Matt Death Note Novels & Stories

‎ ‎May isa pang bumaba sa likod na pinto ng sasakyan. ‎ ‎Matangkad. Matikas. Nakasuot ng itim na suit na tila ba isinukat mismo sa kanyang katawan. Ang kanyang mga mata… malamig. Walang bakas ng emosyon. Para siyang hindi galing sa parehong mundong ginagalawan ni Althea. ‎ ‎Si Nicollo Neon De Muerte. ‎ ‎Hindi siya tumingin agad kay Althea. Ang unang tinignan ng kanyang mga mata ay ang paligid ang maliit na bahay, ang sira-sirang bakod, ang makitid na kalsada.

I clenched my fist and gritted my teeth while staring at her murderously. "Ang lakad natin ngayon ay cover ng trabaho mo. So kung mahigpit masyado sayo ang g*gong pokemon na 'yon, ngayon pa lang sabihan mo na siya na palagi kang mawawala dahil lahat ng lakad ko kasama kita. Naiintindihan mo?" madiin kong sabi sa kanya sabay talikod. Malalaking hakbang na tinungo ko ang kinaroroonan ni Matt, our pilot.

Nginisihan pa niya kami at mukhang aliw na aliw sa amin. Agad naman kaming kumilos para bumoto. At mula sa akin, kay Kierzyuwi at Ivy, si Matthew ang napili naming i-out dahil alam na namin na siya ang isang mafia. "Matthew is dead. Now, reveal your identity. Are you the mafia or not?" tanong ni Mildred sa kaniya. Natatawang humarap si Matthew sa amin at sinabing, "I'm the mafia!" humalakhak ito na para bang tuwang-tuwa sa pagsisinungaling niya simula pa noong una.

Nakasuot ng puting amerikana, sinimulan ni Matt ang pakikipagkamay kay Jordan. Medyo maganda ang impression ni Jordan kay Matt. Nagtanong siya sa paligid tungkol sa sikat na psychiatrist na sinabi ni Matt na kanyang estudyante, at nalaman niya na ito nga ang nangyari. Malaki pa nga ang respeto at paghanga ng psychiatrist na iyon kay Matt. Si Matt ay napakahusay at napakabata din, na may magandang kinabukasan. Bukod dito, medyo disente siya at mukhang may magandang ugali, na naging komportable sa iba sa paligid niya.

Mom asked me Should I be more worried about Ella than Daphne? Matt looked "Let's begin from the very beginning of my life. I was born in 1981 - that gives you the exact figures of my age - 33 years presently. I was a fine student and therefore my parents insisted me on taking sciences in the eleventh. I did more-or-less fine but failed to get starry ranks in the engineering entrances, is suddenly so very relieved to know that he is running an immense yet honest business. "So, are you all set to hear the next part of the story?", he asks me, the ghost of a smile playing on his lips. "Sure.", I quickly reply, without even thinking a great deal.

“Don’t be too hard on him. He went through a lot these past years.” “Hindi ko sa kanya ipagdadamot si Matt. Pero ang sa amin—” “Binalikan ka niya kung may kakayahan lang sana siyang gawin.” Kumurap siya lalo na nang tila nagningas sa galit ang mga mata ng kaharap. “Eva poisoned him and almost died in her hands. So I killed her.” “Mama, sit beside Papa.” Matt dragged her inside the big dining room before she could ask more.

He softly kissed her pink lips. “I’ll be back,” ulit nito and left. Matt’s footsteps were sure. He took one of the private elevators to the basement. The elevator opened not to parking area but to the security rooms below. There were rows of rooms pero walang pagdadalwang isip at siguro ang tumbok ng mga paa ni Matt. A lock clicked as he approached a door hudyat na nagbukas iyon. He pushed it open. “Hey,” maiksing bati ni Nico, saglit lang na nilingon siya. Hinarap nito ulit ang lalaking nakagaposas sa isang bakal na upuan sa gitna ng kwarto.

Naibalik man ang relasyon namin ngunit may kaunting space pa rin sa pagitan namin at hindi na katulad ng dati pa, pero okay kami. Si Marga ay nasa ibang bansa na pala at ipinagpatuloy ang pag-aaral, samantalang si Matt naman ay na-depress dahil sa dami ng nangyari sa buhay at hindi kinaya hanggang sa tuluyang bawiin ang sariling buhay. Sa totoo lang ay hindi ko inasahan na magiging miserable ang kanilang mga buhay lalo na at hindi ko naman hiniling na sana ay maging ganun nga. Hindi ako ganun kasamang tao kundi sa halip ay sinabi ko na lang sa sarili ko na ang karma na ang bahala sa kanila at mukhang iyon nga ang nangyari, siningil nga sila ng karma.

"It seems like, hindi nagkamali si Mr. Avila sa pagtukoy kung sino ang bangkay na 'yon. It's positive. That's Corazon." Hindi ako umimik, bagkus ay nakatuon pa rin ang tingin ko sa hawak kong papel. Ilang saglit pa ay nag-angat ako ng tingin at mabilis pa sa alas kuwatrong nilukot ang papel na iyon. Tumayo ako sa kinauupuan ko at tinapunan ng tingin si Mattias na nakatalikod sa amin habang nakatanaw sa labas ng bintana.

Matt is indeed angry but for what? Umiling- iling na lang ako at nagpalit ng damit. Pagbaba ko wala na si Matt. Akmang pupunta ako sa sala ng matanaw ko ang nakalagay na notes bawat sulok ng bahay. Hinawi ko ang buhok ko at tinali ito. Binasa ko isa-isa ang mga nasa pader. "Clean this room." Guest room naman ito. Wala naman gumagamit bakit pinapalinis? Sinundan ko lang ang bawat notes at pa init ng pa init ang ulo ko.