Manila Bay Battle の小説・ストーリー

Sakto lang para sa huling date nila. Imbis na umuwi ay dumiretso sila sa Manila Bay kung saan naroon ang private yacht na nakaabang. Namilog ang mga mata ni Sloane at napanganga siya. Nilapitan nila ito at kinausap naman ni Saint ang lalaki na sa tingin niya ay ang magmamaneho ng yate.

Boom, Boom, Boom Sunod sunod na pag bagsak ng Kanyon ng Barko na sinasakyan nila Brayan Brilliones sa Base ng Kalaban, Ang Hilagang bahagi ng Bluefort ang Pangunahing gustong wasakin ni Brayan Brilliones, Dahil nandito ang Lahat nang pangangailangan ng Militar nang Demon Reapers Tulad ng Jet Fighter, Military Helicopter, Tank, at maging ang Battleship na pang Karagatan ay nandito naka Base

Iniangat ko ang tingin sa kanya, "a-ano?" "Masasagot ang tanong mo kapag maalala mo na. Alam kong may mga memorya na isa-isa ng lumilitaw dahil nandito ka." She sigh before snapping her fingers in the air. Lumapit ang mga paru-paro sa lamesa at unti-unti silang nakukupas hanggang sa natatanaw ko na ang medyo may kalakihang libro sa lamesa. The Battle of Blood.

“Sasabihin ko na! Please, pakawalan mo lang ako!” “Really?.” Lumambot ang tono ni Ralph, halos maging malumanay. “Talaga.” Nang makita ang kalmado nitong ekspresyon, napagtanto ni Aubrey na wala na siyang takas. Dahil sa matinding takot, hindi niya mapigilan ang manginig nang husto. “Ang taong nag-ampon sa kanya noon... galing sila sa Manila.” Kumunot ang noo ni Ralph. “Manila? Are you sure?”

“Bakit kailangan mangyari ‘yon? Do I have enemies? Did I make bad things before? Ano bang kasalanan ko?” Itinikom niya ng mariin ang kaniyang labi. Nasa Isla sila bago makidnap si Ysabela, sa pagpupumilit niya na bumalik ng Manila, maaga silang pumunta ng airport. Hindi niya napansin na may lumapit na palang babae kay Ysabela at nagpanggap na may itatanong.

bulong ni Alexander habang hinihigpitan ang kaniyang hawak sa kamay ko. Tumingin ako sa kaniya, at alam ko na wala na kaming balikan. Ang asawa kong halimaw ay muling nagbalik, at sa pagkakataong ito, wala siyang ititira kahit na sino ang humarang sa kaniyang daan. Ang Manila ang susunod na battlefield, at ako ang kaniyang tanging inspirasyon para sa gaganaping paglilinis.

Maliban pang ipinagbabawal sa kanilang lugar ang paggamit ng pampasabog sa dagat. Ang hindi maunawaan ni Cassandra noon ay imbes na magluksa sila ng kaniyang ina sa pagkamatay ng ama at ipaglaban ang maling paratang dito ay nag-alsa-balutan ito at agad silang lumuwas ng Maynila. Natatandaan pa ni Cassandra ang mukha ni Dolores noon na tila nahihintakutan sa kung sinuman ang humahabol dito.

Pero kung meron naman, wala akong ginamot nung araw na yun dahil sa tama ng baril. "Nahuli nila Falcon ang lalaki, nasa Manila na ngayon." aniya saka nagbuntong hininga. "Muntik pa nga daw mapatay ni Ark—ni Falcon, pero ang sabi si Major Nate na daw ang bahala doon."

ang tanging liwanag ay ang mga bituin at ang ilaw mula sa malalayong barko. "Sakay!" utos niya. Habang humaharurot ang boat palayo sa Singapore... lumingon ako sa likod. Nakita ko ang mga humahabol sa amin na nakatayo sa docks... pinapanood kami. At sa gitna nila... isang pamilyar na anino ang kumaway. "He's here," bulong ko. "Let him watch. The game has just reached its climax," sabi ni Adrian habang niyayakap ako mula sa likod... ang kanyang mga mata ay nakatutok sa abot-tanaw ng Manila.

THIRD PERSON POV ​Ang hangin sa baybayin ng Batangas nang gabing iyon ay tila may dalang babala. Ang dating payapang amoy ng maalat na dagat at tuyong dahon ay nalamon ng masangsang at nakakaalarmang amoy ng nasusunog na electronics at aviation fuel. Sa loob ng command center ng mansyon, ang tunog ng mga mabilis na pagtipa sa keyboard at ang mahinang ugong ng mga cooling fans ay tila isang kumpas ng papalapit na gulo.