Manila Bay Battle Novels & Stories

LANCE POV Ilang Oras din ang lumipas ay nakabalik na rin kami ng Manila. Pagbaba namin ng eroplano ay panay ang sulyap ko kay Erries, habang katabi nito ang kanyang kaibigan na si Juliana.

~ooo0ooo~ After five months of fighting dineklara na wala ng terorista sa lugar. The five-month long siege of Marawi resulted in massive displacement of communities. Nearly 300 people have died in fighting between Philippine forces and the Islamic State-linked Maute group which seized the southern city of Marawi on May 23. The attack by Maute and its allies on the island of Mindanao is the biggest warning yet that the Islamic State is building a base in Southeast Asia. “Congratulations bro salamat sa diyos at nakaligtas na tayo,”sabi ng isa sa mga kasamahan ko.

Basta may maipadala. Gabi na nang makarating kami sa sinasabi niyang Maynila. Nakahilera ang mga barko sa gilid at maraming tao ang nasa gilid lamang na para bang may hinihintay. Tahimik lang akong dumikit at sumunod kay Ate Calli, para hindi mawala. Roon ko lang malinaw na napansin ang ganda ng paligid.

Ipinakita ang mga namatay, at mga nasugatan. Magulo nanaman sa bandang Mindanao. Nakakawa ang nga taong inosente roon na nadadamay sa mga gulo. "Nagsimula ang kaguluhan sa Marawi City sa pag-reyd ng militar sa isang bahay sa lungsod na pinagtataguan umano ni Usman Siliham, lider ng ASBF, noong Mayo 23.Lumaban ang mga pwersa ni Siliham at humingi ng tulong sa M Group. Sa paglaban ng huli, kinubkob ang mga pasilidad ng mga sibilyan, nagkaroon ng sunog sa iba pang katulad na pasilidad, at ilang pulis at militar ang agad napatay. Sa social media at midya ng malalaking kapitalista, balitang-balita ang pagkaipit at pagkagipit sa mga sibilyan."

BELLA DELA FUENTE POV MABUTI na lang talaga at maagang dumating ang mga kaibigan ko galing Manila kaya hindi na ako naghintay pa ng matagal kanina sa kanila sa location area kung saan kami magkikita

Kinurot ni Emilia ang tagiliran ni Maya at tuluyan silang umalis papunta sa padaungan ng mga dayo. Tila nagkakasiyahan ang mga kalalakihan habang bitbit ang kani-kanilang mga maleta. Ang ilang mga US Navy ay marunong ng mag tagalog gawa ng paulit-ulit na pagbalalik sa Subic. Ganoon din ang iba na nanirahan ng ilang taon sa bansa dahil nakapang-asawa ng Filipina. "This place seems to be the most beautiful places in Asia. Oh... Also, Filipina girls are beautiful and hot!" Saad ng isang banyaga sa kapwa.

Sergeant Williams curtsied and Lieutenant Greene bowed. 13 hours ang biyahe mula rito sa Copenhagen hanggang sa Manila. Kung aalis siya rito mamayang alas sais ng gabi ay naroon na siya bukas ng alas siete ng umaga. Aabot pa siya sa misyon roon sa Laguna ng mga kaibigan niya, kasama ang cluster 5. Pero paano siya makakaalis dito sa palasyo nang hindi napapansin ng mga narito at hindi siya hahanapin?

biro pa ng binata. “Ang yabang!” Nagtawanan sila. SA KABILA nang nag-uumpisa ng pag-ulan sa Maynila ng hapon na iyon, itinuloy pa rin ni Vincent ang pagsakay ng eroplanong Manila to Virac flight. Wala pa namang signal warning nang mga oras na iyon kaya wala pang flight na na-cancel. Ganoon siya ka-excited na makitang muli si Andrea, ngayong may relasyon na silang masasabi. At wala nang atrasan ito.

Malayo sa Riverdale na nagpapasikip ng kanyang mundo at sinasampal siya ng katotohanan na kahit doon ay hindi rin siya nabibilang. Maya maya pa ay nakita na lang niya ang sarili na nakaupo siya sa gilid ng seawall sa Manila Bay habang nakatanaw sa tubig. Sa kabila ng maingay na hampas ng alon at hangin, maging ang kalsada sa paligid ay parang wala siyang naririnig.

Habang nagbabyahe sila ay madadaanan nila ang nahilirang palm trees, huling-huli ng puting pader ang kumikinang na Manila Bay. Nakahilira rin sa bakuran ang mga SUV. May fountian na tahimik na dumadaloy, at dalawang marmol na mga lion ang bumubuga ng tubig. Nakapalibot ang mga armadong bantay sa paligid, at meron din dalawa sa gilid ng dambuhalang kahoy na pintuan.