Novel & Cerita Maskara

utos ni Lauren sa modelong lalaki na inupahan nila para sa act na gagawin nila, habang inaabot ang maskara na may mukha ni Arisson. Ang maskara ay hindi normal na mask pinasadya ito para maging katulad sa mukha at balat ng tao, kaya naman kapag nasa malayo ay hindi mo aakalain na isa lamang itong maskara at hindi totoo. "Napakaganda talaga ng produkto ninyo Lauren," Manghang-mangha na wika ni Brenda sa kaibigan habang hindi inaalis ang tingin sa modelo na kasalukuyang sinusuot ang maskara.

Parang ginawa para manira ng buhay at mangwasak ng puso ng kababaihan. Mula sa matangos niyang ilong, hanggang sa matalim niyang panga at mga matang kahit malamig tingnan, kaya ka pa ring titigan na para bang ikaw lang ang tao sa buong mundo. “Mask,” simpleng sabi niya. Agad lumapit si Arabella dala ang dalawang eleganteng mask. Iyong kay Ark matte black na may dark silver details habang iyong para sa akin naman ay black and gold, delicately designed with tiny crystals around the edges.

Mayroong iilang manipis na curled strands na bumabagsak sa gilid ng kanyang mukha na nagbibigay ng softness sa kanyang matapang na anyo. Nakasuot siya ng isang Emerald and Black Filigree Masquerade Mask. Hindi ito simpleng maskara. Ito ay gawa sa metal filigree (mga laser-cut wires) na may kulay na matte black, pinapalamutian ng maliliit na Swarovski crystals na may kulay na emerald at deep green. Ang hugis nito ay subtle na butterfly o vine-like, tila nakakabit sa kaniyang mukha sa paraang organic.

Sabi nito sa taong nakamaskara ng isang itim na aso na katulad sa card na binigay sa kanya ni Orange. Nakamaskara na rin sila. Ang prinsipe ay nakaitim na maskara na tinatago ang full face nito. Tanging mata, ilong at labi ang litaw. May nakaukit dito na mga bulaklak. Kay Mira naman, isang puting maskara na full face din at may bulaklak na rosas na design. "Guest pass please." Sabi ng taong naka mask at may voice changer itong gamit na parang isang AI ang nagsalita. Hinihingi ang card ni Mira.

tanong naman nito. “E, gusto ko kasing malaman kung alam mo ‘yung last minute na pagbabago ni Ella ng kanyang plano.” “Alam ko. E, hindi nga ba’t ako ang sumundo sa ‘yo?” “Saan ka naman kumuha ng maskara?” Pangungulit ni Sophie. “Kay Ella! Imported daw ‘yon. Collagen yata ang materials na ginamit do’n!” “Siguradong mahal ‘yon! Bakit mo ibinigay do’n sa pulis? Paano kung bawiin iyon ni Ella sa ‘yo?”

Tanong ni Mayari Sabay tingin ni Adonis kay Hiligaynon na nasa batis at umiinom ng tubig. ‘’Si Hiligaynon ang gabay?’’ ‘’Hindi pwede ..hindi maari.. hindi mo kami pweding paghiwalayin ng landas nangako ako kay ina napoprotekatahan ko siya habang buhay’’’ pangambang tugon ni Mayari.

Ang buhok nitong ipinuyod niya at nilagyan ng kulay puting bulaklak bilang palamuti sa buhok nito ay bumagay sa maliit at maganda nitong mukha. "Hindi ba pangit Terry? Naiilang ako." Sabi ni Maria na ang tinutukoy ay ang disenyo ng bestida nito sa itaas na bahagi ng dibdib. Naka-off shoulder ito, lantad na lantad ang nakakaakit nitong leeg hanggang sa collarbone. Pagdating naman sa mga braso nito ay natatakpan ito ng lace long sleeve.

Kinuha ni Madeline ang maskara na mukhang lobo na halos natatakpan na ang kanyang buong mukha, tanging ang mga mata at labi lang niya ang nakikita. Samantala, kinuha naman ni Jeremy ang maskara na mukhang pusa. Sa hindi maipaliwanag na dahilan, hindi mapigilang matawa ni Madeline nang makita niya na nakasuot ng ganitong maskara ang masungit na presidente ng isang kumpanya. "Nakakatawa ba 'to para sayo?" Seryosong nagtanong si Jeremy, gusto niyang patawanin ng patawanin si Madeline nang makita niya ang mga dimple sa kanyang mga pisngi.

Hindi niya ako makikilala. Suot ko ang itim na maskara na tumatakip sa kalahati ng aking mukha—isang parte ng persona kong si Mira. Sa mundo ng bar na ito, ako si Mira, hindi si Zamara. Isang star dancer na isa lamang sa maraming babaeng nagtatago sa likod ng mga maskara.

I said and changed my clothes to a sexy outfit. I’m wearing red lingerie. I covered my face with a black half mask and colored my lips in red. "Sigurado ka bang kaya mo?" Tanong ni Sphinx. "Sphinx, bigyan mo ako ng limang minuto at ibababa ko ang pera sa iyo." sagot ako. “The time starts when you turn off the mic, goodluck Phoenix.” sagot niya. Inilagay ko ang mic sa gitna ng aking brassiere. Napakaliit nito hindi mo ito mapapansin.