Mango Orchard Novels & Stories

Alas tres palang ng madaling araw. Nakita niyang si Mark ang tumatawag. Mas lalong lumalim ang gatla sa noo niya. Why would he call him this early. Agad naman niyang pinindot ang answer button at itinapat sa kaniyang tainga ang aparato. "Bakit ka naman napa tawag ng ganito ka aga?" Napapaos niyang tanong rito. "Bumaba ka, nandito ako sa labas ng bahay niyo. Dala ko na ang ipinabibili mong seedless mango. Grabe! nahirapan akong mag hanap halos galugarin ko na ang buong mundo."

she said. I glanced at the table where the mangoes are. Sobrang dami ng na-harvest ni Manang at tama nga siya nang sabihing masasayang lang kapag pababayaan. Sobrang hinog na kasi. It would be a waist if we let it fell on the ground and rot. "Ang dami naman po niyan," I commented. "Kaya nga. Sa palagay ko hindi natin ito mauubos ngayon. Ayokong masayang," iling niya.

sabi niya kaya napatango pa ako. Those mangoes will surely ripen for a week. Ngayong hilaw pa nga lang ang mga iyon ay gusto ko ng kumuha at kumain. Nakakatakam. I am not used to this kind of view. Hindi pa ako nakakita ng paghaharvest talaga. Nakakamangha pala. Siguro kanina pa sila nagsimula kasi marami na ang mga punong natapos at may mga truck na rin na naghahakot ng mga mangga. This is so amazing.

Oo natanggap si nanay sa mansyon ng mga Montero at dahil sa kakasimula pa lang ni nanay ay tumutulong muna siya sa manggahan pero pansamantala lang yun. Dito sa nilalakaran ko ay wala akong nakikitang mga tao. Lahat ng mga puno ng mangga dito ay tapos ng maani kaya sa kabilang bahagi ng Hacienda ang pupuntahan ko. Medyo malayo-layong lakaran yun at nakakahiya naman kung sasakay pa ako ng cart para sa personal na dahilan. Kaya mas pinili ko na lang na maglakad.

Oo natanggap si nanay sa mansyon ng mga Montero at dahil sa kakasimula pa lang ni nanay ay tumutulong muna siya sa manggahan pero pansamantala lang yun. Dito sa nilalakaran ko ay wala akong nakikitang mga tao. Lahat ng mga puno ng mangga dito ay tapos ng maani kaya sa kabilang bahagi ng Hacienda ang pupuntahan ko. Medyo malayo-layong lakaran yun at nakakahiya naman kung sasakay pa ako ng cart para sa personal na dahilan. Kaya mas pinili ko na lang na maglakad.

“Naaalala mo pa ba ang Orchard Manor?” Nang tingnan siya ni Joshua, sobrang lalim ng titig niya na parang malulunod siya dito. Lumingon si Luna at ayaw na tumingin dito. “Oo.” Ang Orchard Manor ay isang disenyong ginawa ni Luna na may dekorasyong mga puno ng mansanas. Isa itong manor na maaaring magkaroon ng maraming mansanas sa taglagas. Nakita ni Joshua ang disenyo kaya inutusan niya ang isang tao na buoin ito bilang isang regalo sa kaarawan ni Luna.

Nagulat pa siya nang makitang nakatingin pala ito sakanya. “We are now in Iba, Zambales and welcome to Santuario Eco De Morrison, Andreana.” He answered while smiling. Saglit siyang natigilan sa mga nginiting iyon. Bigla na lamang kasing bumilis ang tibok ng kaniyang puso. “It’s a 14.3 hectare mango orchard. Ito na ang pinagkakaabalahan ko ngayon, Andreana.” “Wow!” Hindi niya maiwasang mamangha habang pinapakinggan ang sinasabi ni Matthew. “Wait, is this orchard yours?”

Maraming mga kahoy na mangga ang nakapalibot ngunit ang isang ito ay ang pinakamalakinsa lahat. Buong buhay ko ay hindi pa ako nakaakyat sa puno. Pero alam ko kung paano umakyat. Tinapakan ko ang mga malalaking sanga nito. Matibay naman siya. Maraming mga bunga ng mangga ngunit hindi muna ako kumuha dahil alam kong may mga surveillance na nakatingin. Baka may lason ito. The wind waves the tree branches as if in a raucous ballgame celebration.

Naengganyo siyang mahiga sa duyan lalo oa nga't napaka-presko ng hangin na nagmumula sa bintana. At kahit tirik na ang araw, malamig pa rin ang hangin na humahalik sa balat ni Malaya. Mula rin sa kinahihigaan ng dalaga, kitang-kita niya ang malawak na taniman ng mangga.

Sa banda pa roon, may hanay ng mga calamansi, dalandan, at pear trees na mabibigat sa dilaw at orange na prutas, halos sumasanga sa bigat. Sa gitna ng orchard, may mga workers na nakasuot ng beige uniform, may mga basket na nakasabit sa braso. Kalmado ang kilos nila habang namimitas ng prutas,bmay nag-uusap, may nagtatawanan nang mahina,nat ang tunog ng kanilang halakhak ay dinadala ng hangin, pabulong, parang background ambience ng isang pelikula. Napanganga si Talia. Hindi niya in-expect na ganito kaganda. Hindi ganito kaganda noong huli siyang nandito.