Makapal Na Linya Mga Nobela at Kwento

“Let’s connect this.” Lumapit siya sa mesa. Kinuha ang bolpen. Isinulat ang tatlong puntos. Supply chain. Unmarked van. Observer. At saka nag-drawing ng linya. Hindi diretso. Kundi paikot. “Hindi sila linear,” sabi niya. “Network?” tanong ni Marco. Umiling siya. “Movement.” Tahimik. “Physical movement,” dagdag ni Nathan. Tumango si Elena.

Inabot sa kaniya nito ang hawak isang goblet pagkatapos ay sinalinan siya nito. "Hoy baka matapang 'to siraulo ka! Baka hindi na tayo makauwi nang maayos." Inamoy niya ang alak na nasa baso niya at saka napangiwi. "Hindi naman. Katamtaman lang ang tama niyan sa atin kaya huwag kang maarte," sagot ni Maribel sabay inom. "Sigurado ka ba?"

Isama pa ang katotohanang hindi nito binago ang malalim na pamamaraan ng pag-angkin nito sa kanya na nararamdaman niya hanggang sa kaibuturan ng kanyang pagkababae. Kaya naman hindi na nagtaka si Isla nang maramdaman niya ang mainit na likidong umagos palabas sa kanya. At ang kaligayahang ibinigay niyon sa kaniya ay nagdulot ng matinding kaligayahan sa buo niyang katawan. Ganoon rin si Vincent na kinagat pa ang kaniyang lower lip nang magkasama nilang narating ang r***k ng kanilang p********k. ******

Kasalukuyan silang na nasa sala. "Kape ka muna," sabi pa nito. Kinuha niya ang tasa at humigop. Napadaing siya nang mapaso ang dila niya sa init ng kape. "Masyadong mainit," aniya. "Ang sabihin mo, lumilipad kasi iyang isip mo kaya kahit na alam mong mainit ang kape di mo alintana. Anyare ba?" Nagbuga siya ng hangin. "Hindi ko dapat hintayin ang tawag niya, pero heto ako nag-aabang kung tatawag ba siya o hindi."

Mukhang may bagong problema kaming kakaharapin bukas. ****** LMCD22

naiiyak kong bulong. Hinawakan ni Lina ang kamay ko saka ito pinisil, “Bukas, gagawin natin iyan. Kaya maghanda ka. Yung mga injection na pampamanhid ay iiwan ko rito sa lamesa. Oras na mamatay lahat ng ilaw ibig sabihin ay lasing na sila. Ikaw na ang bahala na tumakas. Gamiting mo ang mga iyan kung may magising man sa mga lalake dito. Sa likod ay may scooter. Isusuksok ko ang susi para magamit mo paalis dahil masukal ang daan dito. Sana ay tuparin mo ang pangako mo.”

Sa papel ko bilang hindi nararapat na tagapagmana, sumagot na lang ako, “Naiintindihan ko. Masusunod. Malinawa ang lahat.” Pero sa loob-loob ko, hindi ko mapigilan isipin, “Puwede ba, ilang beses ko ng narinig ang linyang yan na kaya ko ito sabihin kahit tulog ako. Kung hindi ninyo ako nirerespeto, okay lang. Hindi naman sa desperado akong mapunta dito. Sa tingin ba ninyo gusto ko mamatay, willing na pupunta sa gulog dito?”

Humakbang palapit si Jericho. Mabagal. Parang bawat hakbang ay may dalang bigat ng mga taon na inaksaya nila sa pag-iwas sa isa’t isa. Itinaas ni Angeline ang kanyang mukha.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Kaya hindi mapigilan ng karamihan mapako ang tingin ng lahat kay Lyca. Ang lalaking kasama naman niya ay kapansin- mpansin din. Matangkad ito, makisig, at may kakaibang aura. Sa ilalim ng makapal nitong mga kilay ay naroroon ang mga matalas nitong na para bang mayang basahin hanggang ang kaibuturan ng puso ng tao.