Masked Killer Novels & Stories

Kakaalis lang ng kausap niya, and so he was alone now. A smirk crept onto my lips. The mask only covered half of his face. It was dark and sculpted, tracing sharp lines over his eyes and cheek. It didn’t soften him. If anything, it made him look more dangerous and mysterious. Kaya lang ay kilala ko siya at hindi ako natatakot. He was dressed in black, simple and severe, blending into the shadows while somehow still standing out. Well, at least for me. Kasi karamihan naman sa mga lalaki dito ay naka-itim.

The skin on his back parted as the cold razor edge licked him like a predator hungry for he prepared to spring off the ground, Leopold caught a glance back over his shoulder. He finally had a clean view of his assailant – tall as Atlas with the same hairdo— a man bun, dressed in dark red head to toe, and wearing a white porcelain mask. From the assailant’s right hand long, jagged blades extended like dragon claws, glowing silvery in the rising moonlight.

Ito ay ang maliit na tao sa mask. Ang nakamaskarang aggressor na ito ay tila isang uri ng martial arts expert na alam kung ano talaga ang kanyang ginagawa. Sa tuwing aatake siya ng isang tao, sipain niya muna ang tuhod nito, o kaya'y mabilis siyang umatake kaya hindi na nila siya naiwasan o lumaban. Para siyang ninja na hindi mapigilan.

“Alam naming na hindi ka namin mapapatay, pero hindi lang gurnis sa mukha ang aabutin mo samin, hindi kami uuwi na hindi ka nakatumba, salot! Kabit!” ------ “Aray, pota,” hindi ko napigilan na d***g habang ginagamot ang sugat ko sa mukha, syempre, wala naman gagawa non, ako lang, tsaka ilang beses na rin naman nangyari sakin to, kaya ko naman sarili ko. I’m a strong and independent woman, “Aray,”

“Sixteen years ago, before you were abducted, we were together. Nagyaya ka noong mamasyal sa park, pero dahil busy ang mga magulang natin, hindi ka nila pinayagan. Nag-iiyak ka nang nag-iiyak sa amin noon ni Kiefer dahil that time, palagi akong nasa inyo. Kaya naman, gumawa kami ng paraan kasi sabi mo, gusto mong sumakay sa duyan at seesaw. Kasama rin natin noon ang yaya mo, saka ang driver niyo.” Sandaling tumigil si Lucifer. Naramdaman niya ang pagpatong ng baba nito sa kaniyang balikat na para bang inaalala nito sa isip ang mga nangyari. “Pagkatapos nating maglaro sa seesaw, nagpabili ka ng ice cream kay Kiefer. Sinamahan siya ng yaya mo at ako naman, naiwan ako sa tabi mo. The park wasn’

pahayag ng butler, at isinara ang p***o. “Sino?” “Sir Moretti po.” “Let him in,” utos niya. Kaya naman binuksan ulit ng butler ang p***o, hanggang sa pumasok ang isang lalaki na hindi naman ako pamilyar. Nagtama ang aming mga mata, pero may tumikhim sa aking likuran, hanggang sa maramdaman ko na lamang ang presensiya ni Sir Kieran sa aking likuran.

Ang bawat maling kilos ay maaaring maglagay kay Selestina at sa anak nila sa peligro. Lumapit siya sa isang alley at sumandal sa madilim na pader, pinakiramdaman ang mabilis na tibok ng puso niya. Brake cut. Deleted footage. Someone wearing a mask that night. And now… they tried to kill him. Muling sumikip ang kamao niya. Hindi na ito basta guilt o confusion, may halong galit na ngayon. He was angry at the person who had plotted everything and turned his and Selestina’s lives into a game.

Tumawa naman ng malakas ang lalaking naka maskara "oh i'm scared sweetie''nakangisi nyang sabe at bigla nalang sumeryoso ang mukha nya "Kill that two NOW!"napaiyak naman ako dahil sa sinabe nya ayaw ko pang mamatay lumapit naman saamin ang isa sa tauhan ng lalaking nakamaskara at saka nya kami tinutukan ng baril tumingin namn ako kay Ynalyn na Seryoso lang ang mukha kahit isip bata sya kapag may nangyayaring masama hindi sya naiyak sobrang tapang nya palagi nya akong ipinagtatanggol kahit alam nyang masasaktan sya at mapapahamak samantalang ako napakamahiyain at napakahina hindi ko kayang manakit ng tao kahit kaya ko namang lumaban

Nanghina si Kiera at hindi na nakakilos pa. "Pasensya na, miss, binayaran lang kami." Wika ng isang lalaki. Nang makitang papikit na ang kanilang biktima ay inalis na niya ang mask niya. Pinilit ni Kiera na imulat ang kanyang mga mata, nang masilayan ang mukha ng hindi-kilalang lalaki ay tuluyan na siyang nawalan ng malay.

Ang lalaki ay nakasuot ng medyo nakakatawang tansong maskara na may mga singsing na dekorasyon sa mga gilid nito. Huh... Bakit magsusuot ng maskara ang lider ng Demon Sect? Natatakot ba siyang makilala o ano pa man? "Mr. Alvarez, nakasuot ng mask ang lider namin dahil nasugatan nang husto ang kanyang mukha," mahinang paliwanag ni Jessica. "Ano ang nangyayari dito?" Malamig na tanong ni Patrick nang makita niya ang dugo at ang putol na braso ni Simon sa sahig.