Meal Management Novels & Stories

Bumigat ang loob ng foreman nang makita niya ang itsura ng matanda, “Kung magtatrabaho kayo hanggang 7:00 ng gabi, pwede kong kausapin ang manager ko para mabigyan ka ng isa pang meal coupon. Pagkatapos, pwede kang pumunta sa staff canteen para kumain. Ayos lang ba iyon sa inyo?” Sabik na sabik si Lady Wilson nang marinig ang mga salita ng lalaki. Napaisip siya sa kanyang sarili, ‘Handa akong maghatak ng plastic bags sa loob ng dalawa pang oras para makakain, kaya bakit ko naman ito papalagpasin?’ Tuwang-tuwa siyang tumugon, “Walang problema! Maraming salamat, foreman!”

his jaw clenched in determined mood. “Ah I see…!,” pagtugon ni daddy na tumango na rin. Mamaya-maya ay inabot ni Mr.Carlson ang isang bagay sa mesa na isa pa lang maliit na kampana. Pinatunog niya ito at agad naman nagsilabasan ang mga kasambahay na parepareho ang uniporme na bitbit ang mga pagkain. “Bon Appetit!,” sinerve na ang unang course ng meal.

Dinagdagan niya ang pagkain ang plato ko kaya napanguso ako sa kanya. "Lalo talagang lalaki ang tiyan ko nito sa dami ng pagkain na pinapakain mo sa akin. " Nakanguso kong sabi pero ngumiti lang ito. "Ang calorie ko, Thunder." Always full meal everyday. Kung dati one meal a day lang ako at madalas pa na hindi sa oras kapag kumakain, ngayon three full meals with snack in between. Hindi pa kasama doon ang cravings naming dalawa ni Ameeya. At ito namang si Thunder wala na atang ibang ginawa kundi ang pakainin kami ng bata.

napatigil ako sa sinasabi ko nang batukan ako ni Manang. "Hindi ba't sinabi ko kanina na mamamalengke tayo? Ang dami mong kaartehan sa buhay, hala, bilisan mong kumain para makapalengke na tayo!" sermon ni Manang Thelma. Nakahinga ako ng maayos. Ang overacting ko naman. Habang kumakain kami ni Manang, nagkukwento ito tungkol sa amo namin. "Gising na po si Sir, Manang. Masama ang gising, baka kulang sa himas kaya mainit ang ulo," bungisngis ko dahil naalala ko ang sinabi ko sa amo ko.

Pagkalapag pa lamang ng mangkok sa mesa ay agad nang suminghot si Vivi. "Crab and corn soup!" Napakagat-labi ito. Parang nahihirapang pigilan ang sarili. Ngunit hindi pa rin ito sumusubo. Dahil alam nitong mainit pa. Napangiti si Vaelisse. At ganoon din si Chloe. Tatlong beses na libreng pagkain kada araw ang isa sa mga benepisyo ng Maison Étoile para sa mga empleyado nito.

"Doon ka ba sa cafeteria kumakain?" "Hindi ko pa natitingnan." "Aba, magugustuhan mo ‘yun! Outsourced ang pagkain, kaya masarap. Tapos may meal allowance tayo—1,500 pesos kada buwan. Halika, samahan kita!" Magkasabay silang nagtungo sa cafeteria, pumili ng pwesto, at kasisimula pa lang nilang kumain nang— CRASH! Isang tray ang bumagsak sa mesa nila, yumanig ang mga pinggan.

Tumango si Reed na parang naiintindihan na ang sinasabi ni Reinella. Since future doctor si Reinella, alam niya ang mga healthy meals para sa baby. Kaya hindi na magrereklamo si Reed. Pero biglang nagbago ang ekspresyon nito nang marinig ang huling sinabi ni Reinella. Tila ba napantig ang tenga niya at ang sayang nararamdaman dahil kinausap na siya ni Reinella ay naglaho at napalitan ng inis. "Kinonsulta ko po kay Dr. Maverick ang healthy menu para kay Uno. Lahat po ng lulutuin ko, base sa payo niya. Sinabi rin niya kung ano ang dapat iwasan," sabi ni Reinella nang nakangiti.

At sa lahat ng kilala ko rito sa school, siya lang ang itinuring kong pinaka matalik kong kaibigan. "Ugh, grabe ang tagal tayong palabasin ni Mr. Gomez. Alam mo ba kanina pa ako gutom na gutom. Hindi pa ako kumakain ng breakfast kasi nagmamadali na si Daddy kanina," sabi ni Melai sabay hila sa pinto upang makapasok kami sa loob ng cafeteria. Dumerestso kami sa mahabang pila ng bilihan ng pagkain. Tinapik ko si Melia, "Melai, do'n lang ako sa table ah. Tutal may dala naman akong baon." Tinuuro ko sa kanya ang kanang bahagi ng cafeteria

Wag daw ako aalis sa mesa kung di ko mauubos ang nasa pingan ko. Kaya naman heto, parang di na ako makahinga at masusuka na. Ginagawa ito ni Jeff dahil di daw ako kumain ng pananghalian. Kung di pala ako kumain ng tatlong araw, good for three days din ang kakainin ko sa isang meal? Ahahaha. Baliw na ang lalaking yun. Sabagay nasa kontrata nga ang tungkol sa kalusugan ko.

Sabagay ganito naman ka luho ang manager namin kung magpakain. "Huwag mo na silang intindihin pa, kumain na ang mga yun. Nauna na sila kanina pa, marami tayong mga customer ngayon kaya kaylangan nating kumain ng marami para mamaya hindi tayo gutumin. Wala na tayong oras para kumain mamaya kaya kumain tayo ngayon ng marami," ani Sam isa sa mga kasamahan kong waitress din.