Mason Ako Novels & Stories

Just what? "Hoy, Alex! Anong mahihirapan? Palagi kitang natatalo dati 'no." Kaya ayaw kong kasama siya dahil puno ng kayabangan ang katawan niya. One thing na hindi niya namana kay Mason ay ang pagiging humble. Just a fact.

Sakto naman na nakalapit na si Mason sa sasakyang si Corona, tumabi ito sa ama at saka tiningala si Raven na punong-puno ng paghanga ang mga mata. “Hello, Luna. Ako si Mason Go. Pagkatapos kitang mapanood ngayon, hinahangaan na kita ng sobra-sobra! Pwede ba kitang maging kaibigan?” malapad ang ngiti na tanong ni Mason. Pero hindi sumagot si Luna, ni hindi nga niya tiningnan sa mukha si Mason kaya nagtaka ang bata. Agad na napawi ang ngiti sa mga labi niya.

Tumango nang seryoso si Mason bago sinabi, “Huwag kang mag-alala, Lolo. Gagawin ko ang utos mo.” “Okay.” Tumango nang bahagya si Carvalho. Kilala niya at naiintindihan niya ang apo sa tuhod niya. Kahit na ipinanganak siya sa United States, nakatanggap ng edukasyon si Mason sa tradisyonal na kultura simula noong bata pa siya. Kaya, may mapagpakumbabang ugali siya, at hindi siya gumagawa ng mga hindi kailangan na gulo.

Kaya siguro ako dumating sa punto na gumawa ako ng alter account sa twitter, nagbabakasakaling doon ko matagpuan ang taong mamahalin ko, ang taong ngiti palang niya ay napapawi na ang pagod ko. "I don't know, Mason." Tugon ko kay Mason sa mahinang boses, hindi ko alam kung naririnig niya ba ako. "I just want to be with someone I love." Mahinang sambit ni Mason, nakapikit na ang mga mata nito pero kita ko ang pagtulo ng luha sa kanyang mata, hindi ko alam kung dahil lang ba sa lasing si Mason kaya ito nagkakaganito o iyon talaga ang nilalaman ng kanyang puso.

"I always feel like I'm struggling to become someone else. Like I'm trying to find a new place, grab hold of a new life, a new personality. I guess it's part of growing up; it is also an attempt to reinvent myself." –Haruki Murakami KAHIT anong pagpipigil ang ginawa nila kay Kayt ay walang taasan pa rin pumunta ito sa ibaba. Where Renton was. Nagkagulo na at nagsialisan na rin ang ibang bisita. Ang ilan ay nakiusyuso.

Tumango ako at saka hinalikan nito ang noo ko at tumayo na. Nang makaalis na siya ay naiwan ako dito sa sala. Bumukas ang pinto ng bahay at si Mason ang bumungad sa akin. Galing ito sa labas at mukhang ngayon lang nakauwi. Nang mapansin niya ako ay nginitian niya ako saka ito lumapit sa pwesto ko at tinabihan ako. I smiled him back. He's only wearing a simple black t-shirt and pants pero kahit na ganon ay ang gwapo at malakas pa rin ang dating niya.

sabi niya sa akin “Ah…ganun ba?” Parang hindi naman ako naniniwala at that time. He is so gorgeous and hot kaya imposible na wala pa itong girlfriend. “Ganun nga! Listen, gusto mo bang umalis dito? I mean, let’s go somewhere else! Yung hindi matao! Yung tahimik!” sabi ni Mason kaya muli akong napatingin sa kanya “Well kung gusto mo lang naman! Nakaka suffocate kasi dito!”

But hey, I am healthy, and I take care of myself. Althaia and Mason were also there when I was struggling in school. Makita ko lang si Mason, na-i-inspire akong mag-aral. It's my dream to be a Pediatrician. Kapag nagpapa-check-up si Mason, nagliliyab ang puso't damdamin ko. Nag-aral ako nang mabuti dahil gusto kong alagaan ang mga bata, hindi lang bata, gusto kong alagaan ang tao lalo na iyong mahihirap.

Ilang milyong proyekto ang tinanggihan ko para sa kanya dahil alam kong sisirain lang niyon ang imahe niya? At ngayon... sa isang pikit lang ng mata, isang taong may mas sikat na pangalan at mas maraming koneksyon lang pala ang kailangan para tapak-tapakan at isantabi ang lahat ng pinaghirapan ko para sa kanya. Tinitigan ko si Mason. Wala na ang lalaking mahal ko sa harap ko. Ang nakikita ko na lang ay isang opportunista na handang magbenta ng utang na loob at dignidad para sa panandaliang sikat.

Kanina, nasa condo na ako para magpahinga dahil galing ako sa isang shoot pero nagmadali akong magpunta dito nung makatanggap ako ng isang tawag. Malakas ang tibok ng puso ko at kahit kailan, hindi na yata ako masasanay sa ganitong eksena kahit pa ilang beses ko na itong nasasaksihan. APat na buwan na din buhat nung umalis ako sa mansion ng mga Vegafracia at kahit na masakit, tinanggap ko ito dahil kailangan! Nung bumukas ang pinto ay lumabas mula doon si Mason, ang kapatid ko na doktor.