Malay Mo Tayo Novels & Stories

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

" Tawagin mo ang papa mo,upang ma-iligtas ko ang mama mo!''' Okay lang ba sayo iyon karra?'''

“P-po” “Itinakas na kita sa bahay ni tita kaya Malaya kana ngayon baby, wag ka nang matakot dahil wala nang mananakit sayo dito habang kasama mo ako” hindi ko naman mapigilang umiyak at yumakap sa kanya. “Shhh it’s alright baby don’t cry i'm here for you" sabay halik niya sa aking noo kaya niyakap ko pa siya ng mahigpit.

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

tanong ko dito "Ok lang po". wika nito sabay pagpag sa kaniyang suot. "nasaan ang Momy mo bakit mag-isa kalang? takang tanong ko. "ahh may kausap sa Phone po, and she said na mauna na ako dito." medyo Mataray na wika nito. "wait do you know my Mom?" takang tanong niya. "yes I'm your Moms Friends" wika ko

pag kakatotoo ko rito "Really?Ganyan ang epekto ko sayo?"natatawang wika nito "Ano ba talagang kailan mo sakin, Yael?"seryosong tanong ko rito "I just want to welcome you masama ba yun?"may mapag larong ngising wika nito "Bakit mo gustong I welcome Ako?Saka it's been a month simula nung dito kami pumasok saka ilang linggo na lang ang itatagal namin rito."kunot noong sagot ko rito

Elies: Woah, paano kung mauna akong mamatay sayo? Me: Edi, susunod ako sayo. Elies: Hahaha, baliw ka na niyan. Me; Baliw sa sayo, baby. Elies: Bye na nga, baka mabaliw ako sa kalukuhan mo. Me: Okay na sana ‘yong mabaliw rin ako kaso may karugtong pang kalukuhan mo.

"Hello po mama! Masaya yata kayo?" "Tatawagan na sana kita nak, kaya lang naunahan mo ako. It means mas mabilis ang kamay mo kaysa sa akin sa pagpindot ng keyboard." "Ay syempre po, millenial yata ako ma. I belong to Generation Z!" "Ako rin nak, I belong to Generation Z---- Zero!" At nagkatawanan kaming dalawa. "Kumusta ka dyan nak? Kumain ka na ba?"

"Puwede ba akong umuwi? Please, pag pumayag ka... bati na tayo." Sa kabila ng nararamdaman kong pag-aalala sa Mama ko at pananakit ng mata at lalamunan ko ay napangiti ako ng bigla siyang tumawa. Hindi ko inaasahan 'yon at nakakagulat din talaga. Bukod sa ang cute ng tunog ng tawa niya, ngayon ko lang din siya nakitang tumawa. "I like the word bati na tayo," aniya habang nangingislap ang mga mata. "And yes, puwede kang umuwi basta kasama ako."

“Okey. Get’s some sleep. Babatayan kita baby ko.” “Baby ko?” “Bakit? Ayaw mo?” “Gusto. Ibig sabihin kapag baby moa ko, baby kita, tayo na ba?” “Kung okey lang sa’yo?” Ngumiti ako. Hinalikan ko siya. “Okey, sige. Tayo na pero parabg kabit ka lang pa rin.” “Wala na akong pakialam. Basta ikaw at ako, nagmamahalan. Okey na ako ro’n. Tulog na. mamaya ha? Uulit ako.”