Novel & Cerita Maria Clara Easy Drawing

"Mommy! Tignan mo po 'yung drawing ko!" Inilapit ni Clara ang isang papel sa camera. Dalawang stick figures na magkahawak-kamay. "'Yung may crown, ikaw po 'yun. Tapos 'yung naka-dress, ako po 'yun. Holding hands po tayo, Mommy, tapos never po tayong maghihiwalay." Ngumiti si Celine, pinipigilan ang luha. "Ang ganda naman ng baby ko."

Naiwan si Kiara malapit sa p***o, nakahalukipkip habang pinagmamasdan sila. “Heto po.” Umupo si Sierra sa tabi niya at ipinakita ang drawing ng isang bahay na napapaligiran ng mga bulaklak. “Ito po si Mommy. Ito ako.” “Maganda.” Tinuro niya ang malaking puno sa gilid. “Ikaw ang gumuhit nito?” “Opo. Tinuruan po ako ni Mommy.” Isa-isang ipinakita ni Sierra ang mga gawa nito. May larawan ng dagat, hardin, mga alahas, at isang prinsesang may suot na korona.

sigaw ni Maria. Mabilis na lumitaw si Clara mula sa anino, ang kaniyang mga kamay ay naglalabas ng asul na liwanag. “Ate Maria, bakit mo pa pinapahirapan ang sarili mo? Isang simpleng extraction lang. Mawawala ang 'Source' sa iyo, magiging normal kang babae muli. Makakasama mo si Javi sa isang payak na buhay. Hindi ba’t iyon ang pangarap mo noon? Ang maging simpleng asawa lang?”

Halos lahat ng mga litrato at paintings ay mukha ng babae. May nakalagay na pangalan sa ibaba ng painting. Maria Ibañez. Masuyong hinaplos ni Thaddeus ang litrato ni Maria. Pati na ang suot nitong kulay itim na pulseras. Kahit papaano ay naging panatag ang puso niya dahil sa nakikita niyang kaligayahan sa mukha nito na abot hanggang mata. "Pakilinisan lahat ng mga paintings at mga malalaking kuwadro sa basement, pagkatapos ay ikabit n'yo sa lahat ng sulok ng bahay."

alam niyo po kuya clark marunong nakung magsulat at mag basa. "talaga mabuti kung ganon.saad nito at napangiti naman ako dahil ang cute niyang makipag usap sa mga bata "ako din kuya clark marunong napo akong mag drawing. "talaga. sige next time i drawing moko. "Masaya kung nandito kana clark. saad ng isang sister "masaya din po ako.

‎Umuulan habang mabilis na umaandar ang kotse sa madilim na daan. ‎Sa likod— ‎nakahiga si Clara sa kandungan ko. ‎Mahina ang paghinga. ‎At habang pinupunasan ko ang dugo sa labi niya— ‎bigla niyang hinawakan ang kamay ko. ‎Mahina. ‎Malamig. ‎“Mariel…” ‎“Nandito lang ako.” ‎Tumingin siya sa akin. ‎Punong-puno ng lungkot ang mga mata.

Ngumiti si Clara at tumango, saka siya sumunod dito pababa ng hagdan. Pagbaba nila, agad silang napansin ni Mia na nakaupo sa sala. Lumapit siya na may ngiti, tinitingnan si Clara na nakasuot ng pink na bestida, may suot na light-colored high heels, may dalang pink na handbag at nakatali ang buhok sa mataas na ponytail. “We don’t even have to dress up much, just a little dressing up can dazzle other people’s eyes…” ani Mia habang tinitingnan ang dalawa na tila bagay na bagay, at tuwang-tuwa siya para sa kanila.

"Basahin mo ito. Dumating ito sa akin kanilang alas tres ng madaling araw." Napakunot ang noo ni Clara at dahan-dahang binasa ang mga nakasulat na salita. Habang tumatagal, ang kanyang mga mata ay nanlalaki at ang kanyang mukha ay nawawalan ng kulay. Ang pananakot ni Marco Sy tungkol sa hawak nitong kopya ng Marriage Contract ay tila isang malakas na kulog na yumanig sa kanyang buong pagkatao.

--- SA KWARTO ni Mithi ay agad nitong inilabas ang isang drawing pad. "Auntie Mari, look!" Ipinakita nito ang isang portrait. Childlike ang drawing, pero malinaw kung sino ang ginaya nito. May beauty mark sa ilalim ng mata. At kahit simple lamang ang pagkakaguhit ay agad na nakilala ni Marikit ang sarili. Napangiti siya. "Ang ganda." Lalong lumiwanag ang mukha ni Mithi. "Then it's yours."

"Tingnan mo! Ito yung drawing ko! Para sa'yo!" Tuwang-tuwa si Maria nang makita ang likha ng kanyang anak—isang simpleng larawan ng isang bahay na may isang matamis na araw. "Wow, Harry! Ang ganda naman nito!" sagot ni Maria, ang puso niya ay puno ng saya.