Malaya By Moira Lyrics Mga Nobela at Kwento

Kaya hinayaan ko na lamang ang mga ito at nakinig nalanh din sa lyrics ng kanta habang nakanataw ang mga mata sa nadadaanan naming nagagandahang view. (Now playing: Kumpas by Moira Dela Torre) [ Pa'no bang mababawi Lahat ng mga nasabi Di naman inakalang Siya'y aalis lang bigla ng walang babala Sa isang iglap Nagbago ang lahat Susuko na dapat nang dumating ka Ikaw ang kumpas pag naliligaw Ikaw ang kulay sa langit na bughaw Sa bawat bagyo na dumadayo

si tita Malou Reality hit me, paano ko nga pala hindi binanggit sa kanya na pinsan ko si Reese Angela Mojor. Paano ba ako naging careless sa bagay na iyon. Kailangan ko ng kumilos bago pa man mahuli ang lahat. Gusto ko ng makita ang mag-ina ko. Hindi na ako maglilihim at sa harap ng lahat aaminin ko o kahit pa sa buong mundo ipagsigawan ko kung gaano KO siya kamahal. Wait for me babe....

"Gaga, walang ganap na kung ano. Naisip ko lang na hindi rin naman pala siya ganun ka yabang. May kabaitan din, sadyang may katusuhan lang." "Sino ka? Ilabas mo ang beshy ko! Lumayas ka sa katawan ng kaybigan ko! Kaluluwa ng kal*ndian lubayan mo ang kaybigan kong matigas ang paninindigan! Matigas pa sa sandata ng kalalakihan!" Naiiling na lumakad si Malia habang natatawa. "Mukang sainyong dalawa beh ikaw ang need mag pa albularyo. Oo beh, ako kasi ay natatakot na sayo. Rumurupok ang beshy ko."

Malayo pa man ay ramdam ko na ang presensiya ng mga mangkukulam sa bundok na ito, malamang ay hahabulin nila si Moria para hulihin at ikulong. Worst is sunugin siya ng buhay. Mabilis akong nakisabay sa hangin at sa bawat hampas nito sa aking balat ay ramdam ko ang lamig ng paligid at rinig na rinig ko ang bawat kaluskos ng mga dahon sa isa't isa. "Sana hinintay mo man lang ako!" Mas binilisan ko pa ang pag takbo habang si Moria ay nakasakay sa kaniyang walis. "SANDALIIII!"

Mayamaya pa ay pumailanlang na ang malamig niyang boses. Baby only you Remember every tear in Yeah ok we are sure let's go Sashireun mariya Oraejeonbuteo Neol joahandago Malhago shipeosseo Sashireun mariya Dajimeul haesseo I mameul nege jeonhal geoya Oh neol wonhago isseo Neol gatgo shipeo Just away you Oh neol bureugo isseo Neol gatgo shipeo Nal anajwo

ani Dylan. Sandaling namayani ang katahimikan sa pagitan nila. Na si Dylan din ang bumasag. "Hindi ko maililigtas si Ayu nang nag-iisa, Angeline. And i need your help." "Dylan, wala akong maisip na paraan para tulungan ka. Liban na lang syempre kung aaminin mo sa papa mo ang totoo." anang dalaga. "Meron akong naisip," singit ni Dylan.

Maya-maya lang ay kumatok na sa pinto ang isang maid namin para pababain ako dahil dumating na raw ang pamilyang Gray. Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin bago ako lumabas ng kwarto. Ang lakas ng kabog ng puso ko habang bumababa. I made sure that I look gorgeous tonight para mapansin ako ng asawa ko. "Welcome to my house, Maxwell," dinig kong bati ni Mommy sa mga bisita. The Gray family is here kaya naman mas lalo pa akong kinabahan. Napalingon naman sa akin si Mommy kaya pinapunta nya ako sa pwesto nila.

"Don't you dare look out your window, darling everything's on fire The war outside our door keeps raging on Hold onto this lullaby even when the musics gone, gone.." Malamyang patuloy nito at mahinang hinaplos ang ang pisngi niya kung saan basang basa na ng mga luha niya. "Just close your eyes, the sun is going down You'll be alright, no one can hurt you now Come morning light, you and I'll be safe and sound" pinikit niyang muli ang mga mata at hinayaan itong ituloy ang kanta. "Just close your eyes, you'll be alright

inis kong sabi sa kaniya at nang lingunin ko siya ay masama ang tingin niya sa akin. “Make sure that your Trace won’t hurt my Elliot!” “What?!” Why does she sound like someone threatening me? Okay lang ba ito si Malori? “Oh, God!” Napailing na lang ako sa ka-weird-an niya, and watching the two men fight because of their obvious stupidity! Both of them… both stupid!

“Sige, ipagsigawan mo pa! Lakasan mo pa para malaman ng mama ko! Isipin mo na lang na gusto kong mapasaya ang mama ko. Konting sandali na lang ang hinihingi kong panahon, Scarlet.” “Ang konting panahon na hinihingi mo ay mabilis ring tumatakbo at lilipas, Malachi. Hindi mo na maibabalik ang araw at buwan na lumipas. Sana ay kasama ko na ngayon si Ronaldo.” Lalong nagpanting ang tenga ni Malachi ng marinig ang pangalan ng ama. Ngunit nagtimpi siya. “I shouldn’t be here in the first place, alam mo ‘yan. I shouldn’t get pregnant kung hindi lang sa libido mo.”