Memory Novels & Stories

Walang imik na sinunod n'ya ito at nahiga pabalik sa kama. Nagsimula agad itong mag cgeck at ilang minuto din silang parehong tahimik. "It's all good! Wala namang problema sa pagbalik ng memorya mo pero kailangan mo pa ring inumin ang mga gamot mo Howald. And bawas iisipin muna para makapag pahinga ang utak mo. After a month, magsagawa ulit tayo ng check up sa buong ulo mo para masigurong ok na talaga ang sa loob nito," mahabang paliwanag ni Morgan sa kan'ya.

Tila'y may namuong bukol sa aking lalamunan saka umiinit din ang aking mata. "Namana ko ang kakayahan na iyon sa aking Lolo. Kaya naming dalhin ang sarili o ibang tao sa aming mga alaala." Naiiyak naman akong tumango. When Haring Jandro did the same thing before, I learnt about this kind of ability. At first, I thought it is caused by Salamin ng Panahon but it wasn't. It is Memoir. The user can utilize this ability to transport themselves and other individuals to their memories. It is almost similar to Salamin, except they can't change the present. It's fixed. Attempts to modify the present by changing the past always result in the same outcome.

Nang sulyapan ko si ma'am Elizabeth ay nakita ko ang kunot-noo niya sa kaniyang mag-ama. "Hindi pwede. Hindi ka pa magaling—" "Mom, temporary amnesia only affects some of my memories. Hindi naman naapektuhan ang ability kong mag-isip, magtrabaho o magdesisyon," sagot ni sir Rommel kay ma'am Elizabeth. Kahit doon ay napanganga kami.

Tanong ni Vander. Umiling naman ang doctor. "There will be none. Her memory will be intact. But there might be some changes. Posible na magiging malilimutin siya pero hindi ganoon kalala dahil dumaan siya sa total anesthesia. It has a side effect that damages brain cells that helps the person to have a sharp memory. But if you're thinking about amnesia, there will be none. The damage is just on her lower backbone, her spinal cord is not damaged." Lumuwag naman ang pakiramdam ni Vander. "Thank you doc." Pasalamat ni Vander.

Nakita ko ang text message galing sa isang anonymous number. [Ma’am Merida, sinundan kayo ni sir Aidan. Please don’t tell him the truth yet. He passed out every time sinusubukan kong e trigger ang memorya niya.] – Monique Huminga ako ng malalim. Gaya sa nangyari sa akin noong nag-usap kami ni Lucio. Sumakit ang ulo ko noong unang pumasok ang memorya kung saan una kaming nagkita ni Aidan sa bar.

“Saka kung nakalimutan niya, ganoon rin siya sa piano. Babalik rin ‘yon sa kaniya.” Nagsalubong ang kilay ni Five. “It has something to do with muscle memory, swimming is a motor skill. She didn’t forget how to walk or run,” giit nito. “She couldn’t just---” Napatigil ito nang mapatingin sa kaniya. Hindi niya alam kung anong nangyari kaya hindi rin mapagtanggol ni Zoelle ang sarili. “Nevermind. I-I don’t know. Forget it.” Umiwas ito ng tingin. “Maybe if you practice for some time in the water, it will come back to your body. Just be careful around the pool.”

saad ko tinuro ang pinto. “Ingat ka, Vera. Malapit na rin naman ang alas-singko isang oras na lang sarado na na rin ako,” Sa malapit na mall sa boutique ako dumiretso. Nag-ikot ikot muna ako para makakuha ng hindi gano'n ka pricey. May nakita akong unit fourteen thousand mataas rin ang memory. Mahal na sa akin, ngunit naisip ko rin ngayon ko lang treat ng mahal na phone ang sarili ko kaya kinuha ko na.

sabi nito. Si Granny Mira naman ay hindi na napigilang lumuha. Ayaw man niyang aminin sa sarili pero may hinala na siya sa kondisyon ng apo. "He has retrograde amnesia. He couldn't remember three years of his life prior to the accident..." Nanlumo si Granny Mira. Tama nga ang hinala niya. Walang maalala ang apo sa nakaraan. "Can he still remember them?" Tanong niya.

Hindi maalis sa utak ko si Viah. Oo aaminin ko nang nag-alala talaga 'ko nang sobra. Kahit paano ay naging malapit na rin siya sa amin, kila nanay Celia. Kaya natural naman sigurong ganoon ang naging reaksiyon ko hindi ba? Maya-maya lang ay inaya nila ako sa sala nila para mas makapag-usap daw kami nang maayos. Madami raw silang ikukwento sakin. Baka makatulong din daw sa pagbalik ng memorya ko.

I murmured. "Sorry naman sa 'yong madali lang nakaka-memorize," she mumbled sarcastically. Napailing na lang ako and continued reading the reviewers I made. Sa tuwing nag-eexam ay ginagaya ko ang ginagawa ng kapatid kong si Faith. Siya mismo nagsusulat ng reviewers niya para mas madali daw maalala. Naging effective naman sa akin kaya kahit nakakapagod magsulat ay ginagawa ko na lang. At saka maaga ko namang sinisimulan lahat para maiwasan ang procrastination. Natuto na ako. Mas nami-mental block kasi ako kapag nagka-cram.