Novel & Cerita Melancholy In Tagalog

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

Humahagulhol na si Irish, mas lalo niya lang hindi nakayanan ang lahat. “I’m sorry…nagmakaawa siya sa akin na kahit sa ganoong paraan ay may connection kayo, tinanong ko siya kung bakit pero hindi niya sinabi sa akin…I’m sorry.” Dahan-dahang lumapit si Sally kay Irish para yakapin ito, hindi naman gumalaw si Irish sa kanyang kinatayuan, patuloy pa rin siya sa pag-iyak. Pakiramdam niya trinaydor siya ng matalik niyang kaibigan, pinagkaisahan siya nina Sally at Guiller pero may isa pa na tumatak sa isipan niya.

Na lalong nagpabilis ng pintig ng kaniyang puso. Ano ang ibig sabihin ng Tita niya? Na maari siyang magkagusto sa estrangherong may mala-asul ang mata? "No Tita, mark my word!" Tinitigan siya nito ng matagal bago muling ipinagpatuloy ang pag-alis. Nagpapatawa ba ito. Tawa lang niya, ngunit bakit pakiramdam niya tila mabuway ang kaniyang pagkakasabi.

Pero teka. Hindi ba summer ngayon? But why do I feel that this is an autumn season? Do you get what I mean? May mamamatay means, malulugasan kami ng isa. Hundred percent sure na may mamamatay. At kung ganun. SINO? ------ NEXT CHAPTER: THE ROYAL BATTLE

______________ You took my heart away When my whole world was grey You gave me everything And a little bit more And when it's cold at night And you sleep by my side You become the meaning of my life Tunog na nagpagising sa akin mula sa pagkatulog. Pagkagaling ko kasi sa Emperyo Melicio ay dumiretso na ako dito sa bahay at itinulog ang sama ng loob.

Napagawi ang aking mga mata sa kinaroroonan nang malaking punong akasya na siyang tambayan naming dalawa. Tila ba'y naririnig ko ang aking mga magigiliw na halakhak at ang aking pagpupumiglas upang maka alpas sa mainit at matitipuno nitong mga bisig, at mga daliring siyang kumikiliti sa'kin. "Hi- hindi na ako makahinga, Salem!" Hindi na halos marinig ang aking boses na ngayo'y paos na. Kahit bumulong ay hirap na akong gawin.

🎶🎶🎶🎶 Akala ko ikaw ay akin Aswang ka pala sa aking paningin Ngunit ng ikaw ay yakapin Naging aso ka sa dilim Ninais kong mapalapit sayo Ninais kong hawakan ang itlog mo Ngunit ayaw mo sa mga diskarte ko Kaya ako ay nasipa mo Itlog mo ay aking dinakmal Kasama ang kasingkapal na mukha ko Ngunit ako pala ay naging isang hangal Naghahangad ng itlog mo

"Naalala ko dati, nanonood kami ng balita, madaling araw na no'n nang mapanood namin 'yung sad news about sa'yo. We we're both crying in front of Television. Masakit, syempre" "Pero alam mo, super emotional ko noong time na 'yon. Umaga na, sikat na ang araw pero umiiyak pa rin ako at hindi na makatulog. Ilang araw lang ata 'yung lumipas, parang feeling ko may nagbago sa katawan ko. Nagcrave pa ako non ng singkamas na mayroong mustard sauce. Naiinis rin ako kapag nakikita ko si Angelo, pero namimiss ko naman s'ya kapag hindi ko s'ya nakikita"

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

"Don't cry, please. Nasasaktan ako kapag nakikita kitang umiiyak." "Pasensya ka na, love. Nag-assume kasi ako kaya masakit. Kasalanan ko rin naman. Don't worry, lilipas din 'to. Anyway, masaya pa rin ako na hindi pala sa'yo 'yon. Akala ko, may iba kang pagbibigyan eh," nakayukong sambit ni Mereya.