Maikli Lang Ang Buhay Novels & Stories

At wala siya. Hindi niya makikita ang anak namin. Hindi niya masisilayan, maramdaman kung paano kaya kapag nakita ang anak mo sa unang paghakbang, ang unang pagbigkas ng mga salita nito, at iba pa. Why is life so cruel? Gusto ko lang naman ang masayang buhay.

Hindi naman yun ang ang iniisip ko, siguro iba iba lang talaga ang ugali o paniniwala ng bawat nilalang dahil kahit naman sa normal na mundo ay ganun, iba ibang ugali ang makakasalamuha mo. “Hindi naman ho ganun ang iniisip ko.” “Mabuti naman kung ganun, hindi kami pumapaslang ng tao para mabuhay. Ang dugo ng hayop paminsan minsan ay sapat na para mabuhay kami.”

Miski sa kanyang labi'y may dungis ng sakit sa kanyang nararamdaman at halos pinipilit pa siguro nito huminga. "Mamatay na rin naman siya, bakit kailangan pa ninyo s'yang buhayin? Ilang minuto na lamang ang ibubuhay niya rito sa mundo." saad ko at lumapit sa kanila na ikinahawi naman nila at tumingin sa akin na may pagtataka. Para bang sinasabi nang kanilang mga mata na kahibangan ang paglapit ko sa kanila. Paano kung sabihin ko sa kanila na isa na talaga din akong hibang! Nahihibang na ako sa nangyayari sa akin ngayon.

Binatukan ko nang malakas si Kuya Friedrich at sumubsob ang kanya'ng mukha sa lupa. "Maikli ang buhay. Kaya habang buhay ka umamin ka na. Hindi mo masasabi kung kailan ka kukunin ng kalangitan kaya huwag mong sayangin ang pagkakataon, maliwanag ba? Tandaan mo, nasa gitna tayo ng digmaan. Isang suntok sa buwan kung makakauwi ka pa nang ligtas sa ating bansa," ang sambit ko.

"I was just asking." Si Deewee ay pilit na ngumiti. "Depende sa tao kung papaano nila titingnan ang buhay, Gene. Para sa akin, hindi naman alak ang nagpapasaya sa buhay ng tao. So... no. My life isn't boring. It is healthy and fun, because I know I'll live a long life."

Napaka walang kwenta ko naman niyang mag-aaral kung pa absent-absent na lang ako. Paano na lang niyan si mama pag nagkataon? Pano na lang ang mga pangarap ko sa buhay? Feeling ko nga minsan mas madali na lang ang mamatay kaysa sa mabuhay eh. Pero syempre kidding lang iyon.

Maiksi lang ang buhay piliin mo na sumaya. Author notes Follow me for more updates, help me reach 200 followers guys, Thank you!! <3 Baddie_Cutie8

Simple lang ang buhay namin ng anak ko Hindi kami mayaman dahil nakatira lang kami sa maliit na bahay. At matapos naming maglambingan, pinatulog ko na si Michael. Malapit na kasing sumapit ang gabi kaya kailangan ko ng mag-ayos. Gabi-gabi kasi ang trabaho ko sa sikat na club. Hindi ako p****k, dahil waitress lang ako do'n. And besides, kailangan ko lang magpaganda para magkaroon ako ng tip sa mga lalaking makakausap ko.

“Maiksi lang ang buhay. Ano ba ang mga bagay na nagpapasaya sa yo?” Bumaling siya sa akin. Masuyong tumitig. “Bago kita nakikila, I want to own the world. I was aiming to diversify my business here and abroad. Pero nang mapadpad ako dito mas naging simple ang lahat. Namulat ako sa mga bagong bagay. At hindi ko sukat na isang tao lang pala ang kailangan ko para maging ganito kasaya,” hinalikan niya ako sa labi, “ikaw.” Dumaan ang buko ng daliri niya sa kurba ng pisngi ko. “... at tahimik na buhay sapat na yon.”

Mukhang mabait naman pala? "Pasensya ka na maliit lng tong nirerentahan ko, mukhang sanay ka pa naman sa buhay mayaman." Sa totoo lng nahihiya ako amoy palang at tindog obvious na talaga ang katayuan sa buhay ehh. "It's okay, not a big deal at all." nakahinga ako kahit konti sa sinabi niya. "Initan muna kita ng tubig para maka ligo ka, may extra ka bang damit? Baka kasi magkasakit ka." mahirap nang magka utang na loob pa ako sa lalaking toh noh.