Novel & Cerita Manila Bay Battle

Wala silang pagkakataon na labanan ang kabilang panig kahit master sila ng martial arts dahil mas mabilis ang takbo ng yate kumpara sa cargo ship nila kaya wala silang magawa kundi panoorin itong tumakas kung sakali. Sa kabutihang palad, hindi na makagalaw ang yateng sinasakyan ng kabilang panig kaya magiging madali lang para sa kanila na ligpitin ang mga ito. Agad na nagbigay ng utos si Porter gamit ang walkie-talkie, “Full speed tayo! Siguraduhin niyong babangga ang cargo ship natin sa yate nila. Maghanda kayong lahat para sa isang full battle!”

Marami nang nagbago sa Maynila, pero ang bigat ng pangalan ko ay nananatili pa rin. My father was sick. Our company was bleeding out. Ang Marquez empire na dating tinitingala ay isa na ngayong lumulubog na barko. At ang tanging taong may hawak ng salbabida ay ang lalaking iniwan ko nang walang kahit isang salita.

“I’m hurt nang sinabi mong you’ll leave. Please stay. I need someone na makikinig sa’kin.” Napatingin ako sa kanya. Hindi man lang niya naisip na bakit ako ang pinagkakatiwalaan niya eh ako, hindi ko pa siya lubusang pinagkakatiwalaan? Pero ewan ko ba. May lungkot sa mata niya na hindi kayang itago ng kayabangan niya. Tumango na lang ako. Ngayon, nandito kami sa gilid ng Manila Bay.

Tenernuhan niya iyon ng sapatos na ginamit niya noong nagpunta sila ng Tagaytay. “You can open your eyes now,” utos nito ng tumigil sila. Dahan-dahang ibinukas ni Liana ang kanyang mga mata na bahagya pang nasilaw sa liwanag. She looked around at napagtanto niyang nasa Manila Bay sila. To be exact, they were at Manila Yatch Club at nasa harap niya ngayon ang isang malaking yate. “What are we doing here?” takang tanong niya nang lingunin ang binata sa kanyang tabi. Amused na nakatitig ito sa kanya.

Para mailayo siya sa pamilyang kayang pumatay para sa pangalan at kayamanan. Para iligtas siya sa dugo ng El Zamora. Humigpit ang hawak ko sa aking palad. Hindi ko alam kung ilang beses ko nang kinurot ang sarili ko para lamugin ang panic sa dibdib ko. Narating namin ang Manila bandang hapon. Medyo mabigat ang traffic, maraming taong pagod, mga ilaw na nag-uumpisang magdilim habang papasok sa gabi ang araw.

Napakaganda nito. Nang sandaling iyon ay nagkagulo ang New World army. Mukhang malungkot ang mga ito nang mapagtantong sampu-sampong libong kataong mula sa Fuyao Palace ang naroon para ipaglaban ang siyudad. Malamig ang mga tingin sa mukha ni Sloan habang nakatayo ito sa entablado. Halos matalo na nila ang Donghai City, pero may dumating nanamang sekta para depensahan ito.

Ng makaupo na ang lalaki saka siya binalikan ni Tino at sinama doon sa kinauupuan ng lalaki. Hindi makapaniwala si Juliana na nasa dulong part sila ng Manila bay. "Bay walk" na ang tawag dito ngayon magmula ng umupo ang bagong Presidente. Maganda na at malinis ang lugar kung ikukumpara sa dating Manila Bay noong panahon ni Cory. Napansin ni Juliana ang batuhan sa medyo tagong lugar pala ang bahaging iyon at dahil medyo pahating gabi na

"Ibalik mo siya, Heneral." Tumango si Zaymon. Ang halimaw ay handa na sa kanyang madugong hapunan. Samantala, sa loob ng abandonadong *shipyard* sa Port of Manila, malakas na umihip ang hangin na amoy kalawang at maalat na dagat.

Habang bumababa ang araw sa labas, ang kadiliman ay dahan-dahang sumasakop sa kapilya… at sa puso ng isang babaeng hindi pa alam na siya ang magiging biktima ng isang kasal na itinahi ng kasakiman. Madilim ang langit ng Manila nang araw ng libing ng mga Philip. Ang burol ay ginanap sa pribadong memorial park sa itaas ng burol ng Busay, kung saan tanaw ang buong lungsod. Sa gitna ng puting tolda, nakatayo si Lorie Philip, nakaitim na bestida, basang-basa ng ulan, at walang tigil sa pag-iyak. Sa kanyang harapan, dalawang kabaong — isa para kay Franco Philip, ang tinitingalang negosyante ng Philip Holdings at Philip Empire, at isa para kay Jane Philip, ang babaeng tinaguriang “reyna ng kabutiha

Sa tabi ng kama, nakaupo si Lyndon, haggard, sleepless, pero hindi umaalis. Nang makita niya itong gumagalaw-agad itong tumayo. "Ma'am... how are you feeling? The doctor said you lost a significant amount of blood. You also caught a chill and—" Pero naputol iyon sa tanong ni Talia. "Nasaan si Caden?" Lyndon's jaw tightened. His gaze dropped. “S-Sir Caden... may biglang emergency kagabi sa Manila Bay. He had to rush and—"