Maikling Tula Para Sa Guro Novels & Stories

paguulit nito sa mga salitang tila ikinabingi niya. Inaasahan na ito ng guro kaya sinisiguro nitong handa ang kanyang sarili sa mga mangyayari. “Yes, you heard it right. Ang iligtas ang mundo ng mga tao,” paguulit nito na ikinatawa ng mahina ng binata. Hindi ito mapakapaniwala sa naririnig. “You must be kidding.” Usal pa nito ngunit nang hindi umimik ang guro ay at gulat itong napatingin ulit dito na unti-unti nitong ikinaangil. He’s starting to transform when his twin sister stop him.

Agad na dinala ni Alfred ang mga tao sa garahe matapos matanggap ang utos. Matapos ang ilang gabing pagkaagnas, lalong lumakas ang baho ng aking bangkay, na naging dahilan ng pagkabulok ng buong garahe. Lahat ay nagtakip ng kanilang ilong, at ang ilan ay sumuka pa. “Ano ba ‘yang amoy na ‘yan? Umaalingasaw. Diyos ko.” “Sinong tumae dito?”

Pinunasan niya ng mabilis ang isang luha na hindi niya namalayang tumulo, pagkatapos ay bahagyang ngumiti at hinawakan ang kamay ng kambal "At saka... tumingin siya sa pinto ng silid... bakit ba hindi sumasagot ang mga magulang natin sa tawag ng guro? Tanong ni Clairox. Baka naman hindi lang nila naririnig. Tara na, tignan natin kung nasaan sila. Ako na ang haharap sa guro mamaya – ako na ang mag sasabi sa kanya kung ano talaga ang nangyari! Hindi tayo papayag na masisisi tayo ng walang kabuluhan!” Ikaw na lang pala, Clairox…ang umalis,” mahinang saad ni Roxiel, pilit pinatatatag ang boses kahit ramdam ang bigat sa dibdib. “Ako na ang maiiwan dito sa school.”

maingat at pabulong niyang sabi. “Ok lang po, naiintindihan ko naman, bata, eh,” saglit pa kaming nagtawanan saka ko napansin 'yong oras. “Mauna na po kami, may gagawin pa kasi kami sa isang subject namin.” Tumango ang guro sa akin. “Gano'n ba? Sige, ingat,” kumaway siya sa ‘min ni Marco nang maglakad na kami paalis.

Baka masabihan daw si Thalia ng “teacher pa naman” Sa totoo lang ganoon nga ang pwedeng mangyari. Hindi din naman masisisi ang iba. Ang isang guro ang siyang naghuhubog sa mga kabataan kaya inaasahan na mayroon itong magandang morl at mabuting ehemple. Ngunit tao lang din naman ang mga guro, minsan hindi din naman nila ang hawak ang sitawasyon kaya hindi din naman tama na husgahan agad.

o taga-turo kung paano kantahin ang "Bahay Kubo" Maling maliitin ang buhay ng isang guro. Tanggapin man ng lahat ng tao o hindi, ang guro ang isa sa dahilan kung bakit nagiging successful ang mga tao. Wala pa ang mga estudyante niya nang makarating siya sa Baranggay Hall. Tiningnan niya ang suot niyang relo, may isang oras pa siya bago magsidatingan ang mga bata.

Ang maliit na bata ay patuloy lang sa pag-iyak, hindi nagsasalita. Sa tabi, tumayo si Mae at maayos na ipinaliwanag ang sitwasyon sa Guro, "Teacher, pagkatapos ng klase, gusto ko sanang makipaglaro kay Rain, pero mukhang natakot siya sa akin." May mga bata ring hindi nakatiis at nagsalita para kay Mae, "Si Rain naman ang unang tumama kay Mar, tapos siya pa ang umiyak na parang siya itong nasaktan,”

saad nito. “Wag kang mag-alala, Ms. Aki. May mga bata talagang ganiyan, parte iyan ng proseso ng paglaki nila,” nakangiti namang sabi ng guro na ikinangiti naman ni Akira. “Sana nga po…”

Nakasulat sa malaking pulang karton ang “Mga Pinakamahusay na Gawa.” "Ano’ng ginagawa mo?!” singhal ng Guro. “Bawat likhang-kamay ng mga bata ay dapat munang pagbotohan at piliin ng mga kaklase bago malagyan ng tatak na ‘Mga Pinakamahusay na Gawa!"

" Ganyan ba kayo tinuruan ng mga magulang niyo!'' Siya ng kanilang guro. QUIT........class!"Magpapakilala na ang inyong bagong kaklase! ang sigaw ng guro. Tumahimik naman ang lahat ,ngunit ang mga mukha ng mga ito ay hindi na ma-ipinta. Nagsimula ng magsalita ang Kambal.