Manila Bay Battle の小説・ストーリー

Napaka bastos nila, and papi was not involve here kahit na kahit anong relasyon nya sa lalaki na iyon. "Lumayas ka dito bago pa kita maipatapon sa Manila Bay." Pinahid ko ang kamay ko sa panyo dahil nakakadiri na humawak sa tao na akala nila ay napaka lakas na nila dahil lang sa kakarampot na kapangyarihang binigay at pinahiram sa kanila.

Sinubukan muna niyang ipaalam sa taong ito na wala silang masamang intensyon. Gayunpaman, ang lalaki, na tila isang baliw, ay mabilis na sumugod sa kanila. Dahil alam ni James na wala siyang laban sa lalaki, nagmadali siyang umatras sa likuran. Samantala, humakbang pasulong si Walganus at hinarang ang kanyang pag-atake. Nang magsalpukan ang kanilang mga kamao, isang malakas na battle wave ang sumabog sa hangin. Sa ordinaryong sitwasyon, ang naturang battle wave ay magagawang sirain ang mansyon na ito o maging ang buong lungsod. Gayunpaman, naglaho ng parang bula ang battle wave, na tila hinigop ng isang mahiwagang puwersa.

MANILA PHILIPPINES KATE POV Nagsimula ng mag-announce ang flight stewardess ng kami ay papalapag na sa NAIA. “ Ladies and gentlemen, we have just landed at Ninoy Aquino International Airport. Philippine Airlines welcomes you to Manila for your safety, please remain seated with your seat belt fastened until the fasten seat belt sign has been switched off. Please refrain from removing any hand carry items from the overhead bins until the aircraft has come to a full stop and the cabin door has been opened for you to deplane on behalf of the Philippine Airlines flight deck and cabin crew. We would like to thank you for flying with us. It was a pleasure to have you on board. We hope to see you ag

Binayaran niya ang bill, saka niya ako niyayang maglakad sa tabing-dagat. Ibang-iba ang klima rito sa Batangas kumpara sa Maynila. Sa Maynila, medyo malamig na ang hangin sa ganitong panahon, pero rito ay puwede pa ring naka-short sleeves. Medyo mainit pa nga, pero napakasarap ng simoy ng hangin mula sa dagat. Marami ring couples sa paligid. May mga nakaupo sa buhanginan habang nag-uusap. Ang iba naman ay katulad naming dahan-dahang naglalakad sa gilid ng dagat.

I opened my phone and I received her text. From: Tita Janine Manila American Cemetery. Taguig City, Metro Manila. Third row and 2nd column from the gate I drove as fast as I can, inabot ako ng almost 1 hour sa byahe and finally nakarating na ako, nag Park ako at bumili muna ng bulaklak at kandila bago pumasok. Sinunod ko ang sinabi ni Tita, bawat hakbang ko ay mabibigat. Hindi nag tagal nakita ko ang puting krus na mayroong pangalan ni Dad...

HELGA POV: “Di nga?” “Oo nga. Tawagan mo pa kung gusto mo.” Namula ako, kumalat sa pisngi ko hanggang sa pisngi ng kiffy ko. “Nakupo, lagot na talaga ang Bataan. Ibagsak na natin agad!”

Tulala ako buong biyahe pero nang natanaw ko na ang Manila ay umayos ako ng upo. This is where all it ends.

Natulog ng mahimbing ang dalawa. Kinabukasan ay dumating ang kapitan na puwedeng magdala sa kanila sa Corregidor. Nilubos nila ang buong maghapon sa laot upang masaksihan ang magandang paglubog ng araw sa Manila Bay. Nagpatugtog rin sila ng kanilang paboritong kanta at isinayaw ni Max ang babae. Dahan-dahang sumayaw ang dalawa sa gitna.

Sa loob ng private jet, si Billie ay nakatingin sa bintana, seryoso, tahimik. Sa kabilang banda ng dagat, si Rafael ay nasa helipad din — parehong direksyon, parehong misyon. Sa gitna ng dalawang magkaibang eroplano, naglalaro ang boses ni Mariel sa background: “In love, there are no real winners. Only those brave enough to stay — even when it hurts.” At sa ilalim ng maitim na ulap ng papalapit na bagyo, nagsimula ang Empire War.

Gusto ko na lang isipin na matatanggap kami nila Daddy. Matapos sa mushroom factory niya ay dinala niya pa ako sa plaza ng lugar. "That is the Capas National Shrine. The Philippine's Giant Pencil, Baby." Seeing how giant it is, kusang namimilog ang mga mata ko. I never liked history and never listen to my teacher. Kahit anong subject ay hindi ako nakikinig. It's amazes me now after hearing that this pencil is the memorial for Filipino and American soldiers who died because of Bataan Death March. It is 70meter monolith stand.