Novel & Cerita Maitim Ang Budhi Meaning

"Hindi hinahayaan ng Buddha ang mga tao na hulaan ang lahat. Habang ang mga tao ay hinuhulaan ang isang bagay, hindi nila alam na si Buddha ay tahimik na nagdagdag ng isa pang kaganapan na hindi mangyayari. Walang sinuman ang mas matalino kaysa kay Buddha. Ang pagsasanay na ibinibigay ni Buddha sa sinuman ay pareho. Hindi ito magbabago dahil lamang sa maaari kong hulaan ang hinaharap. "Handa akong wakasan ang aking buhay at siguraduhing walang sinuman sa walong dakilang pamilya ang mabubuhay nang lampas sa 80 taong gulang. Hahayaan kong dahan-dahang bumalik sa normal ang mundo. Buddha, patawarin mo sana ang aking mga kasalanan. “Amitabha.”

Natatawa pa niyang dugtong. Hindi ko naman maiwasan ang matawa din dahil sa kanyang sinabi. “Yes, for sure Ma’am. Maitim po kasi ang budhi noong babae na yun at hindi ko alam kung saan namana.” Natatawa ko pang dugtong at parang may dumaan na sakit mula sa kanyang mata na agad ding nawala at ngumiti sa akin, isang genuine na ngiti.

Mauubo at dahan-dahan muling magwiwika: "Ako ang hangin at ang bagong daloy ng buhay! Ang magiging batayan ng pagsuway! Ako ang kasalungatan ng inyong kaligtasan at ang tanim n'yong sing itim ng budhing kriminal. Kailanman ay hindi kayo magiging handa at hindi.... hinding hindi ko kayo titigilan!!!!!!," Mula sa pagitan ng mga halaman, isang nilalang ang bumungad na may umaapoy na mga mata, kasabay ang mapanghilakbot nitong mga halakhak.

Bakit sila naghintay hanggang pagkatapos? Si Rama ay bigo nang nakita niyang si Yang Jian ay hindi naniniwala sa kanya. Sigaw niya at seryosong sinabi, "Amitabha! Hindi ako nagsisinungaling. Ilang libong taon na ang nakakaraan, Ang Bodhidharma naggagala sa buong mundo upang makakuha ng paliwanag sa Budismong karunungan at siya ay napunta sa Wild Deserted Secret Region! "

Napailing nalang ako saka itinapat sa bibig niya ang mug. "Ako? Anong mabait?" Natatawang tanong ko. Nang makainom siya ay inilayo ko ang baso. Nakatingin kami sa isa't-isa. "H-Hindi mo a-alam ang mabait? P-Para saan ang p-paaralan kung h-hindi niyo alam i-iyon--" "Ayoko maging mabait" "B-Bakit?" "Dahil kapag mabait ka, aabusuhin ka. Masyadong mapanlamang ang mundo, kailangan mong maging matalino. Utak ang ginagamit dito at hindi puso"

Mahinahon kong sabi "Ano po 'yon?" "H'wag na sana ulit 'yon mangyari sa inyong dalawa. Mga bata pa kayo, hindi niyo pa dapat ginagawa ang mga ganyang bagay. H'wag kayong mapusok at pinaiiral ang bugso ng damdamin baka may mangyari na hindi maganda 'pag nagkataon. Naiintindihan mo ba ako?" Tumango siya at ngumiti, "Naiintindihan ko po."

May tao namang mabait tingnan, ngunit walang kasing itim ang budhi. Base lang iyon sa kanyang pananaw, ang pinupunto lang niya'y huwag magsihatol sa anyo. Kilalanin munang mabuti bago ipagkalat ang maling chismis na siyang naging mitsa pa ng pag-aaway at hindi pagkakaintindihan, lalo na sa bagong henerasyon ngayon.

Ngumiti ito sa'kin, pumikit naman ako at nakaramdam na ng antok at pagod. Goodluck naman bukas kung makakalakad ako. Ang rupok kasi e, 'yan ang napapala. 'Yon pala ang tinatawag na heaven? Sh*t! Ngayon alam ko na, may bagong kaalaman.

Tumulo ang luha sa mata ni Mithi. “Mithi, ikaw ang naging dahilan kung bakit naging mabilis ang paggaling ni Angel. Ikaw ang buhay ng mama mo. It would be better kung iparamdam mo sa kaniya na maayos ka na ngayon. Na hindi na niya kailangang magalit sa mga taong nanakit sayo. Nang sa ganoon ay maging payapa ang kalooban niya.”

Sumigaw ang may itim na guhit na monghe, “Hindi ako kontento, hindi ako kontento! Ang Budismo ay isang landas ng cultivation. Ano ang layunin ng cultivation ng Budismo, at ano ang silbi ng Budismo?” Pinagdikit ng mongheng may maputing mukha ang kanyang mga kamay. “Ang banal na kaalaman, kaliwanagan ng sarili, orihinal na dalisay, ngunit sa pusong ito, makakamit mo ang pagiging Buddha!”