Novel & Cerita Mayor In Tagalog

Pagdating sa hall kung saan ginanap ang reception ay agad na sumalubong si Laura sa kanya na kasunod si Mayor at nakangiti. “Laura! Oh, my beautiful Laura!” Natutuwang kinarga niya ito at hinalikan sa pisngi. Ulila na ito sa ina kaya gano’n na lang ito kasabik. Lalo na sa kanya. Nakipagbeso-beso siya kay Mayor. Hindi niya alam na may matang matalim na nakatingin sa kanila at papalapit na. “I’m glad, bumaba ka. Kanina ka pa hinahanap ni Laura,” nakangiting sabi nito.

Kahit papaano, alam kong may isang buhay akong nailigtas, at iyon na ang pinakamalaking pasasalamat na maaari kong matanggap. Nakaupo pa rin ako sa kama, sinusubukang magpahinga habang iniinda ang bahagyang sakit sa braso ko, nang marinig ko ang marahang pagkatok sa pinto. Bago ko pa man masagot, bumukas na ito at pumasok si Macoy. Kasunod niya ang dalawang tao na halatang may mga pinanggalingang mataas. “Naya,” tawag niya sa akin, may halong lambing at pagka-seryoso ang tono niya. “Mom and Dad are here. Gusto ka nilang makausap.”

Nginitian ko ito nang mapa tingin siya sa akin. “I see that you have company,” “This is my fiance, Ysabella,” pakilala ni Ignacio sa akin. Bahagyang nagulat ang mayor sa narinig pero agad din naman niyang naalis iyon. “Magandang hapon, Ysabella. I am mayor Erik,” naka ngiting sambit niya. Tumango ako at nakipag kamayan sakanya. “Maraming salamat gov dahil napili mo ang lugar namin,”

Mahal na mahal ni kuya ang kanyang pamangkin. Nang tumakas kami sa Maynila ay dito kami sa Quezon province napadpad. Basta na lang kami sumakay ng bus at wala kaming siguradong direksyon na pupuntahan. Ang mahalaga lang noong mga panahong yun ay makalayo kami sa Maynila at ang unang bus nga na nasakyan namin ay biyaheng Lucena sa probinsya ng Quezon. .

“Mayor Calvin Fuentebella. Ikaw ang itatalaga bilang personal bodyguard niya simula bukas.” Parang biglang may bumagsak na bato sa sikmura ni Katey. “Wait, what? Siya? Ang playboy mayor na headline palagi dahil sa mga babae? Dad, seryoso ka ba?” “Very serious.” Tumikhim ang ama. “At mas mabuting ihanda mo na ang sarili mo. Sa lahat ng babaeng nakilala niya, baka ikaw lang ang hindi agad mahulog sa kanya.”

Napapalibutan siya ng mga mahahangin na lalaki. "Okay last na!" Sambit ni Leley na may pagpalakpak pa. "Fine, last but not the least, Mayor Benedicto Suarez, mayor siya ng Unisan. Actually isa ring attorney si Mayor Benedicto. Siya ang may pinaka maraming anak, he have four son! Ito ay sina Arthur Ben, Alexander Benedict, Lancelot Brent and Paris Bedievere Suarez." "Puro lalaki! Ang sakit siguro ng ulo ng mommy nila!" Natatawang sinabi ni Roma.

Mukha,, yata hindi Maganda ang gising ng mabait at mapag mahal namin Mayor? "Sin,,,,,!! Hindi na niya natapos ang sasabihin ng may marinig siyang sumisigaw.. "Mayorrrr!" "Tulongan mo Ako!" Boses ng tao'ng kilalang-kilala niya wala iba kundi ang asawa niya? "Heart!" 'Ikaw ba yan?" "He,a,!" Mag sasalita pa sana siya ng bigla ito nag salita sa kabilang linya?"

Marco Pov; "Maangas pa ang mokong na iyon ano naman kung Mayor siya ng maliit na bayan na ito, ma's di hamak naman na mas mayanman ako sa kaniya no'.. "Akin na ang nerd na iyon nai-benta na sa akin iyan ng mommy ko kaya manahimik na lang siya sa tabi" Nag hihimutok na naman ang isipan ko dahil sa bwesit na Mayor na iyon.

"Sino 'yan po? Kasama niyo rin po ba siyang kakanta?" "Hindi. Kaibigan ko siya, Toyang. Siya rin ang mayor ng bayan natin." tugon ko at ginulo ang kaniyang maikling buhok na hanggang leeg na may bangs pa na parang sa isang cartoon character sa T.V. "Pamangkin mo?" Natawa ako sa tanong ni Mayor. "Mga kaibigan ko rin 'to. Lahat ng nandito, kaibigan ang turing sa akin."