Maitim Ang Budhi Meaning の小説・ストーリー

Nang marinig iyon ng punong monghe, bahagya siyang napakunot-noo, tila naguguluhan sa galit ng bata. “Munting tagapagtangkilik,” mariing wika ng punong monghe, “bawat taon nagbabasa ang iyong ina ng mga sutra sa harap ng Buddha at iniaalay ang ilaw ng kapayapaan para sa inyo. Kung papatayin mo ang ilaw na iyon, mawawala rin ang mga basbas na iniwan ng iyong ina para sa iyo.” Hindi nakinig si Liam; tumindig siya nang todo at sumigaw, “Sisiraan ko yan! Hangal siya! Ayokong pagpalain pa niya ako!”

Pusit lang ang alam kong nabubuhay na maitim ang budhi. "Ang panglima o ang kahulihulihan ay ang muling pagkabuhay na wala ng ala-ala ng kanyanv pagkatao pero nandoon pa rin ang kasamaan. Yun na ang final phase ng tale over at doon na sila maglalaganap ng kasamaan." Paliwanag nito sa akin. Mahaba ang paliwanag niya pero naintindihan ko lahat.

Ngunit napatigil ako sa pagbibihis ng maalala ko ang magkasunod kong panaginip. Hindi ko mawari kung ano ang ibig sabihin no’n at wala akong ideya ngunit isa lamang ang nasisiguro ko, may kinalaman ito sa sinabi sa akin ni Mamita. Mayroon na naman akong panaginip na mayroong nakatagong mensahe.

"Fayra, come on. Gusto kong bumawi sa 'yo, at gusto kong umpisahan ngayon---" "Kung noon mo 'yan sinabi, Mateo. Baka nagtatatalon pa ako sa tuwa." Mahina ngunit sapat para marinig niya. "Ano bang hindi mo maintindihan sa hindi nga kita kailangan? You're smart. Pero bakit ang kitid ng utak mo ngayon, huh?" Baling kong muli sa kaniya. Kitang kita ko ang pag-igting ng panga niya. Ang pagtaas baba ng kaniyang dibdib na halatang nagpipigil sa sarili niya.

“H-hindi po, mama. Ayokong ma-disappoint ka sa akin.” “Then huwag kang mag-isip nang kung anu-ano. Kung ano man ang masabi at maramdaman mo at pakiramdam mo ay iyon ang totoong Milagros ay dapat maging masaya ka kasi nakakapagpanggap ka nang maayos. Huwag mo nang bigyan ng kahulugan ang mga bagay-bagay dahil kapag nabigo ka sa misyon mo diyan ay magagalit talaga ako sa iyo.”

#bark #doggie #arf #arf +1000 replies. Marami pa akong akong nabasang messages tungkol sa hakbang ng pagkamatay ko pero hindi talaga ako makapaniwala sa taglay ng mentalidad nila. Matanda ba talaga sila? Daig pa sila ng bata. Mas maayos pang mag-isip ang mga bata kaysa sa kanila na matanda. Ganito ba ang nangyayari kapag umiikot lang ang buhay mo sa pera at kung paano mapalago ang pera at mawaldas ito sa walang kuwentang bagay?

Binalewala ang mga pangmamata nilang dalawa. Siguro nga wala akong maibubuga. Pero ngayon lang iyon. Madali akong matuto. Willing akong matuto. Gaya ng sabi ni grandma Teresa, tuturuan niya ako ng dapat kong malaman. Alam kong kaya ko. Tiyaga lang talaga ang kailangan ko at malaking pasensiya. Malaking pasensiya para sa mga taong makikitid ang utak at hinuhusgahan ako agad. Ni hindi muna ako kilalanin.

Pagdadahilan ko. Tama naman. Mas mabuti na isipin natin kung anong mangyayari sa atin pagdating sa unahan kaysa sa puro ngayon ang iniisip natin. Thinking for our future is not a sin, so why wouldn't we think of those? Kailan pa ba tayo mag-iisip? No'ng malalaman at halata na kung anong mangyayari sa atin sa piniling daan?

This can't be! Ano bang ibig sabihin ng tutuloy? Parang bigla akong nawalan ng comprehension. “That's your first conjugal property as husband and wife. And I hope you'll make that house of yours as a very lovely, home mga apo,” mahabang speech ni Mamita.

Hindi ko na kaya magsalita eh, puro kasinungalingan na yung mga pinagsasabi ko kanina eh. "Mag-ingat kayong dalawa ah. Iah ikaw na bahala kay Inah at ikaw ang mas matanda? Tsaka wala pa yang kamuang-muang sa mundo. " Tumango ako kay manang at pilit na ngumiti. Manang kung alam niyo lang na buntis tong si Inah ewan ko lang kung masabi niyo pa ang sinabi niyo! Walang kamuang-muang ba kamo manang? Eh nakagawa na nga ng pandagdag tao dito sa mundo eh. *kamuang-muang means kaalam-alam*