Memory Novels & Stories

Baka madumihan ang mga yon kapag dinala ko pa rito. Ilang minuto ang itinatagal ko bawat pages. Nahihirapan kasi akong imemorize lahat ng information. Papasok siya sa utak ko tapos mag-istay lang ng ilang minuto. Pag nagmove na ako sa next page, malilimutan ko na ang inaral ko kanina. Nakakainis. Nakakunot noo ako sa binabasa ko noong may bumili. Hindi ko muna siya nilingon at hinayaang pumili ng mga dapat niyang bilhin.

Bakit napunta na sa puntong ito ngayon. "Rose has a retrograde amnesia meaning she only remembers the past. Her brain stopped remembering recently formed memories. Some of my patients neglected memories that hurt them so much. Maybe rose's brain neglected your memories for you hurt her so much? Am I correct?" Ang bilis ng mga pangyayari, nakita ko nalang na nakabulagta na si Stem sa sahig dahil sa suntok ni Thorn. Ang lakas nang tibok ng puso ko dahil sa nangyari. Bakit ba kasi sinabi ni Stem yun, maybe to make Thorn suffer what I suffered in his hands.

Bakit naaalala naman niya ang lahat? Bumuntong-hininga si Doc Jamie saka matamang pinagmasdan siya. "May tatlong uri ng amnesia ang maaaring maranasan ng isang indibidwal. Ang una ay Anterograde Amnesia— ito ang uri ng amnesia na hindi matandaan ng isang tao ang bagong impormasyon ngunit naaalala niya ang mga pangyayari bago ang simula ng amnesia. Pangalawa ay ang Retrograde Amnesia— maaaring matandaan ng isang tao ang bagong impormasyon ngunit hindi matandaan ang mga pangyayari bago ang simula ng amnesia. At ang pangatlo ay Dissociative Amnesia— maaaring makalimutan ng isang tao ang mga partikular na kaganapan o yugto ng panahon." "Doc Zack, 'di ba ang sabi mo, naaalala mo ang lahat ng tao

ani ni Matt, tumulo ang luha ni Leina, para namang natauhan si Matt "S-Sorry" "Ano bang nangyayari?" ani ni Ria "May sakit si Matt, selective amnesia, ang huli niyang natatandaan ay kayo pa rin, wala siyang natatandaan tungkol sa amin ng mga anak niya" sagot ni Leina, para namang nabuhayan ng loob si Ria

Pagbalik ko he's sleeping, I wake him up para makakain at maka-inom ng gamot. “I wish I did these kind of things before, taking care of you whenever you're sick. I wasted six years.” Tumingin siya sa akin. “We can't turn back time. All we have to do is move on.” Hindi na ako sumagot, I can move on from the pain but I can't move on from the memories we made. Tumayo ako at akmang ibabalik lang ang mga kalat sa kusina pero he stop me.

Flashback Year 1959 "Senyorita Maria! Nasaan ka ba?" Tawag ni Terry kay Maria, nagtatakbo na naman kasi ito paakyat sa taas, kagagaling lang nila galing sa bayan, sumama si Maria sa kanilang mamili ng mga kakailanganin dito sa Mansyon.

Tumingin naman ako dito at ngumiti. "W-wala naman po. May nararamdaman lang akong mabigat sa dibdib ko? Parang may gusto akong hanapin at makita pero hindi ko po alam kong sino at ano?"paliwanag ko. Nagkatinginan naman si Mama at Papa. "W-wala ka bang maalala na kahit ano?" Umiling naman ako sa tanong Papa. "Mukhang may selective amnesia siya. Since galing siya sa comma in shock parin ang brain niya. Dont worry, Mama. Babalik 'din naman ang lahat ng alaala niya"

Mabilis. Hindi na ako nag-ingat. Kasi hindi ko na kayang maghintay. Unang papel medical summary. Accident. Traumatic brain injury. Pareho sa sinabi nila. Pero hindi ako tumigil. Hindi pa. Hanggang sa may nakita ako. Isang entry. Hindi dapat nandun. Hindi kasama sa normal records. Walang detalye. Isang linya lang. “Targeted memory suppression recommended.”

Tumango ang doktor, inilapag ang chart sa may gilid ng kama at humarap sa kanila. "Base sa initial assessment," mahinahon nitong paliwanag, "may blunt trauma si Ginoong Ray sa ulo. Posibleng tinamaan ang bahagi ng utak na may kinalaman sa memorya. Kaya ngayon, meron siyang tinatawag nating retrograde amnesia." "Retrograde?" ulit ni Philip, nag-aalalang nakakunot ang noo.

Siguro ay dahil distracted ang kanyang utak habang pinapanood sa malayo ang dalawang sumasayaw sa malahinang musika. His rage got fired up when he saw how Xia was enjoying the dance with his friend, and it was really hard to admit that the jealousy was swallowing him up. Hindi iyon ang gusto niyang maramdam matapos ng ilang taong pananahimik niya. The moment Xia stood there with that long and sparkly gown, made realized how he wanted to grab and steal her from Luis. He remembered that dress… Paano niya makakalimutan ang personal na piniling damit para isuot nito noong unang date nila sa yate. He had a sharp memory at hindi iyon basta-basta malilimot ng kanyang