Mango Orchard Novels & Stories

Pinisil-pisil ko ang kamay nito, senyales na siya dapat ang sumagot dahil hindi ko alam ang aking sasabihin. “We plan to do better in the company,” sagot naman ni Walter. “We recently signed a deal with Hacienda Oledan, one of the biggest mango suppliers in the country.” Napatikhim si Mr. Robles. “That's not what your mom meant.” Nangunot ang noo ni Walter.

sabi ko. Naglakad kami ni Dante patungo sa pavilion. Nadaanan namin ang isang maliit na orchard kung saan may mga hitik na bunga ng mangga at santol. Napahinto si Dante at pumitas ng isang maliit na bulaklak sa gilid ng daan, pagkatapos ay inipit ito sa tenga ko. "Bagay sa'yo. Para kang local dito," asar niya.

Alas tres palang ng madaling araw. Nakita niyang si Mark ang tumatawag. Mas lalong lumalim ang gatla sa noo niya. Why would he call him this early. Agad naman niyang pinindot ang answer button at itinapat sa kaniyang tainga ang aparato. "Bakit ka naman napa tawag ng ganito ka aga?" Napapaos niyang tanong rito. "Bumaba ka, nandito ako sa labas ng bahay niyo. Dala ko na ang ipinabibili mong seedless mango. Grabe! nahirapan akong mag hanap halos galugarin ko na ang buong mundo."

Bigla akong nakaramdam ng konting awa sa magnanakaw ng bente na 'to. "Gusto mo?" tanong ko habang kinukuha ang isang supot ng dried mangoes sa clutch bag ko, emergency snack ko 'to tuwing commute. Waeren looked at the orange strip of fruit like it was a foreign object. "What is that?" "Dried mango. Masarap 'to. Pampatanggal ng stress. Sige na, hindi 'yan lason." Hesitantly, kumuha siya ng isa at kinain. He chewed slowly, his eyebrows arching in surprise.

she said. I glanced at the table where the mangoes are. Sobrang dami ng na-harvest ni Manang at tama nga siya nang sabihing masasayang lang kapag pababayaan. Sobrang hinog na kasi. It would be a waist if we let it fell on the ground and rot. "Ang dami naman po niyan," I commented. "Kaya nga. Sa palagay ko hindi natin ito mauubos ngayon. Ayokong masayang," iling niya.

Ang dami talaga. "Five thousand trees," sagot niya kaya napasinghap ako. Ang dami! "Lahat ihaharvest?" He shook his head before roaming his eyes around my body. Napataas siya ng kilay bago ako tuluyang sinagot. "No, dalawang libong puno muna ngayon. Mangoes are in demand for christmas and New years. We'll export a lot to other countries. The rest will be harvested next week. Hindi pa pwede kasi hindi pa masyadong malaki ang mga bunga. Sobrang dami ng mga puno kaya hindi sabay-sabay ang pag spray dati kaya hindi rin sabay ang paglaki," sabi niya kaya napatango pa ako.

Oo natanggap si nanay sa mansyon ng mga Montero at dahil sa kakasimula pa lang ni nanay ay tumutulong muna siya sa manggahan pero pansamantala lang yun. Dito sa nilalakaran ko ay wala akong nakikitang mga tao. Lahat ng mga puno ng mangga dito ay tapos ng maani kaya sa kabilang bahagi ng Hacienda ang pupuntahan ko. Medyo malayo-layong lakaran yun at nakakahiya naman kung sasakay pa ako ng cart para sa personal na dahilan. Kaya mas pinili ko na lang na maglakad.

Oo natanggap si nanay sa mansyon ng mga Montero at dahil sa kakasimula pa lang ni nanay ay tumutulong muna siya sa manggahan pero pansamantala lang yun. Dito sa nilalakaran ko ay wala akong nakikitang mga tao. Lahat ng mga puno ng mangga dito ay tapos ng maani kaya sa kabilang bahagi ng Hacienda ang pupuntahan ko. Medyo malayo-layong lakaran yun at nakakahiya naman kung sasakay pa ako ng cart para sa personal na dahilan. Kaya mas pinili ko na lang na maglakad.

“Naaalala mo pa ba ang Orchard Manor?” Nang tingnan siya ni Joshua, sobrang lalim ng titig niya na parang malulunod siya dito. Lumingon si Luna at ayaw na tumingin dito. “Oo.” Ang Orchard Manor ay isang disenyong ginawa ni Luna na may dekorasyong mga puno ng mansanas. Isa itong manor na maaaring magkaroon ng maraming mansanas sa taglagas. Nakita ni Joshua ang disenyo kaya inutusan niya ang isang tao na buoin ito bilang isang regalo sa kaarawan ni Luna.

Nagulat pa siya nang makitang nakatingin pala ito sakanya. “We are now in Iba, Zambales and welcome to Santuario Eco De Morrison, Andreana.” He answered while smiling. Saglit siyang natigilan sa mga nginiting iyon. Bigla na lamang kasing bumilis ang tibok ng kaniyang puso. “It’s a 14.3 hectare mango orchard. Ito na ang pinagkakaabalahan ko ngayon, Andreana.” “Wow!” Hindi niya maiwasang mamangha habang pinapakinggan ang sinasabi ni Matthew. “Wait, is this orchard yours?”