Maitim Ang Budhi Meaning の小説・ストーリー

Natatawa pa niyang dugtong. Hindi ko naman maiwasan ang matawa din dahil sa kanyang sinabi. “Yes, for sure Ma’am. Maitim po kasi ang budhi noong babae na yun at hindi ko alam kung saan namana.” Natatawa ko pang dugtong at parang may dumaan na sakit mula sa kanyang mata na agad ding nawala at ngumiti sa akin, isang genuine na ngiti.

Mabuti na lang at sa mga sandaling iyon ay napakli ito ni Amanda. “Oh my God! That is so cool. So what does it mean?” usyuso nito sabay palakpak ng isang beses. Napalingon pa tuloy sa gawi nila ang ibang naroroon. Bumaling siya ng tingin rito at pasimpleng hinaplos ang kanyang buhok. “It means My God,” madulas na tugon ni Betsy. Ang mahalaga kasing aral na natutunan niya sa pagpapanggap ay dapat malapit pa rin sa katotohanan. Upang kung magkamatayan man, hindi masyadong mapipiktosan.

Mauubo at dahan-dahan muling magwiwika: "Ako ang hangin at ang bagong daloy ng buhay! Ang magiging batayan ng pagsuway! Ako ang kasalungatan ng inyong kaligtasan at ang tanim n'yong sing itim ng budhing kriminal. Kailanman ay hindi kayo magiging handa at hindi.... hinding hindi ko kayo titigilan!!!!!!," Mula sa pagitan ng mga halaman, isang nilalang ang bumungad na may umaapoy na mga mata, kasabay ang mapanghilakbot nitong mga halakhak.

Bakit sila naghintay hanggang pagkatapos? Si Rama ay bigo nang nakita niyang si Yang Jian ay hindi naniniwala sa kanya. Sigaw niya at seryosong sinabi, "Amitabha! Hindi ako nagsisinungaling. Ilang libong taon na ang nakakaraan, Ang Bodhidharma naggagala sa buong mundo upang makakuha ng paliwanag sa Budismong karunungan at siya ay napunta sa Wild Deserted Secret Region! "

May tao namang mabait tingnan, ngunit walang kasing itim ang budhi. Base lang iyon sa kanyang pananaw, ang pinupunto lang niya'y huwag magsihatol sa anyo. Kilalanin munang mabuti bago ipagkalat ang maling chismis na siyang naging mitsa pa ng pag-aaway at hindi pagkakaintindihan, lalo na sa bagong henerasyon ngayon.

Maitim, basa ng sariling dugo, at putol ang ulo. Nanlaki ang mga mata ni Alina, ang kanyang baga ay tila biglang naubusan ng hangin. Nabitawan niya ang sobre at mabilis na napaatras, ang kanyang upuan ay lumikha ng isang nakakangilong tunog sa sahig. “D-Diyos ko...”

“Dumating na si Maui.” Pakiramdam ko parang biglang gumuho ang mundo ko. Nanlamig ang buong katawan ko habang pilit inuunawa ang sinabi niya. Dumating na si Maui… Ibig sabihin— Nagkita na sila. “Nagkita rin pala kayo…” pilit kong sabi kahit nanginginig ang boses ko. Napatawa siya ngunit puno iyon ng pang-iinsulto.

hindi makapaniwala na tanong ko. "Avril, you're smarter than me. Lahat tayo alam 'yan. For once, use your brain for me. Ikaw, kahit magbasa ka lang, maiintindihan at pumapasok na kaagad sa utak mo 'yong lesson natin. Samantalang ako? Kailangan kong magpuyat at paulit-ulit na basahin 'yong lesson para lang maintindihan. Kailangan kong magpuyat at mag-aral para makakuha ng mataas na score. You're effortlessly smart and I'm not."

Tumulo ang luha sa mata ni Mithi. “Mithi, ikaw ang naging dahilan kung bakit naging mabilis ang paggaling ni Angel. Ikaw ang buhay ng mama mo. It would be better kung iparamdam mo sa kaniya na maayos ka na ngayon. Na hindi na niya kailangang magalit sa mga taong nanakit sayo. Nang sa ganoon ay maging payapa ang kalooban niya.”

Sumigaw ang may itim na guhit na monghe, “Hindi ako kontento, hindi ako kontento! Ang Budismo ay isang landas ng cultivation. Ano ang layunin ng cultivation ng Budismo, at ano ang silbi ng Budismo?” Pinagdikit ng mongheng may maputing mukha ang kanyang mga kamay. “Ang banal na kaalaman, kaliwanagan ng sarili, orihinal na dalisay, ngunit sa pusong ito, makakamit mo ang pagiging Buddha!”