Mabuhay Philippine Airlines Novels & Stories

Bakit ba niya iniisip ang mga taong wala na siyang dapat pakiaalam? Sumiksik na si Charlie sa kanya panay pa rin ang paghikbi. Ilang sandali pa, naramdaman na niya ang paglapag ng eroplano bago iyon tuluyang huminto. As soon the plane landed, she fixed her crying daughter a bottle of milk. The stewardess started to do the landing announcement. “Thank you for flying Philippine Airlines, the heart of the Filipino. Mabuhay at maraming salamat po!”

Dolly's POV “Ladies and gentlemen, Philippine Airlines welcomes you to Manila. The local time is 06:30 pm. For your safety and the safety of those around you, please remain seated with your seat belt fastened and keep the aisle(s) clear until we are parked at the gate." Nang dahil sa ingay na iyon ay nagising ako mula sa mahimbing kong pagtulog. Hindi ko namalayang lumapag na pala ang eroplanong sinasakyan namin. Maya-maya pa ay nagsi-kilusan na ang mga pasahero at ganoon na rin ako. Isa-isa kaming inalalayan ng mga attendants papaba ng eroplano.

Paglipad ng eroplano ay agad siyang nakatulog. *** "WELCOME to Ninoy's Aquino International Airport, welcome to the Philippines. Mabuhay. Inaanyayahan ang lahat na oras na lumapag ang eroplano, ay isuot po natin ang ating seatbelt at manatili po muna tayong lahat sa upuan..."

Para siyang nakawalang ibon mula sa hawla na malayang lumilipad sa himpapawid. She will have a new life in the Philippines. At hindi na siya makapaghintay kung anong sorpresa ang mangyayari sa kanya doon... “Good day to all of the passengers...This is your Captain.To all passengers of flight 747 bound to Manila, Philippines, please fasten your seatbelts...We will land at the airport in 10 minutes.We hoped you had a great flight and hope to see you again soon. Thank you for flying with us...” narinig niya ang swabeng boses ng Captain mula sa mga speakers ng eroplano...

PHILIPPINE AIRLINES NAIA 2AM Madaling araw naman nagkita sa Ninoy International Airport Terminal 3 sina Xander at Valdemor. Inakay niya ang matanda habang naglalakad para mag-check in. Habang nasa biyahe kami ni Sir Valdemor ay nakita niyang medyo balisa siya. Mas tahimik siya ngayon. Ni hindi niya masyadong ginalaw ang kanyang pagkain. Napatingin siya sa kanya, sinipat bigla ang kanyang noo, baka may sakit siya. Umiling lang siya. “Sir, hindi po ba ninyo nagustuhan ang pagkain? Gusto po ba ninyong umorder ng panibago?” tanong niya. Kasalukuyan kaming nasa business class ng eroplano.

Ipinikit ko na lang ang aking mga mata at nagising na lang ako sa announcement ng isang crew. "Mabuhay! Maligayang pagdating dito sa Manila. Mangyari po lamang na manatiling nakaupo at nakakabit ang seatbelt. Wag po lamang kunin ang gamit hanggang ang ating eroplano ay hindi pa ganap na nakahinto. Sa ngalan ng Airlines kami po ay nagpapasalamat sa iyong pagtangkilik saamin. Inaasahan po namin ang muli nating pagkikita. Maraming Salamat." "Darling, fix your hair, nasa Pilipinas na tayo." wika nito sabay tapik nito sa'kin.

Kung gaano kabilis ang mga pangyayari ay hindi ko na naisip pagkat ang mahalaga sa akin ngayon ay ang makausap siya bago pa siya tuluyang makaalis papuntang US. ................................................... "Ladies and gentlemen we have just landed at Manila International Airport. Cebu Pacific Air welcomes you to Manila. On behalf of our flight deck crew headed by Captain Santos with first officer Pasco and the rest of the team, we thank you for choosing Cebu Pacific your airline of choice." Napakalakas ng kaba sa puso ko ng marinig ang landing announcement ng Flight Attendant. Finally, makikita ko na siya at makakausap.

Aminin na nabigla lang siya sa desisyon. “Flight PR2808 from New York to Manila is about to land.” ilang beses na paulit-ulit paalala ng malamyos na tinig ng isang babae na umi-echo sa bawat sulok ng hallway ng NAIA airport. “Flight PR2808 from New York to Manila is about to land.”

He wants to see his Grandpa B for the last time kaya wala na siyang pakialam sa guard. Money is not a problem to him. akaya niyang nagpagawa ng cruise ship niya, ang bumili pa kaya ng ticket niya hanggang sa Baguio City ang hindi? Well, nang iwan niya ang pier ay dumiretso na siya sa ticketing booth at agad nagpa-book ng ticket niya. Masuwerte pa rin siya kahit papaano dahil may bakanteng upuan sa naabutan niyang eroplano, iyon nga lang nasa business class which is very unusual to him dahil kahit mayaman sila sa economy class pa rin sila unless na private plane ang gamit nila.

sabi ko, inabot ko ang chips na nakapatong sa mesa, “Pero naririnig ko yan dati, kanila Charlotte ganon, yung mga mayayaman sa probinsya, pag umuuwi sila, may mga dala silang cd, puro ganyan, kaya pamilyar yung mukha nung babae sakin,” “Well..” hindi sya nagsalita agad, kaya tumingin ako sa kanya, “One, eight, one, two,” tinagilid ko pa ang ulo ko, dahil hindi ko magets ang sinabi nya, “That’s the Iflix pin, if you want to watch, you can open the first account,”