Mabuhay Philippine Airlines Novels & Stories

sagot naman ng bata. “Segi bro, alis na kami ingat kayo lagi dito ha,” sabi ni Steve. “Kayo rin bro, ingat sa biyahe,” pamama-alam din ni Stefano. Di nagtagal matapos na ihatid ni Stefano ang mag-ama sa airport ay lumisan na rin ang sinasakyan nitong eroplano pabalik ng Pilipinas. “Finally, you’re here now welcome to the Philippines,” nakangiting biro ni Abegail sa mag-ama.

Tomorrow is another freak'n day. *** I was awoken from a deep slumber when my phone rang. "Pack all your things, you're going back to the Philippines.” Mom hung up before I could say a word. Great. Just great morning greet. But wait? PHILIPPINES?? Napabalikwas ako ng bangon nang marealized kong pupunta akong Pilipinas ngayon. My dream come true. Hulog ng langit. *** "To all passengers, please wear your seatbelt we're going to land in Ninoy Aquino International Airport in a minute."

Tila nakikisimpatya din ito sakanya dahil alam nya na maging ito man ay nasasaktan din sa nakikita nila. “Attention passengers, this is the final call for Philippine Airlines flight PR456 from Oslo, Gardermoen Airport to Manila, Ninoy Aquino International Airport. Please report to Gate 5 for boarding. Thank you.” narinig nila ang boarding announcement.

Wala sa sarili siyang napatingin sa speakers nang tumunog ito. “Ladies and gentlemen, welcome onboard Flight 372A with service from Philippines to France. We are currently third in line for take-off and are expected to be in the air in approximately seven minutes time. We ask that you please fasten your seatbelts at this time and secure all baggage underneath your seat or in the overhead compartments. We also ask that your seats and table trays are in the upright position for take-off. Please turn off all personal electronic devices, including laptops and cell phones. Smoking is prohibited for the duration of the flight. Thank you for choosing Philippine Airline. Enjoy your flight.”

MIA PIGIL ANG SARILING huwag malungkot sa harap ni Matthew si Mia. Nasa NAIA airport sila ngayon ng nobyo. At iilang minuto na lang ang natitira bago ito sasakay sa eroplano. Maya maya ay narinig nila ang boarding announcement. "Attention passengers, this is the final boarding call for Philippine Airlines flight PR 123 to Caticlan Airport. All remaining passengers should proceed to gate 15 immediately. Thank you." a boarding announcement said.

Ngunit, isa lang ang FIL Air sa mga hinahawakan nitong negosyo. At base sa mga data na nababasa niya, ang FIL ay ika-45 largest airline sa buong mundo pagdating sa revenue ng pasahero bawat kilometro na nililipad, ika-10 sa buong Asia at nangunguna sa bansa. Naiitindihan niya na ngayon kung bakit sa mahigit isang buwan niya na nakakausap sa telepono ang binata ay nasa iba’t ibang airport ito ng Pilipinas.

"Mabuhay! Welcome to Manila Airlines! This is the pre-boarding announcement for flight PR87 to El Nido Palawan. We are now inviting those passengers with small children and any passengers requiring special assistance to begin boarding at this time. Thank you." Maya maya nag simula nang paandarin nang kapitan ang eroplano at ilang saglit lang nasa himpapawid na rin kami. Kanina pa ako nag aalala kung hinahanap nga ba ako ni Andrea. Sinadya ko kasing hindi magpaalam sakaniya para hindi niya alam kung saan nga ba ako pupunta. Hayaan ko siyang isipin niya na nasa office o hotel ako sa ngayon. Sana lang hindi mag daldal ang asshole na 'yon, na ko babalian ko talaga siya nang buto kapag nagkataon.

I will fix everything. “MABUHAY! Isang magpapala at magandang umaga, dear passengers! Philippine Airlines welcomes you to Manila City. The local time is 9:09 am…” Isang masiglang pagbati ang narinig nina Maeve at Nami nang sandaling makarating sila sa arrival area. Hindi maitatago ni Maeve sa kanyang sarili na na-miss niya ang lugar na iyon—ang mainit na ihip ng hangin, ang ingay ng mga tao at ang kakaibang pakiramdam na nagpapakalma sa kanya hindi tulad ng nasa ibang bansa sila ni Nami. Ngunit may pakiramdam din siyang hindi maipalagay, ang trauma na naramdaman niya nang huling beses na narito siya, ang pakiramdam ng mga matang nakatingin sa kanya.

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

Naalimpungatan lamang ako tuwing nararamdaman kong umaalog ang eroplano o 'di kaya'y naiihi ako. "“Ladies and gentlemen, welcome to Newark Liberty Airport, New York. Local time is 2:00 am and the temperature is 10°C. On behalf of Phil Airlines and the entire crew, I’d like to thank you for joining us on this trip and we are looking forward to seeing you on board again in the near future. Have a nice evening!” Nagising ako nang marinig ang anunsyo ng airline crew. Halos labing anim na oras din ang byahe simula Pilipinas hanggang New York.