Malaya By Moira Lyrics の小説・ストーリー

Bakit hindi mo sinabi sa akin na may lahing baliw pala itong mapapangasawa ko para lang masalba ang kompanya natin! “And now I'm trapped in this island! You trapped me! Your family trapped me here!” “Putangina naman o! Ano bang ibig mong sabihin!” hindi ko na napigilan ang sarili ko. I could hear my voice roared around in this island. Napaigtad si Malia sa lakas ng boses ko. Para akong tangang nakikinig sa harapan niya habang sinisigawan niya ako. I massaged my nape and looked away while breathing heavily. Napahilamos ako sa mukha ko gamit ang sariling palad bago bumaling sa kaniya. Hinilamos niya ang sariling palad sa mukha bago bumaling sa 'kin.

May isa akong tauhan na sasama para ma-assist kayo sa dapat niyong gawin. Ang pinasok niyang ito, parang simple lang sa paningin niya noon pero habang tumatagal, mas lalong nagiging kumplikado ang lahat. "Ate, e-excited ako!" Pigil ang muling pagtili ni Moira nang maglulundag ito sa tuwa nang tingnan siya bago ito bumaling kay Jacob. "Salamat, Sir Jacob." Napayakap na lang ito sa lalaki na giliw na giliw din kay Moira. "First time ko."

Pride pinoy! “Nais ko sanang malaman, Ang mali sa katotohanan, Sariling pagraranas ang aking pamamagitan. Imulat ang isipan sa mga kulay ng buhay. Maging tunay na Malaya. Sa katangi-tanging bata.” Sinabayan na lamang ni Elaine ang pangingitara ko. Nang lumabas na si Zhia. Tahimik na naupo… Saka namin pinagpatuloy ni Elaine ang kinakanta namin.

Habang parang mamong tigre na nakikipag usap dito. "Anong pangalan mo?" tanong niya rito, ngumiti naman ang bata sa kanya. "Ako pa si Malaya, napaka ganda niyo po pala pag malapitan." Wika ni malaya na ikinahagikhik ni amira. "Talaga? Daghang salamat. Tawagin mo akong ate arami." at kinurot ni amira ang pisngi ni malaya ng marahan.

natatarantang sigaw ni Mommy Moira. Samantalang ako naman ay yakap-yakap ang katawan ni Mommy Helena. "Mommy, Mommy idilat niyo ang mga mata niyo!!! Umiiyak kong wika habang hinahaplos ang mukha nito. Itinapat ko ang aking tainga sa dibdib nito at naramdaman ko na hindi na ito tumitibok. Agad naman lumapit si Mommy Moira at dinama ang pulso ni Mommy Helena. Umiling-iling ito sa akin habang malungkot na nakatingin sa akin.

“May sarili siyang landas na kailangang tahakin. At mayroon ka ring sarili mong landas. Melissa... malapit ka nang magdalawampu't anim na taong gulang. Bitawan mo na ang nakaraan at tumingin ka sa hinaharap. Huwag kang mabuhay nang may pagsisisi. Nasa unahan mo na ang kalayaang matagal mo nang hinahangad.” “Kalayaan...” mapait niyang bulong. “Malaya ba talaga ako?” “Oo. Malaya ka na.” Tinulungan niya akong makatayo. Lumingon siya sa likuran. Malayo na kami sa pampang. Hindi na niya makita ang taong matagal niyang pinagmamasdan. Marahan kong inayos ang buhok niyang dumikit sa pisngi dahil sa luha. “Ano ang tinitingnan mo?”

siya mula nang mawala ang alaala niya. Nang marinig ni Malachi ang maayos na paghinga ni Jazz, dahan-dahan nitong idinilat ang kanyang mga mata. Bahagya siyang humarap at tinitigan ang mukha ng dalaga. Tulog na ito at mukhang napakaamo—parang isang maliit na kuneho o kuting na payapang nakahiga. Ngayong wala ang kanyang memorya, wala na rin ang pagiging matalas at mapanuri ni Jazz noon. Ngayon, mukha na siyang walang kamuwang muwang na babae.

Kahit papaano ay nakatipid ako sa pamasahe at alas sais pa lang! At parang praning na iniisip ko ang encounter namin ni Rahab ngayong araw! Magandang pambawe na ito sa ilang araw naming hindi pagkakasalubong! Parang ang tadhana ay sumasang ayon na sa gusto kong plano! Hindi naman mangyayari ito kung hindi gugustuhin ng Diyos na mangyari ito sa akin! Na sa pagkakataon na ito nakikita niya ang pagsisikap ko at sa wakas nirerewardan niya na rin! Ayoko sanang pangunahan siya, pero sabi nga ni Maki, kung hindi mo kukunin ay baka makuha pa ng iba, pero nangyari na sa akin dati na nasaakin na nga ngunit kinuha pa rin? May mga bagay na hindi natin kontrolado kahit hawak na natin...pero iba naman sig

🎶 When the tears come streaming down your face 'Cause you lose something you can't replace When you love someone but it goes to waste What could be worse? 🎶 Napapangiti na lamang si Matilda sa kaniyang naririnig. Bakit tila alam na alam ng lalakeng ito ang kaniyang mga nakatagong damdamin? 🎶 Lights will guide you home And ignite your bones And I will try to fix you 🎶 Hindi lamang siya kumakanta dahil gusto niya. Kumakanta siya kasama ng kaniyang puso. Dahil dito'y mas lalong lamang naiiyak si Matilda.

nakatitig parin ako kay Adam even if he's not looking at me. "heto na'ng huling awit na kan'yang maririnig, heto na'ng huling tingin na dati s'yang kinikilig ,heto na'ng huling araw ng mga yakap ko't halik, heto na, heto na ingatan mo s'ya." After I done mabilis akong bumama ng stage at tumakbo papunta sa sasakyan I can't stop my self to cry. "how can he like that, why he's not love me," I ask my self habang umiiyak.