Manuel L Quezon Iii นิยาย & เรื่องราว

“Matagal kitang hindi nakita, Mr. Rodrigo.” Para bang kidlat na tumama kay Mr. Rodrigo ang tinig na iyon. Nanlaki ang kanyang mga mata at namutla ang mukha. “O…Oliver… Mr. Villareal…” Hindi siya makapaniwala. Narito, harap-harapan, ang Oliver Villareal, kilalang presidente ng QS Group, hari ng negosyo sa buong Bataan. Ang taong tinitingala at kinatatakutan ng mga malalaking negosyante at maging ng mga dayuhang underworld groups.

Si Beth ay ganoon rin ang ginawa. Rumesponde ang mga securities ngunit pahirapan na malapitan ang lalaki upang mabawi ang hawak nitong baril. Sinilip ni Beth ang kinaroroonan ng eksena. Nagulat at nanlaki ang mga mata kung sino ang taong nag-amok sa loob ng naturang Mall. It was Mariano Enriquez. Ang Mayor ng Quezon. Paanong napunta ang lalaki na iyon roon?

Ang kanilang Mission ay nagtagumpay. Para sa official inauguration ng Efie, naglakbay si Elias Monteverde-Santiago-Illustre mula sa Maynila. Ang kanyang pagdating ay isang seryosong affair—hindi bilang isang kamag-anak, kundi bilang ang Chairman ng Monteverde-Santiago-Illustre Legacy Foundation na nagbigay ng final funding para sa project.

Hindi lamang siya makakabili ng pagkain kundi makakabili din siya ng tela gaya ng kanyang plano para sa mga bata. Nang marinig ang ingay mula sa kanyang likuran ay ganoon na lamang ang pagkagulat ni Claire nang makita ang lalaki na nakikita niya lamang sa telebisyon, ang dakilang si Leon S. Manuel III, ang isa sa mga tanyag at kinakakatautan na designer ng Pilipinas. "Uhm, forgive me for intruding inside your studio, but will you perhaps marry me?" tanong nito na nagpapanting sa kanyang tainga at nagpalaglag ng kanyang panga.

sagot ni Suzie habang nakatingin sa maliit nitong notebook kung saan nakalagay doon ang schedules ni Manuela. " Huh? Bisita? Sino?”kunot noong ani ni Manuela. “It’s Mr. Uno Juaquin Urquio, isang businessman who owns La Corrs Container Company from Seattle pero may malaking branch siya here sa Manila."Sagot ni Suzie na mas ikinakunot ng noo ni Manuela.

Nagkaroon ako ng chance na igala ang tingin sa buong opisina ni Tito Sally at doon ko nga nakita ang tatlong iba pang lalaki sa loob. Sitting on a chair in front of the Mayor's table is the number one councilor and will soon run as the Vice Mayor of our city - Councilor Einny Lizares and sitting on a single sofa is the incumbent and will soon assume the Mayor's position - Vice Mayor Amell Zamora. The last man among the three is no other than the man I saw first. Nakapamulsa at seryosong nakatingin sa akin. Hindi ko nga lang masiyadong maaninag ang titig niya dahil sa specs niya.

Gayunman ay ipinagtapat sa kaniya ng ama na hindi nito ipinahanap si Dolores at sadyang nagkataon lamang ang pagkikita ng mga ito nang minsang mapadaan ito sa squatters area ng Quezon City. Hindi naman naniwala si Ian sa sagot ni Manuel sapagkat paanong napadpad ito sa lagur na iyon samantalang nasa Batangas ang kanilang mansyon? Maliban pang ilang daang kilometro ang layo ng bawat isa.

puno ng kuryusidad na tanong ni Gretel kay Hercules. "I will assist you, gagawin kitang supervisor doon. Pag-uusapan natin 'yan pagdating doon. Mga after 31 minutes darating na tayo," ani Hercules. "Driving distance between Manila to Nueva Ecija is 34 km, right? Iyan ay kung hindi ako nagkakamali," saad ni Gretel sa binata. "Yes, you're right." "Maraming salamat, thanks for being there with me, Mr. Del Fuego. By the way, mabait ba si Thirdy?"

“Joaquín Álvaro Molina Verdaguer, Miss Casias. May diin ang ‘-kin’ sa dulo. Jo-a-quín. He’s the CEO of AVTech Cyber Solutions Philippines, and soon-to-be President of Verdaguer Group of Companies.”

tipid niyang sagot sabay yakap rito. Mayamaya'y sabay-sabay na silang pumasok sa mala-Mansiyon na tahanang iyon ni tito Manuel. He was a retired Navy sa edad na 58. Maaga itong nagretiro dahil mas gugustuhin raw nitong makasama ang buong pamilya habang malakas pa siya. May tatlo itong anak na may kanya-kanya na ring pamilya.