Novel & Cerita Maikling Kwentong Bayan

Ani Kayde saka siya hinila papunta sa hagdan. MARAHAS na buntong hininga ang pinakawalan ni Bambi nang makapasok sa maliit na silid na kanilang naukupahan ngayong gabi. Walang binatana, tila isa lang itong kahon na kwarto na nilagyan ng banyo’t kama. Malakas ang aircon sa loob, may maninipis na kumot at dalawang unan. Ginawa talaga ang kwarto na ‘to para sa paggawa ng milagro.

Makangiting sagot neto at sila ay maglakad na Papunta sa kanilang ama at tiyo Malakas Pag dating nila sa kinaroonan ng mga ito yumakap si Flower sa kanila Ang una niyang Niyakap ay ang ama niya Pag katapos yumakap ay sa kanyang anak yumakap na din siya sa kanyang tiyo Malakas at nag yaya nang umuwe Si Macario sa kanila " Tayo'y Nang umuwe Mga anak at Malakas " nakangiting yaya neto Ngumiti sila Kay Macario at nag umpisa nang nag lakad Pauwe sa kanilang Tahanan ******

Napayuko siya, mga luha na malayang nalaglag sa kanyang mga mata. Sa harapan niya nakatayo doon ang isang lalaki na nasa sampung taong gulang naman. Ang batang lalaki ay kinuha ang isang piraso ng kwentas sa kanyang leeg at inilagay niya sa palad ng batang babae. "Little lamb, hintayin mo ako ah." Little lamb ang itinawag ng batang lalaki sa batang babae, at ang sumunod na nangyari, tinanggal naman ng batang babae ang sariling kwentas at sinabihan ang batang lalaki na yumuko.

"A-Ano!" Nakakunot naman ang noo ng binata na nakatitig sa akin. "Ayoko! Ang liit-liit naman nila para katayin! S-Saka, iiyak ang mga iyan kapag mawala ang isa sa kanila!" mangiyak-ngiyak na saad ko naman. "Sadyang maliit lang talaga sila. Native na baboy ang tawag diyan kaya hindi na lumalaki ang mga iyan."

“Thank you, genie! Ano naman ang second wish natin?” Matagal bago nakasagot si Maki. Nag-iisip din ang bata nang susunod na sasabihin dahil gawa-gawa na lamang nila iyon. Mayamaya pa ay napakamot na ang maliit na genie sa ulo niya. “Wala na ako maisip, e... Dagdagan na lang natin iyong Bawnuts nang two pawa sa second and thiwd wish natin,” he replied while gesturing his two fingers.

Umiiyak na dinaganan ni Caloy ang kapatid para proteksyunan ito sa mga paparating pang hambalos at suntok. Hinatak ni Kuya Iking si Caloy para paghiwalayin sila ni Minggay at saka niya ito kinaladkad pauwi. "Halika nga ritong bata ka. Putragis ka, pinagod mo pa 'ko. Hoy ikaw!" - kay Minggay. "Kung gusto mo pang makita mga kapatid mo, kunin mo ang korona at bumalik ka sa amin. Kung wala ang korona, kalimutan mo nang may mga kapatid ka," dagdag na habilin ni Kuya Iking habang sinasabunutan ang nanlalaban na si Caloy.

Halos lumuwa ang mukha niya sa pagkasuklam. Sakto naman, sumingit si Mona, sobrang saya, parang nag-eensayo para sa isang soap opera. Ipinatong niya ang maselang kamay na ito sa balikat nito, na nagkukunwaring nakikiramay. "Siya parin ang tunay mong ina," napabuntong-hininga siya. "Siguro ako ang dapat umalis. Ako lang naman ang tagalabas dito."

Manghang tanong ko. Napaawang ang labi ko nang makita kung gaano karami ang laman ng net. May mga dumating dala ang mga malalaking batya na tinatawag nilang "banyera". Makapal iyon at mukhang mabigat. May mga marka pa ng kung anong pangalan, siguro'y pangalan ng may-ari. "Yeah. Mostly referred to as tulingan ni Luzon. But we also have tulingan here. To us Ilonggos, aloy is the smaller version of tulingan," sagot ni Caio.

Ang kulit din. “Siya, tama na ang lambingan. Alis na sa lap ng auntie mo, baby. May ibibigay pa tayo kay auntie.” “Almost forgot, Mama!” Bibang umalis ang bata sa kandungan niya at naupo sa kanyang tabi. Habang si Kit ay lumabas saglit. Pagbalik, bitbit na nito ang isang bento cake na may nakatusok na ‘di pa nasisindihang candle.