Maikli Lang Ang Buhay 소설 & 이야기

Huminga ako nang malalim. Napakaraming taon kong nabuhay na parang anumang oras ay maaari akong mamatay. Nasanay akong pumatay bago ako mapatay. Nasanay akong magtiwala sa baril kaysa sa tao. Nasanay akong isipin na ang buhay ay isang laro kung saan ang pinakamalakas ang nabubuhay. Pero ngayon, may natutunan ako.

Need ko nang umeksena. “Kayong dalawa, maikli lang ang buhay. You have to settle now whatever misunderstanding you have. Kung magpaparinigan lang kayo nang magpaparinigan d’yan, walang mangyayari sa inyong dalawa. Remember that communication is always the key,” pangaral ko pa, feeling na feeling good ate talaga.

Dahil para sa kanila ay parang balewala lang ang buhay. Na para bang ang daling palitan ng buhay kapag ito ang nawala. Ang dali lang sa kanilang manakit. Manakit sa bata na walang laban sa kanila. Hindi ko alam kung kakayanin ko ba kung sakaling may nangyaring masama kay Macky.

Maiksi lang ang buhay. Naisip niya si Theo. Bigla siyang tinubuan ng hiya sa katawan. Hindi siya gagawa ng bagay na ikakahiya siya ng kanyang anak. Bakit ba umaasta siyang hindi niya kayang mabuhay ng walang lalaki? Putang-inang mga lalaki ‘yan!

Money can really buy everything. "Dahil kung hindi ko siya makukuha at madadala sa States ng buhay at mabilis madadala ko siya doon na mas madali kapag wala ng buhay ang kanyang katawan! After all...we can still study his body kahit patay na siya."

Tumango ako sa sinabi niya. “Iyan siguro ang tamang term.” “Ano naman ang kinakatakot mo?” “You know the kind of life we have, Mauro.” “At alam naman iyon ni Angel.” “Simpleng babae lang siya at alam kong simpleng buhay lang din ang gusto niya. Sa tingin mo, kaya kong ibigay iyon ng hindi malalagay sa alanganin ang buhay niya?” tanong kong punong puno ng agam agam.

Itinuon ko ang tingin ko sa kulay kahel na kalangitan na siguradong maya-maya ay magiging madilim na. “I've been wondering, kung kailan kaya magiging ok ang buhay namin? Like alam mo 'yon?” Mapakala akong tumawa. “'Yung bang wala tayo iniisip na mga panganib, mga kaaway at iba pa. 'Yung simpleng buhay lang...” May bahid ng lungkot sa boses ko nang sabihin ko 'yon.

mahinang sabi ko. "Ang buhay ay hindi madali. Ikaw man si Binibining Liwanag o hindi, marami pa ring pagsubok na darating sa atin. Bawat tao, may pagsubok sa buhay. Ngunit may pagpipilian tayo kung sino ang nais nating karamay sa pagsubok ng buhay na ito. Ikaw lang naman itong nananakit sa iyong sarili, sinisi mo pa si Lino."

Hindi naman ako sumagot at tumitig lang sa kaniya. “Ate ayos lang po ‘yan, lagi po kaming andito para damayan ka. Hindi ka po namin iiwan katulad no’ng King at no’ng Queen. Ate, Fight fight lang! malalagpasan mo rin yan katulad namin, nag fight fight lang kami sa buhay kaya ngayon masaya na kami.” Napangiti naman ako sa sinabi ni Mica sa akin. She’s right, I just need to fight for me to live happily.

"Muntik na kong mabaril doon, at muntik na akong mamatay. Buti na lang hindi tumama sa'kin ang bala. Kung hindi, hindi ako makakauwi nang buhay!" "Ano?! Fane, ano ba talagang nangyari?"