Maikling Tula Para Sa Guro นิยาย & เรื่องราว

Like hell I will sit in that dirty surface! "Magandang umaga, mga Nobles, Elites at Conquerors!" Bati ng isang guro na nasa stage na nasa gitna. Nangunot ang noo ko. Bakit hindi kasama ang 'TYROS' sa pagbati niya!?

“Gusto kong magsulat kayo ng tula. Tungkol sa kahit saan o ano. Walang sukat. Walang tugma. Pagkatapos, mamaya, pipili ako ng limang estudyante na babasahin ang mga gawa nila sa buong klase. Nagsimulang manahimik ang buong klase pagkatapos makapaglabas lahat ng papel. Nagsimula nang magsulat ang iba pero hirap na hirap si Clover na bumuo ng mga salita. Pansin iyon ni Leaf sa paulit-ulit niyang pagbura ng mga isinusulat. Hindi para sa kaniya ang paggawa ng tula dahil diretso siyang tao. Hindi siya magaling sa mga mabubulaklak na salita. Pinilit na lang niya kahit hindi maganda ang gawa niya. Umaasa na lang siyang hindi siya mapipili ng guro nila para basahin ang gawa sa buong klase. Ilang min

In just a span of one month, tuluyan na nga akong nasanay sa presensya ni Lucas. "Class, class," tawag ng guro sa harapan dahilan upang magsiupuan kami sa kanya-kanya naming upuan. "May ibabalita ako sa inyo." "Tungkol po saan, Ma'am?" Ngumiti ang guro sa harapan bago muling nagsalita. "Nagkaroon kasi ng sudden approval mula sa dean na madadagdagan ulit tayo ng isa pang estudyante sa klaseng ito."

pilosopong sagot ni Ruth. Muli ay pumaimbulog ang malakas na kantyaw galing sa klase, ang iba ay tuwang-tuwa na napapahiya ni Ruth ang guro, ang iba naman ay sinasabihan siyang bastos at walang galang. "Tahimik!" Binagsak ng guro ng kamay sa lamesa ng tumayo ito, natahimik agad ang klase dahil sa ginawa nitong pagsigaw, ang iba ay nagpipigil ng tawa.

Kung diskarte lang sana ang sagot sa lahat, matagal na sanang naayos ang problema. Pagkatapos ng talakayan, in-announce na rin ng guro ang short performance ng ilang estudyante. Tuwang-tuwa ang mga bata habang umaakyat sa stage, bitbit ang maliliit na tambourine at microphone. Kanta daw ito tungkol sa "pasasalamat sa mga guardian at magulang."

Kaya't nakapagpasiya siya na tawagan ang guro. Sa loob ng silid-pahingahan, kung saan naroon ang mga bata naglalaro at nagtatawanan, naroon ang punong guro. Nang marinig niya ang dahilan ng pagtawag ni Mauren, isang mahinang ngiti ang sumilay sa kanyang labi. "Ayos lang po si Aleya, dito lamang siya nakaupo habang nakikipag-usap sa kanyang ama at sa isang tiyahin niya sa pamamagitan ng video call." kalmadong tugon ng guro.

Ngayon, matapos marinig ang mga sinabi ng guro, lalong bumigat ang nararamdaman sa kanyang puso. “Natawagan niyo na po ba ang ama ni Maureen?” tanong ni Maliya. “Hindi pa po,” sagot ng guro. “Gusto ko po sanang ipaalam muna sa inyo ito.” Personal na tinanggap ng guro si Maureen kaninang umaga at halatang ang emosyon nito ay may malaking kinalaman kay Maliya. Matapos ang isang maikling pag-atubili, mahinang sinabi ni Maliya,

Iginala ang paningin ko ngunit nabigo ako na makita si Tito Janus. Napabuntong hininga ako. Saka ko muling hinarap talumpati ko na patapos na. "Muli, maraming salamat sa mga guro na hindi nagsawang magturo sa amin at magbigay ng magandang aral sa amin. Na hindi nagsawa at nagtiis sa aming mga kakulitan. Maraming salamat," Muli ay nagpalakpakan sila. Binalik ko sa host ang micropono at bumaba ng stage.

Ang isang makinang, struggling na estudyante ay higit na mahalaga kaysa sa isang pangkaraniwan. Sa screen, ang aking ina ay nagtuturo sa Subject One ng ilang mga aralin sa buhay. "Umiyak ka ng kaunti kapag nakita mo ang principal o mga guro, magmukha kang kaawa awa. Ganyan tayo kumukuha ng pera, naintindihan mo?"

gulat na tanong nito. Sa pagkakaalam kasi ng guro ay simula pa lang wala namang tatay ang sumusundo sa kambal niyang estudyante. Tinitigan niya ito mula ulo hanggang paa. Guwapo ito at maskulado. Hindi naman mukhang kidnapper, pero kailangan niyang makasigurado bago niya ipagkatiwala ang mga estudyante niya sa kamay nito.