Novel & Cerita Mango Orchard

Nasorpresa ako sa sinabi nya. Dali-dali akong pumunta sa pool area pero wala namang tao roon. Naglakad-lakad pa ako sa likuran ng mansyon hanggang sa makarating ako sa pinakalikod ng garahe nina Tito Miguel kung nasaan ang malawak na garden ng mga orchids. Paglampas sa orchidarium ay mayroon pa palang napakalawak na damuhan na may mga nakatayong bahay ng mga panabong na manok na malalaki ang agwat sa isa't isa.

Mag aalas singko palang at marami silang nadaanan na mga magsasaka. Tumigil pa ang mga ito para kumaway sa kanila mukhang nakilala ng mga ito si Lexus. "Señorito!" "Señorito, Señorita magandang hapon po..!" Nakaramdam siya ng hiya sa tawag ng mga ito sakanya. Kumaway naman si Lexus bilang ganti,may taniman ng mangga, pinya, mais mga gulay na gumagapang at marami pang iba.

tanong ko sabay nguso sa basket na dala niya. Inilapag niya iyon sa lamesa pagkatapos ay kinuha ang lalagyanan ng mga prutas. "Sa kapitbahay, mayroon silang farm ng mga orange. Madalas magbigay ng orange dito tuwing aani," sagot ni manang.

Dinala ako ni Manang Sonya sa ilalim ng punong manga, may mahabang upuan dito at mesa na gawa rin sa kawayan, inalalayan niya akong umupo. "Gusto mo bang kumain ng prutas?May hinog na saging at manga ako doon," alok niya. "Salamat Manang,mamaya nalang ho siguro busog pa ho ako." Nilibot ko ang aking paningin.Isang malawak na tanawin at napalibutan ng mga puno ng manga at nasa gitna ang bahay-kubo ni Manang Sonya hindi ko ma tantiya kung gaano ka lawak ang lupain. May mga alaga rin silang manok at itik na pagala-gala dito sa kanilang bakuran. Sa likurang bahagi ng kanilang bahay ay may garden ng mga gulay. Wow! Ang ganda bukid na bukid.Ang ganda sa mata ang maberdeng paligid. Nahinto ang akin

Maraming mga puno kaya fresh ang hangin na nalalanghap. Malaki ang lupa ng Hacienda Abriogo. Hindi lang kabayo ang pangunahing inaalagaan nila. Mayro'n din doong mga baka at kambing. Hindi lang iyon, mga tanim din silang mga palay at higit sa lahat ay plantation sila ng Mangga. Sila nga ang nagsu-supply ng mga mangga sa karatig probinsiya nila. Nag-e-export din sila sa ilang bansa.

Kasalukuyan silang nasa kubo, malapit sa bahay ni Oxygen. Sa kabila ng pagiging bilyonaryo at isa sa award-winning businessman ay nanatiling simple ang buhay ni Taj. Mas gusto niya pa rin ang buhay sa probinsiya kahit may mansion siya sa Wood Meadow na isa sa ipinamana sa kanya ng Lolo niya. Hindi siya sanay sa maingay at magulong lungsod na kagaya ng Manila kaya nga siya nagpatayo ng mango plantation, ang Sebastian Plantation na isa sa pinakamalaking taniman ng mangga na nagsu-supply sa malalaking grocery stores sa Pilipinas maging sa mga hotels at restaurants. Sa kanila rin kumukuha ng supply ang ilang factory na gumagawa ng dried mangoes. "Good for her then," Turan ni Taj sabay kibit ng k

We’re both Indian sitting there habang tahimik naming kinakain ang ice cream na binili namin sa convenience store. “I’m glad that they’re still not renovating this place. At least kahit paano may green areas pa rin ang subdivision na ito.” Nakapailibot din sa court ang mga may kataasang puno ng mangga. Tuwing mango season, lahat ng mga tao rito ay nagsasama-sama para kumuha ng mangga. We consider that as a mango festival of this whole community. “I’ve heard that the government is planning to build a community center in here.” Liam said.

Tumango lang ito at muling binalingan ang Papa ni Alejandro. Importante siguro ang pinag-uusapan ng mga ito. Si Papa pa rin ang nag-ma-manage ng mango farm. At dahil malapit kami sa bundok may ilang concern siya sa mga hangganan ng mga lupa. Minsan na kasing ninakawan kami sa dulo ng mga good for harvest na limang puno ng mangga at lima ding alagang baka last month. Kaya hindi maiwasan yun ang pinag-uusapan ng dalawa.

manghang-manghang wika ni Parker habang pinagmamasdan ang kagandahan ng kapaligiran. Lagpas isang daang ektarya ang laki ng Hacienda Montgomery at lagpas isang daan din ang mga tauhan dito—hindi pa kasama ang mga farmer na nangangalaga ng mango farm. Sa sobrang laki ng hacienda, hindi imposibleng hindi ka mawala. “Really, apo? Thank God you liked it.” “Yes, grandma. Ang ganda-ganda po rito. Parang ayaw ko na nga pong umalis dito, e. Ang dami pong puno ng mango, can I eat them po ba?”

Dagdag mo pa mas lalo kong naamoy ang bango n'ya at mahawakan ang mapipintog nitong mga masel. I'm afraid that he might hear the thumping of my heart at his back because of our closeness. Halos yakapin ko na kasi ito mula sa kaniyang likuran. Tumigil sa mataas na bahagi ng lupain kung saan abot nataw lamang dito ang aming malagong taniman ng mangga pati na rin ang cornfields. "You have a bounty farm, huh." komento nito matapos namin makababa ng kabayo.