Meal Management Novels & Stories

Alonzo sa pinggan ko nagda-diet pa naman ako pero mukhang masisira na talaga ng tuluyan ang diet ko dahil dito. bukod kasi sa maraming kanin at ulam na inilagay niya ay may mga matatamis pang dessert itong inilagay actually isa lang ang hawak kong plato pero may kasama pa kaming isang alalay ni Mrs Alonzo na may hawak rin pinggan. kada kasi may dadaanan kaming pagkain dito sir catering ay kinukuha niya lahat ng makakain. tikman ko daw lahat ng ito dahil nagiging kalansay na ako sobrang payat ko. like hello hindi pa naman ako ganun kapayat may natitira pa rin namang laman sa katawan ko huhu

Pakiramdam ko ay sobrang napepressure ko siya. 'Ma'am, okay PO... Please calm down. Malinaw po kasing sinabi ni Mr. Coleman na ano... Ano po bang gusto ninyong pagkain? Magpapadala po ako ng menu... "This is going to take that long? Na kaya pang magluto ng pagkain at kakain pa talaga ako dito?" Suminghot na ang babae. Nanginginig na rin ang kanyang kamay habang naghahanap ng kung ano sa kanyang mga papel. I have the menu for the drinks. Isusunod ko na lang po ang pagkain

Natanong ko na lang sa sarili ko pagkakita ng mga pagkaen. Meron pang pumukaw sa atensyon ko. Isang capsule na may nakadikit na note sa tabi nito. "Take your med after meal," diko namalayang nakangiti na pala ako at tila nag-init pa ang pisngi ko. Sunny side-up fried egg at corn soup? Wow! Sa bango ng naaamoy ko, di ko na napigilan kumuha ng bowl at maupo ulit para lantakan ang hinanda ni Creepy Girl.

ngiti ng waiter matapos maayos na nilapag ang mga pagkain. Hindi na siya nakapagpasalamat dahil nasa lamesa ang atensyon at di magkamayaw sa pagtitig. Kinuha niya ang tinidor at akmang kukuha na sa cake ng umilaw ang phone niya. Napangiwi siya dahil sa nabasang mensahe ng manager niya. Pinaalahanan siya sa food intake niya pero wala siyang planong sundin yun sa ngayon. Babawi nalang siya sa ehersisyo.

Naghihintay na pala si Manang Daransa labas, at may tulak pa itong food cart. “Madam, malapit na ang tag-ulan. Pinabago ng asawa ninyo ang nutritional diet mo, pero kailangan mo pa ring kumain sa tamang oras.” “Mula ngayon, gagawan kita ng extra nutritious soup tuwing umaga. Ang kagamitan na ito ay para sa packaging, at may kasama rin itong straw. Magiging convenient para sa’yo na dalhin habang papunta sa trabaho kung nagmamadali ka sa umaga!”

Si Keilys, craving ang pinakbet na sasahugan ng sea food, kaya mukhang sira na naman ang diet. “Guys, luto na ang tinolang manok. Pa-ready na lang at dalhan niyo ng makakain sina Manang Lumen at Tatay Iggy,” utos ni Keilys sa mga kasambahay. Pagod na kasi kami sa pagluluto, kaya sila na ang magdala ng pagkain sa mga pasyente ko. Kaming dalawa, kahit pawisan, aba, tuloy na sa dining area para mananghalian na rin.

sagot ko saka umupo katabi si Ella. "Kumain na muna tayo bago kayo maligo," Anunsyo ni Manang Selma. Inilabas nila ang iba pang mga pagkain saka pinggan at ipinamigay sa amin. "What do you want to eat?" tanong ko kay Ella. Napansin ko ka agad ang tinginan ng mga kasama namin pero hindi ko ito pinansin kaya lang napansin ko rin na hindi naging komportable si Ella dahil do'n.

Nasa tabi lang si manang dahil siya ang mayordoma dito sa bahay ko. “Hindi ko rin po alam sir, nag-iba po siya simula ng pumapasok na kayo sa trabaho. Ang kunti-kunti ng kinakain niya. Minsan inuutusan ko si Jea na magdala ng pagkain sa taas at ayain si Ma’am, kumakain naman daw siya pero talagang kunti lang ang kinakain niya,” mahabang sab ni manang. Tumango na lang ako sa sinabi ni manang at kumain na. pero kunti lang din ang nakain ko dahil wala akong gana.

Lumiwanag ang mukha ng matandang babae nang makita ang lahat ng mga pagkain sa bag. Nanatili siya sa South City noon at dating manager ang anak niya sa isang factory, pero kahit na gano'n, hindi siya nagkaroon ng maraming pagkakataon na makatikim ng isang mamahaling pagkain. "Ma, kailangan mong kumain kahit kaunti 'pag nainit namin 'to mamaya. Kailangang kumain ng matatanda ng mas maraming hipon para makakuha ng maraming calcium."

mabilis niyang binago ang usapan. “Ikaw?” balik-tanong ni Cailyn. Hindi na nila kailangang mag-isip kung ano ang kakainin sa bawat meal, kasi may nutritionists na naghahanda ng tatlong beses sa isang araw para sa kanila. Nakatungo si Austin, kumikislap ang mga mata niyang parang berde ang liwanag habang nakatitig kay Cailyn, at mahina niyang binulong ng isang salita: