Novel & Cerita Mabuhay Philippine Airlines

SABRINA’S POV >>> 5 YEARS AFTER " Ladies and gentlemen, Happy Airlines extends a warm greeting to you as we arrive in Manila. It is currently 8:11 p.m. local time. Please keep the aisle(s) clear until we are parked at the gate and remain seated with your seat belt fastened for your protection and the safety of those around you. Thank you! " anunsyo ng flight attendant kaya napaayos na ako ng upo. “Mommy we are here in the Philippines?” tanong sa akin ni Hope, limang taong gulang kong anak.

May sinigaw ito ngunit ‘di ko na marinig, ‘di ko na lamang pinansin dahil kasalanan ko naman. Kay bilis kong kinuha muli ang cellphone mula sa bulsa ko. I searched for Dr. Mauricio’s social media account ngunit wala akong mahagilap. I also searched for Nonito Mauricio in internet, yung naipakulong naming board member ng St. Gabrielle. I remembered it was featured on National TV, almost four years ago. Napakalaking kumpanya rin ng St. Gabrielle. It is the largest Airlines and shipping company in the country.

Ilang minuto pa ay may narinig na namin ang announcement. “Ladies and gentlemen, may we have your attention please. This is the final call for passengers on Philippine Airlines Flight PR 318 bound for Paris, France.” Nang marinig namin ’yon ay maghawak-kamay kami at sabay tumayo. Habang naglalakad papuntang Gate 112, ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko. Parang panaginip lang ang lahat ng ito. Hindi ko akalain na makakarating ako sa puntong ’to na kasama ko ang lalaking mahal ko at sabay naming tatahakin ang isang bagong lugar.

Taki Kier’s POV “Mabuhay! Welcome to the Philippines, Sir.” Hindi ko pinansin ang babaeng bumati sa akin nang makababa ako sa private plane na pag-aari ng pamilya ko. Huminga ako nang malalim para kalmahin ang sarili ko, dahil panigurado ay magiging busy ako buong week.

I gotta go," pagpapaalam ko kay Angel ng nag-announced na sila. " Ingat ka. Call me okay? " " I will, don't worry, I won't forget," sagot ko and then I walk and pulled my luggage. Napangiti ako habang hinahanap ko ang upuan ko. I'm excited to see my grandparents. "Ladies and gentlemen, welcome onboard Flight 298A with service from Philippines to Washington D. C. We are currently fourth in line for take-off and are expected to be in the air in approximately ten minutes time. We ask that you please fasten your seatbelts at this time and secure all baggage underneath your seat or in the overhead compartments. We also ask that your seats and table trays are in the upright position for take-off.

bulong niya sa sarili habang pinapanatiling abala ang isip. “Halika na, Mama,” sabi ni Harry, ang kanyang boses ay puno ng pag-asa. “Paalis na tayo!” Tumango si Maria, pinilit ang kanyang ngiti kahit na may lungkot sa kanyang mga mata. “Oo, anak. Masaya tayo. At darating ang panahon, makikita natin ang liwanag sa ating bagong daan.” Habang naglalakad sila patungo sa boarding gate, narinig nila ang anunsyo mula sa crew ng Philippine Airlines. “Attention, passengers. This is flight 789 bound to Manila. We are now open to accept passengers at the boarding gate.”

Tumango ako at pagkatapos ay tinalikuran ko na siya at pumila na ako upang pumasok sa loob. Mabilis akong nakapag-check in at nakalampas sa immigration. “Passenger of Philippine Airlines Five-one-two bound to Singapore please proceed to gate nine for boarding, thank you,” narinig kong announcement at pumila na ako sa business lane. ***SINGAPORE*** Makalipas ang apat na oras sa himpapawid ay naka-landed nang safe ang air craft na sinaktan ko rito sa Changi Airport, Singapore.

IRIS LOU POV “Ladies and honorable men, Ninoy Aquino International Airplane terminal invites you to Philippines. The neighborhood time is 8:00 Am. For your security and the security of those around you, if you don't mind stay situated together with your situate belt secured and keep the passageway.” nagising ako sa anunsyo ng isang flight attendant at mukang dumaong na kami sa airport ng ni oy Aquino international airport at mukang napa haba rin ang tulog ko dahil sa narinig Kong oras nag Umaga na Pala. Napahikab na lang ako at tumingin na lang sa unahan bago intayin na bumukas ang pintuan ng eroplano.

May discount kasi basta matagal na naka book ang flight. Kinuha ko ang phone ko at agad kong binook ang flight ko kinabukasan pagkatapos ng kontrata ko inilagay ang date at mabuti merong flight. Philippines to Singapore at Singapore to Switzerland. Okay na siguro ito. "This is for the best." Forward...

Ipinikit ko na lang ang aking mga mata at nagising na lang ako sa announcement ng isang crew. "Mabuhay! Maligayang pagdating dito sa Manila. Mangyari po lamang na manatiling nakaupo at nakakabit ang seatbelt. Wag po lamang kunin ang gamit hanggang ang ating eroplano ay hindi pa ganap na nakahinto. Sa ngalan ng Airlines kami po ay nagpapasalamat sa iyong pagtangkilik saamin. Inaasahan po namin ang muli nating pagkikita. Maraming Salamat." "Mahal, fix your hair, nasa Pilipinas na tayo." wika nito sabay tapik nito sa'kin.