Maskara Novels & Stories

Sabi ng babaeng kahel ang maskara matapos niya ma-absorb ang mahika ay bumalik siya sa kumpol. "Now it's our turn!" Tugon ng lalaking puti ang maskara. "Mimic Magic: Activate." He said before his black hair turned into blue and red. "Parasite Magic: Reconnect." Sabi naman ng lalaking berde ang maskara. His entire body suddenly glowed puple. "This should be easy? Right Alexander? I excited to bring them home and put them in my collection." The guy wearing red mask said which made me shiver.

Lahat sila ay naglabas ng kanilang mga maskara at inilagay ito sa kanilang mga mukha. Ang lahat ng mga maskara ay mukhang pareho, kakaibang nakakatakot. Ang mga ito ay kulay berde na may matatalas na pangil, mga sungay na parang sa demonyo. Bukod dito, ang kanilang mga mukha at bibig ay puno ng dugo. Boogsh! Boogsh! Boogsh!!! Sa pagbato ng ilang bato, nagawa nilang basagin ang bawat surveillance camera sa manor.

Ang mukha niya ay nanatiling hindi maunawaan, maskara ng kapayapaan na lalo pang nagdagdag ng tensyon sa silid. Ngunit kahit kalmado ang ekspresyon ni Irina, tila ba handa na siya sa ganong kaganapan at nang sandaling bumungad sa kanya ang eksenang iyon ay awtomatikong nabalot ng maskara ang kanyang mukha. Mahabang panahon na niyang kinabisado kung paano hindi niya papapasukin ang kahit na sino sa kanyang buhay. Hindi na dapat siya pumalpak doon.

Napalunok ako bigla at parang gusto ko tumakbo palabas ng dressing room, “K-kinakabahan ako.” “Natural lang ‘yan sa umpisa. Heto, isuot mo upang hindi makita sa labas ang hitsura mo,” wika ni Marikit sabay abot sa isang black masquerade mask. “Kailangan ko ba talagang isuot ito?” “Ikaw bahala, ang sa akin lang ay baka ayaw mo may makakilala sa iyo. Makakabuti ‘yan, lalo na at napakabata mo pa. Labing walo ka pa lang, ‘di ba?”

Ang ganda rin ng kanyang mga mata, hazel brown, samantalang akin naman ay pagka-bluish katulad sa daddy ko. Lumapit ako sa jewelry counter kung saan nakalagay ang mga mamahaling alahas na protektado ng makapal na hard glass, may sariling security lock system at CCTV sa itaas. Napatitig ako sa isang maskara. Isang black Venetian-style masquerade mask na may intricate lace-like filigree patterns, dinisenyo gamit ang tunay na diamonds na maingat na inilagay upang makabuo ng isang eleganteng disenyo.

Pinipilit niyang makapag adjust sa liwanag upang sana’y tandaan ang hitsura ng mga lalaking dumukot sa kaniya ngunit bigo siya dahil pawang mga nakasuot pa rin ng maskara ang mga ito. “Good evening, Ms. Herrera.” Natuon ang atensyon ng dalaga sa nag salita. Nakaupo ito sa isang silya sa isang sulok. Kakaiba rin ang maskarang ginamit nito kumpara sa iba pa. Tanging ito lamang kasi ang nakasuot ng maskara na may mga kulay itim na marka sa ibabaw ng kulay puting plastik. Samantalang ang iba naman ay pawang mga maskara para sa halloween ang suot.

Kalagayan ng kanyang Nanay Chanda ang tanging iniisip niya. Sa wakas, nakaharap na niya si Hera—the woman behind the enigmatic masquerade mask, lavishly adorned with rare beads that clearly cost an arm and a leg. The mask shimmered under the light, a decadent blend of gold and crimson, dusted with fine golden glitters that caught every movement, every breath, radiating mystery, power, and untouchable opulence.

Napa-sign of the cross pa siya. Kinuha niya ang maskara na ibinigay ni Rhoda kanina. Isinuot niya iyon. Kulay itim iyon na may halong burdang kulay ginto. Mga mata at ang tungki ng ilong niya ang natatabunan. Sa gawing kanan niyon ay may hugis rosas na desinyo. Muli ay narinig niya ang pagpito ng nasa labas. Tatlong sunod-sunod na pito. Marahil ay nawawalan na iyon ng pasensiya sa katagalan niya.

I said and changed my clothes to a sexy outfit. I’m wearing red lingerie. I covered my face with a black half mask and colored my lips in red. "Sigurado ka bang kaya mo?" Tanong ni Sphinx. "Sphinx, bigyan mo ako ng limang minuto at ibababa ko ang pera sa iyo." sagot ako. “The time starts when you turn off the mic, goodluck Phoenix.” sagot niya. Inilagay ko ang mic sa gitna ng aking brassiere. Napakaliit nito hindi mo ito mapapansin.

akmang hahampasin niya na naman sana ako pero agad na akong umiwas at lumabas ng kwarto. "At ang pinakahihintay ng lahat! Maskareyna!" sa masigabong palakpakan at malakas na hiyawan, dahan-dahan akong lumabas sa stage na nakasuot ng maikling spaghetti dress na pula habang unti-unti ko na ring sinusuot ang maskara.