Makapal Na Linya Novels & Stories

Pagpasok na pagpasok ko pa lang ay agad na akong dumiretso papuntang banyo. Hindi ko alam kung ano'ng mararamdaman ko nang makitang may dalawang guhit ang hawak kong dalawang PT. "What's the result?" Tanong ni Lina nang makita niya akong lumabas ng cr. Dahan-dahan kong tinaas ang hawak kong PT at napatakip siya ng kaniyang bibig nang makitang positive ito. "Lina..." naiiyak na tawag ko sa kaniya.

“Kapag narinig nilang may problema si Madam, sila pa ang unang gustong makipagsuntukan.” Napailing na lamang ako. Sa kabila ng sitwasyon, hindi ko maiwasang mapangiti nang bahagya. Ganito talaga si Chantal. Sa unang tingin ay mahinhin. Mukhang walang kayang saktan kahit langgam. Ngunit kapag sinubukan siyang apihin... Nagiging bagyo siya. “Sir...” natatawang sabi ni Lionel. “Mukhang kayo talaga ang mau-under kay Madam.”

May munting lungkot na umagos sa kanyang mata — hindi luha, pero mabigat. Napansin iyon ni Rheana. Dahan-dahan niya itong inakbayan, pisngi sa pisngi, parang dalawang sundalong sabay lumaban sa hirap ng Maynila. "Uy… Sab… hindi kita iiwan. Kahit saan ako mapunta, may extra toothbrush ka doon," nakangiting malungkot si Rheana.

EVE MABILIS na dumaan ang isang buwan. Maaga akong nagising nang araw na iyon na may kakaibang pakiramdam sa katawan ko. Ilang araw ko nang nararamdaman ang madalas na pagkahilo at mabilis na pagkapagod. Pero hindi ko iyon masyadong pinansin dahil inisip kong baka dala lang iyon ng stress at puyat sa mga nakaraang linggo. Sa totoo lang, matagal ko nang nakasanayan na isantabi ang sarili kong nararamdaman dahil mas madalas kong iniisip kung paano ko mapapaganda ang araw ni Denzel kaysa kung okay pa ba ako. Ngunit nang umagang iyon, habang nagsisipilyo ako sa bathroom, bigla akong nakaramdam ng matinding hilo at napahawak ako sa gilid ng sink para hindi matumba. Mabilis ang tibok ng puso ko at

Simple lang ang disenyo ngunit nakaka-akit tignan. Maraming tao sa paligid na nagkakape. May magkapares. Mag-isa lang. Mayroon ding mga abala na nakatitig sa laptop. Si Mrs. Lincoln andito na pala sya. Teka sino yung kausap nya? Mukhang pamilyar. Teka sya yung babae kanina sa studio. Maureen ba yun? Bakit sila nagkita at magkakilala ni Mrs. Lincoln?

sigaw nya ng paulit ulit at kinunutan ko ito ng noo, bakit binabanggit nya ang pangalan na iyon? Hinigit ko ang gatilyo at walang bala na lumabas, she's crying and begging with all of her might. It feels like I am the God here. Nasa kamay ko ang buhay nya, maybe she isn't the real Linese pero ang sarap sa pakiramdam. Torturing them and watching them to plead.

“Ngunit nararamdaman ko ang presensya ng isang mapaghiganting kaluluwa sa paligid. Marahil ay may namatay dito na puno ng sama ng loob.” “Isang babae si Lady Lynch. Mahina ang kanyang katawan, at siya ay puno ng feminine energy. Marahil ay aksidente niyang nahawakan ang kinalalagyan ng masamang impluwensya, o kaya malapit siya dito. At ang naging resulta, nasumpa siya at sinapian.” Nagsalita si Master Ziegler na puno ng kasiguraduhan, na para bang nagbibigay ng totoo at makatwirang panghuhusga.

Saan ba niya natutuhan ang mga linyang 'yon? Nang isinara ko na ang pinto ay napasapo ako sa aking dibdib. Arg! Ang sarap sapakin ng mukha niya! Kung hindi lang ako nagtitimpi baka nasapak ko na talaga ang ungas na 'yon! Arg! Ang KAPAAAAAL! Ang kapal ng mukhang ipaalaala sa akin ang ginawa niya! Grrr....

hindi ko na ring mapigilan na mapa-halinghing Kapwa na kami habol ang mga hininga na pawang may bigat at init na kakaiba. Naghalo na rin ang aming pawis sa hubad naming mga katawan. Hanggang sa dumapa ako sa ibabaw niya tsaka nilamukos ang kanyang maninipis na mga labi. At dahil darang na sa init ang aming mga katawan ay marubdob na kaming naghalikan, walang inhibisyon. Nag-espadahan na rin ang aming mga dila habang abala ang mga kamay ko sa pag-massage sa kanyang malulusog na dibdib. Idagdag pa ang marahan kong pag-ulos.

sabi ni Lira. Mahina. Pero malinaw. “Pagod na akong umintindi.” “Pagod na akong magpanggap.” “Pagod na akong masaktan.” Tahimik. Hindi makasagot si Nathaniel. “At ngayon…” dagdag ni Lira. Tumingin siya sa kanya. Diretso. “Gusto ko lang ng kapayapaan.” Sandaling katahimikan. At sa unang pagkakataon…