Novel & Cerita Mei Mei Turning Red

“He looked at me like a brother-in-law looks at his brother’s wife. Nothing more, nothing less.” “I know what I saw.” “And I know what I felt—nothing. Wala akong naramdaman. Busy ako kakapanood sa mukha mong nagiging purple.” “My face did not turn purple.” “Naging red. Then purple. Then konting blue pa nga.” “That’s not medically possible.” “I’m not a doctor. I don’t care kung ano ang medically possible.” Muntik na akong matawa. Muntik lang. Pinigilan ko. Pero napansin niya ang bahagyang pag-angat ng labi ko.

Pero sa bitbit nito halatang doctor talaga. "Nicolas...tulungan mo ako!" Hingi ko ng tulong. Lumapit naman ito at hinawakan ang kamay ni Red na hanggang ngayon ay hindi pa rin inaalis sa pisngi ko. "A..Sir, masyado ng madiin ang pagkakapisil mo sa pisngi ni Ms. Sienna. Nagkukulay dugo na ang kulay ng pisngi niya." Doon lang natauhan si Red saka mabilis na binitawan. Napahawak naman ako sa pisngi ko, parang tinurukan ng anesthesia sa manhid.

Ibang klase rin talaga to si Mia. “Elyyyy! Tulungan mo akong mamili.” Napakamot pa ito sa ulo na para bang sobrang stress niya. “Yung pink na.” Tinuro ko ang baby pink na maleta. Muling bumagsak ang maleta niya. “Ihhhh, ayoko niyan. Di naman ako inlove.” Napanganga ako sa narinig mula sa kaniya. Ganon pala iyon? Color coding sa current situation?.

“I don’t need cold compress. Haplusin mo na lang.” “Ha?” “Ouch. It hurts. Parang bato ang kamay ni Meirana.” “Parang ewan kasi si Meimei. Pasensya ka na.” Tumango ito pero parang tanga naman na hinalik-halikan ang kanyang kamay. Nang mapansin na nakatingin siya rito ay pinalamlam nito ang mga mata habang nakatingin sa kanya. Na-irolyo niya ang mata at dinakma ng kamay ang tainga nito.

Dahil sa lakas ng volume ay dinig ko mula rito ang sinabi sa screen. "Lovely Hood has a peculiar personality that would stop a clock; an ugly duckling. She has an anxiety disorder called Erythrophobia; an extreme fear of blushing or fear of the red color. It’s because she got traumatized when her mother was killed by a mysterious guy wearing red stuff.

Tumutulo lang ang mga luha ko kasabay ng biglang pagsakit ng tyan ko. Miss ok ka lang? -? Ramdam ko na ang kirot at sakit sa thyan ko at bigla na lang ako nakakita ng dugo sa binti ko dahilan para mawalan ako ng malay. MACEY'S POV Nagmulat ako ng mata, nakita ko agad ang puting kisame pati paligid nito, agad ako naglibot ng tingin hanggang sa mapatingin ako sa hindi familiar na muka ng lalaki.

Nagtagumpay pa rin ako sa tulong nang mga taong nagtitiwala sa kakayahan ko. Huminga ako nang malalim. Hinga ng saya. At saka ngumiti ako kay Ate Mae nang sobrang tamis. "Bawal umiyak... ang ganda mo na, eh. Mas mahirap mag-redo ng makeup." Hinaplos niya ang pisngi ko. Tumango na lang ako. Pakiramdam ko kasi talagang maiiyak na ako kapag nagsasalita pa ako.

Mahinahong sabi niya. Tinignan ko siya ng masama dahil hindi ko na talaga mapigilan ang sarili kong hindi mainis sa kaniya. Hindi ko alam pero parang gusto kong sapakin si Xian sa sobrang inis na nararamdaman ko. At dahil red month ko ngayon mabilis lang mag-init 'yong ulo ko lalo na kapag na bwisit ako.

nahihiyang sambit ni Maya. “You’re face turned red. Wala ka namang lagnat. What’s wrong? Maybe, I should call your doc—” Tatayo na sana si Gavin nang bigla siyang pinigilan ni Maya. Umiling ito sa kaniya. Bumuntong hininga si Maya. “A-ayos lang ako. Hindi ko kailangan ng doktor, Gavin.” “Pulang-pula ang mukha mo, oh! Baka may allergy ka rin sa isa sa mga sangkap ng kare-kare. Kailangang ma check agad kung m—”

Kailangan ko rin naman ng tulong. "For me, Ma'am. Mas bagay po ang color wine red. Red po ang kadalasan na kinukuha lalo na kung mestiza," aniya. "Napakaputi niyo po, siguradong-sigurado ako na bagay ito sa iyo." Ngumiwi ako. Red was just too overrated for me. Ngumiti ako. "Sige, salamat," sabi ko at kinuha ang emerald green. It looks nice though.