Maikling Tula Para Sa Guro นิยาย & เรื่องราว

Sa kanya, dapat ‘Guro’ pa rin ang tawag niya rito. Para sa kanyang guro, ang ganitong paraan ng pagtawag ay tanda ng pagkilala at pagtanggap. Ano kaya ang ginawa ni Marco at bakit tila nakamit nito ang pabor ng kanyang guro?

"Paano mo ito nagawang mapagkamalan? Sa pusod mo ba galing ang paningin mo?!" Sabi ng guro ni Deo sa Filipino, si Deo raw ay parang isang diyos ng paggala-gala, kung sumagot ng essay ay umaabot hanggang sa ibang bansa ang paksa. Ang anggulo ng pagkaligaw ng kanyang utak ay napakatindi na kahit ang pinakamabilis na missile ay hindi siya mahahabol. Pero sa tingin ni Elara, naging mabait pa nga ang guro sa deskripsyong iyon.

Hindi nila alam ang balak gawin ni Darryl. Umikot sa himpapawid si Tarrasque at ibinaba ang kanyang tingin kay Darryl. "Sino ang iyong guro?" Habang nagsasalita, maingat na tinitignan ni Tarrasque ang mahiwagang hadlang sa harap niya. Ha ha! Tumayo ng tuwid si Darryl at bawat salita ay mabigat na binigkas, "Ang aking guro ay ang Ancient Ancestor."

Lumapit sa 'min si Ninong. "Sino ba 'yang mga guro niyo?" He asked, and we gave it to him bago kami umalis. "Thanks God!" Bumuntong hininga ako dahil mabuti na lang ay si Ninong ang nakakita sa 'min. Dahil kung hindi ay marahil nasa Guidance na kami ngayong dalawa.

malungkot na kwento ng guro. Naramdaman niya ang paninikip ng d*bdib niya at hindi maiwasang malungkot para sa babae. Swerte siya at buhay pa siya kaya dapat ay bigyan niya ng pagkakataon si Eli at Raul na sumaya kasama siya. "Hindi po kasi natin masasabi kung kailan tayo mawawala," bigkas niya na lang na kinatango ng guro.

Binilisan ko ang paglakad ko dahil masyadong masungit yung unang guro namin ngayon, sumunod din naman sa likod ko yung dalawa. Pagka-upo namin sa kanya-kanya naming upuan, sakto namang dumating yung guro namin sa T.L.E. Nakakaburyo talaga ang subject na ito, inaantok ako kahit hindi naman ako kulang sa tulog. Tulala lang akong nakatingin sa bintana namin dahil harap lang ng classroom namin ang court kitang-kita ko yung mga estudyante na may p.e ngayon doon.

I immediately took off my shoes. "Sir, saan sila pupunta?" tanong ko sa guro na malapit sa akin pero nagkibit balikat lang siya. "Ma'am Cruz, sundan natin dahil baka ano pang mangyari," aya sa akin ng isang guro kaya mabilis akong tumango.

Ano na naman ba ang problema ng dragon na ‘to at pati ako binabantayan. “Miss Mayi! If you don’t want to listen to my lesson, get out!!” umuusok ang ilong sigaw ng guro namin. Sinamaan ko ng tingin si Lu at tumayo t’saka lumabas ng kwarto. Nakakainis siya ano ba ang problema no’n?

Calvecio, Calvencio. "H-Hija, ano bang kasalan--" Tumingin ako sa guro at winarningan ko siyang huwag siyang mag-sa-salita. Kundi madadamay siya talaga sa mokong na ito. Maraming studyante ang lumabas at may ilan naman nagbabalak lumapit, pero bigo at baka masaktan. "A-ano bang p-problema mo?!" nakakapagsalita pa rin pala ito.

"Hayaan n'yo po muna akong turuan siya. Baka kapag nakapagpahinga siya, mas makabawi siya mamaya." Napaisip ang matandang guro. Sinulyapan niya si Cielo. Kitang-kita sa mukha ng bata ang matinding pagod at pagkainip. Sa ganitong kondisyon… Wala ring saysay ang ipilit pa ang pag-aaral. Sa huli ay tumango rin siya. "Sige." Mahinahon niyang ibinaba ang ball pen. "Magpahinga muna kayo sandali."