Mahilig Novels & Stories

Nagmamahal, Humanimal University "Dapat ko bang tanggapin ang paanyaya nila? Sige, tingnan natin dahil mukhang exciting kapag pumasok ako rito. Tiyak na marami rin akong makikilalang katulad ko rito ‘pag nagkataon kaya go lang!" --- Robbie Mortillero "Girls! Iyon si Robbie, o! Bilis, habulin natin!" sigaw ng isang babae na may hawak pang flaglet.

Chapter 2-A Rated SPG Madaling araw na nang makarating si Angeline sa Batangas. Pagod na sya at tiyak nyang hindi na sya mag-e-enjoy sa pag-na-night swimming nila. Sira na ang mood nya. May ilang lalaking ngumiti sa kanya pero tiningnan lang nya nang masama. Napahiya ang mga ito at natahimik. Nilampasan lang nya ang mga ito.

Pumasok ang supervisor para ipaalam sa akin. Tumango ako at tumayo sa may pintuan. Ibinaba ko ang ulo ko habang naghihintay. Maya maya, bumukas ang pinto. Nakita ko ang isang pares ng mahabang binti na nakabalot ng itim na pantyhose. Nakasuot din siya ng isang pares ng high heels. Nanatiling nakayuko ang ulo ko habang may paggalang na sinabi, "Magandang gabi, Miss. Ako si Masseur No. 888. Inaasahan kong pagsilbihan ka ngayon."

Chapter 4|| Crazy "SER gusto niyo po ng juice?" tanong ng maid na may name tag na Mahli Vaugh. Inilingan niya lang ito saka iminwestrang lumayo sa kaniya. He’s wearing a simple white v neck shirt, sun glasses and swimming trunks.

“Mahal kita, Ibrahim. Simula pa nung bata pa tayo. Mahal na mahal kita.” Tinaasan niya ako ng kilay. Parang hindi naniniwala. O baka naman nandidiri? “Mahal?” umiling siya. “Ang alam ko, mahal mo lang ang ideya na magkaroon ka ng perfect life. Kaya mo pinilit ‘to, ‘di ba? Kaya ka pumayag, kasi gusto mo maging Mrs. Ibrahim Montenegro. Kasi alam mong gusto ko si Ameira, kaya ginawa mo ang lahat para makuha ako sa kanya.”

Chapter 118 Alessandro POV Madilim. Tahimik. Parang nasa loob ako ng isang malalim na bangin. Ngunit sa katahimikang iyon, may boses akong naririnig—mahina, nanginginig, pero puno ng pag-ibig. “Daddy… sana bukas, maalala mo na kami.” Daddy?

Naiinis siyang nagreklamo, "Hindi na natin pag-uusapan kung epektibo ba ang paraang ito o hindi, pero sana man lang pinaalalahanan mo ako para nakapaghanda ako nang mental health ko. Baka lalo akong mapahamak sa ginawa mo." "Hintay lang." Galit din si Malleah na parang agrabyado, lumapit kay Sapphire at itinuro ang sarili niyang gwapong mukha, "Ako si Malleah Arguelles, ang maestro ng alahas! Maraming kilalang babae ang gustong mahalikan ko sila, pero hindi ko sila pinapannsin. Ikaw, isa kang traydor, nangangahas kang hamakin ang iyong guro ng basta na lamang? Ang maalindog na katawang ito ay pinapantasya ng mga kababaihan, dapat magpasalamat ka pa sa akin"

sagot niya "What?" "The heck! Hindi ako marunong magluto!" medyo pasigaw na sabi niya. Saglit na nagulat ang binata ngunit mayamaya pa ay tumawa ito. "Wow! Tuwang-tuwa? Nang iinsulto ka ba?" inis na sabi niya. Hindi ito sumagot. Patuloy pa rin tumatawa at umiiling-iling pa. Inilapag niya ang fresh milk at yogurt na kanina pa niya hawak at dinamput ang cellphone at laptop. Tatalikod na sana siya para iwan ito doon nang magsalita ito muli.

mas mahanap "Hmm" napadaing ako ng simulan nyang kagatin ang pang-ibabang labi ko...at naging daan nya iyon para ipasok ang malikot na dila nito sa bibig ko.... Dahan dahan nya rin akong binabangon mula sa pagkakahiga ng hindi pinuputol ang mainit nyang halik... At nang tuluyan na kaming nagpantay ay tumigil SYA para hayaan akong makasagap ng hangin....potspa sobrang kinapos ako doon...

Kahilingan Madali ang bawat hakbang papunta sa kamahalan. Bakit napakabilis naman maglakad ng mga 'to? "Kamahalan, maari ka bang makausap nang saglit?" Tumigil siya sandali at tumingin sa akin. Inarko niya ang kilay sa astang pagtatanong. Babanggitin ko na sana ang nais kong sabihin nang biglang inagaw ang atensyon niya ng isang kawal na nagmamadaling lumapit sa pwesto namin.