at hinayaan na lang silang tapusin ang pag-aayos dahil hindi rin naman ako makatulong masyado dahil nga sa injury ko. Matapos nilang mag-ayos ay nagpahinga kami at natulog saglit dahil ilang minuto pa lang ang nakalilipas ay narinig namin ang announcement mula sa labas.

“Hindi ko maipapangako na hindi kita masasaktan. Hindi ako perpektong lalaki, mahal, kaya may pagkakataon na magsisinungaling ako sa'yo. Pero parati mong iisipin na magagawa ko lang ang dalawang bagay na iyon dahil iniiwasan ko na sumama ang loob mo sa akin. Ayokong magkaroon ng distansiya sa pagitan nating dalawa. Kaya kung maaari, magsisinungaling ako para sa pagsasama natin.” “So, araw-araw ka bang nagsisinungaling sa akin?” Diretso kong tanong. “Gusto ko ng totoong sagot, Simon, ilang beses kang nagsinungaling sa akin?” Pinatili kong kalmado ang aking sarili. Baka makahalata siya kung pagtataasan ko siya ng boses. “Maraming beses na.” Huminto siya sa pag-aayos ng kama. “Maraming beses na

When I married Alicia, I was happy because at last, I found a woman who will love me but when I learned about her lies, my dreams shattered. Nakakapanghinayang lang na marami akong pangarap para sa aming tatlo nina Lira pero it turns out na mali palang nangarap ako kaagad dahil hindi pala totoo ang mga nakita at ipinakita niya sa akin. Although our love was real, it doesn't give her the rights to lie about my kids and made a fool out of me. I loved the wrong woman. “Dude!”

At naging sapat iyong dahilan upang lumundag sa tuwa ang anak niya. Sometimes, lying is the only way to taste happiness, even if it’s poisoned.

"But to be honest Lauren, even if you respect that person so much you can still lie, and keep for their own good." Tumaas ang kilay ko. "Yeah?" "Obviously speaking, I respect you yet I lied and keep something from you so—" "Enough with the bluff Zai, let's finish this na 'cause I'm tired." Singhal ko na ikinatahimik niya. "Sometimes, learn when to listen." Dismayadong sabi niya, ang gilid ng labi ay bahagyang nakaangat kaya ngumisi ako.

Doon ako biglang natigilan. Oh, God! Am I that obvious? Bakit tamang hinala naman yata siya? Yumuko ako saka dahan-dahan na tumango. What’s the sense of lying, right? Mas lalong akong makokonsensya kung ganoon. Isa pa, ayaw ko na ng gulo. Kaya hanggat sa maari ay magpapakatotoo ako sa kaniya. Ayaw kong magsinungaling. Because lying will only mean chaos.

Kadarating ko lang galing Brazil at nagmadali talaga akong makabalik para tuparin ang pangako ko kay Libby na darating ako. Being married to a kindergarten teacher and a simple woman, I lied about who I was and made a lie about my job. But lying is fine as long as Libby is happy. As long as napapasaya ko siya sa kahit simpleng nagagawa ko ay masaya na rin ako. Libby needs me. She truly does.

Papasok na ako sa loob ng bahay nang humarang ito sa pinto. “You lied,” diin niyang sabi. Napalunok naman ako. “A-anong ibig mong sabihin?” namamawis na rin ang palad ko. Kinakabahan ako sa itsura niya. “Why do you keep lying to me?! Huh? Damn, Snow! You're a student, right? And you're only eighteen!” “It's not what you think-.” Tumaas naman ang boses nito. “It doesn't matter what I think anymore! You think I'm dumb enough to buy it?!”

I got tired from hoping and waiting so I decided to stop doing that kase alam ko namang walang patutunguhan yon at ako lang din ang paulit-ulit na masasaktan sa bawat araw na mag-aantay ako sa wala. Napapikit ako ng mariin tsaka umiling bago matatag na nagsinungaling. Kung noon handa akong sabihin sa kanya ang totoo pwes ngayon ay hindi na. "Of course no!" Pagsisinungaling ko. Hindi ko siya matitigan sa mga mata dahil hindi naman talaga ako sanay magsinungaling kahit noon pa man. "No?" May pagdududa sa boses niya