Novel & Cerita Mag-aral O Mag Aral

“Kung ano man ang iniisip mo, itigil mo yan. Mag-aaral pa kayong dalawa ng college.” Kumakain si Megan pero hindi niya na nalalasahan ang mga masasarap na pagkain sa harapan niya. Hindi niya naisip ang posibleng mangyari pagkatapos ng kasal. Paano kung hindi makagawa ng paraan ang Ate Mariel niya para hindi matuloy ang kasal?

Nakaupo sila ng iba pa naming kasama sa may stage habang ako naman ay nasa gitna ng court at abala sa pagdidribol ng bola. “Oo nga, eh. Excited ka na rin ba?” sagot ko. Huminto ako sa ginagawa at ibinaling ang tingin kay Maggi. “Kasi ako, sobrang excited na! Biruin mo, college girls na tayo, Maggs! Sa totoo lang, hanggang ngayon, hindi pa rin talaga ako makapaniwala na ang isang hamak na katulad ko ay makakapag-aral sa sikat na University ng Saint Clare.”

"Alam ko lang talaga" "As if I know, siguro nagkasyota na yan si Kenji" kumento ni Megumi na nakapangalumbaba. "As if I know, your face. Ni ayoko nga sa babae. Kayo lang tyinaga ko" tugon niya ng nakatingin kay Megumi. "Pero it doesn't mean hindi ko nakikita yung actions nyo. Ilang taon na akong nag-aaral, ang dami ko ng nakitang drama ng mga babae"

Maglulunsad kami ng isang art contest para sa mga mag-aaral, mula sa iba't ibang kolehiyo, kalakip ang temang “A Brighter Future” “ A BRIGHTER FUTURE” Ano para sa 'yo ang MAALIWALAS NA KINABUKASAN? Katulad din ba ang iyong naiisip sa mga pananaw naming umaalab ang prinsipyong marangal? Prinsipyong iginuguhit pa lamang sa mga alapaap ay gumagalaw na ang aming mga paa tungo sa mabuhangin at mausok na kapalaran. Kapalarang maging palaban sa mga buktot na sistema ngunit hindi mawawala ang pagmamahal sa sarili, magulang at pamayanan.

hindi siya masagot sa akin. "Saan ka nakakitang magkadugo na nagkatuluyan? Saan ka nakakitang nagmamahalang magkapatid? Sa telebisyon? Sa libro? Mula ng isinilang tayo dito sa mundong ito nasa pananaw na ng mga tao na bawal ang magkatuluyan ang magkapatid." "Babaguhin natin ang pananaw na iyon! Tayo Ara. Tayo ang babago nun at papatunayan natin na hindi mali ito."

"Magrelax ka lang diyan, araw niyo 'to ngayon." ---------- Read.Vote.Comment © michiekelss

Dadaan ang maraming bagyo na magpapaluhod sa atin ngunit isa lang ang iiwan ng mga ito— ang aral. Aral na siyang magsisilbing gabay natin sa lahat ng sandali. Aral na siyang magsasabi kung tama pa ba tayo o mali. Aral na siyang magbubukas sa ating mga mata, isip at puso. Aral na siyang maglalapat sa ating mga paa sa lupa at tuturuan tayong tumingala sa langit. At aral na patuloy na magpapalakas sa atin.

bakit? "Lagi na lang akong nag aaral, saka sa ibang bansa ako nag aral ng kolehiyo.. ang elementary at high school ko naman ay ginugol ko dito saka sa loob ng kumpanya." Habang nag uusap, nakasalubong nila si Maureen na labis ding nagulat sa kanila. "Oh my God!" napaatras pa si Maureen, "bakit kayo magkasama?""

Mas malaki ang kagustuhan at pangarap naming makapagtapos kesa sa mga pambu-bully nila. Tsaka sabi ni Ate Chichay hindi kompetisyon ang pag-aaral. Kahit anong edad pwedeng mag-aral at hindi pa huli para sa aming apat para simulang tuparin ang mga pangarap namin. Medyo malayo pa pero kahit papano nakapagsimula na kami. Baby steps sabi ni Milagring, small progress is still a progress. Sa aming tatlo, si Milagring ang pinaka matalino. Sa totoo lang kahit hindi ito mag-aral alam niya na ang tinuturo ni titser. Sinasabayan nya lang talaga kaming dalawa ni Mariposa.

Nakita ko ang lungkot sa mga mata niya. "Nahihirapan ka na ba? Alam kong hindi ito ang buhay na nakasanayan mo. Alam kong nahihirapan ka na pero konting tiis na lang. Kaya natin to, Milagring. Kakayanin nating apat ito. Konting tiis na lang at makukuha ko din ang mana ko. Kapag may pera na ako, mabibili na natin ang gusto natin. Mabibilhan ko na kayo ng magandang damit. Makakabili na tayo ng masarap na pagkain. Lilipat tayo sa magandang bahay. At higit sa lahat makapag-aral na tayong apat. Hindi naman contest ang pag-aaral diba? Pwede pa naman tayong mag-aral kahit na malaki na ang edad natin."