Novel & Cerita Message For A Heartbroken Friend

Hinihintay ko kung anong sasabihin niya pero wala akong narinig mula sa kanya. Dahil sa naging usapan namin kanina ni Luke bumalik ulit ang lahat ng sakit sa akin. Mabuti nga at nakaabot ako dito sa bahay ng walang masamang nangyari. Iyak ako ng iyak kanina kahit nasa sasakyan na ako. Halos hindi ko na makita ang daan sa dami ng luha ko. My heart broke seeing my friend hurting. Pero hindi ko naman mapipilit ang sarili ko.

"This is my goodbye hug and kiss Aicelle. Please stop hurting yourself. Make yourself free from this pain. Mas masasaktan kita kung itutuloy pa natin 'yong natapos na. Please heal yourself, wag mong ikulong 'yong sarili mo sa nakaraan. Alam kong alam mo na natuldukan na 'yong mga masasayang tagpo natin at Aicelle wag mong ikulong 'yong sarili mo sa tagpong 'yon, harapin mo na 'yong ngayon kung saan natatapos na galak at saya at napalitan na ito ng pait at sakit." "I'm sorry for causing you pain. I'm also sorry because I can't heal you kasi mas makukulong ka sa sakit kung patuloy akong magbibigay ng hinanakit sa'yo." "Find yourself Aicelle, I'm really sorry for breaking you. I love you."

Nanginginig ako habang hawak iyon. "Sssh, magiging maayos din ang lahat. Tahan na." Pag-aalo niya sa akin saka niya ako niyakap. I sniffed as I wiped my tears. "I'm sorry kung hindi na ako nakapagpaalam sa inyo ng personal, hindi ko kaya, nasasaktan din ako sa nagyayari. I've caused a lot of pain to her, and it's better this way na umalis na lang para makalimutan na niya ako, and somehow forget what I've done to her. Alagaan niyo siya at kung maaari huwag niyo na akong ungkatin sa kanya. Ayokong nasasaktan siya nang dahil sa akin. Kung sakali mang magtagpo ang landas nating apat, we can start all over again. Hindi ako makakalimot because I treasure our friendship the most. I will definitely

Napatawa tuloy ako, panira talaga ito ng moment. "Grabeh ka ha, hindi naman ako umiiyak noh,” natatawa kong sabi. Paano naman ako naging mas malubha pa sa isang broken hearted? Hindi naman ako umiiyak o kaya nag-oover react. Napakamalisyosya niya talaga, nag-eemote lang naman `yong tao. Gusto ko lang naman mafeel `yong pain, joke lang ayoko kayang masaktan.

Nanginginig na pinindot niya ang mensahe para mabasa ito ng buo. “ I’m so sorry,I’ll disappear as you like me to. I’m so sorry my sunshine,I’m not worth it. Maybe we are not really meant for each other,I hope you can find the forgiveness for me. I’m really sorry,this is the last time you will hear from me.” Namamalisbis ang luha niya habang binabasa ang buong mensahe galing dito,hanggang sa napahagulhol na siya.

Sanay na rin naman ako, noon pa. "Bes, can't you really get it? He is just one of those temporary persons who came in your life." Iyan rin ang gusto kong itatak sa sarili ko na temporary lang ang mayroon kami ni Saint. Pero ayaw tanggapin ng sarili ko—ng puso ko. Nananatiling tikom ang bibig ko habang nakatingin sa kawalan. "You've got a broken heart, not a broken life. You've got a broken dream, not a broken future. And you've got the temporary pain, not a permanent one. Help yourself to get through with it. Tulungan mo ang sarili mo na makawala sa hawla ng kalungkutan." Tears started to fell down on my cheeks as i wrapped my one arm on my eyes to hide it. Makikita na naman ako ng kaibigan

Niyakap ko siya pabalik at ipinatong ang noo sa balikat niya. Hinagod niya ang likuran ko at hinayaan lang akong umiyak sa mga balikat niya. Naririnig ko ang mga boses ni Ace, ni kuya at ni daddy sa likuran namin. “I just lost my friend. Why do I have to get through this again?” “Why can’t I just have a friend mom? What’s wrong with me?” “There’s nothing wrong with you Nico. They just failed to acknowledge your efforts. It’s their loss.”

nangingiting panunukso niya. "Mamshie, ha! Broken hearted pa ko, wala muna sa isip ko ‘yan," sabi ko kaya bahagya siyang natawa. "Anak, kapag broken hearted ang isang tao, walang ibang solusiyon kundi love rin mismo. Someone will fix that broken pieces at hindi mo mamalayan good as new na ang puso mo." "Corny ma, ah!" Nagtawanan kami pero mayamaya lang ay bahagya niya akong siniko.

"Masakit Athalia, sobrang sakit na makita kong masaya ka sa kaniya. Parang pinipiga ang puso ko sa sobrang sakit. Pero, anong magagawa ko? Choice mo iyan. Ayaw kong pilitin ka sa isang bagay na alam ko naman na ayaw mo. One-sided love is hard. Mas maganda na naging totoo ka sa sarili mo. Gusto ko kung magiging tayo, mahal mo ako. Masaya ako para sayo. Para sa inyo ni Charles. After all, I'm still you're bestfriend and no matter what happens I'm always here for you." ani ko at tumalikod na at naglakad patungo sa aking sasakyan. Hindi ko namalayan na may tumulong luha sa aking mga mata. F*ck! Ang sakit!

Halata ba ako? "You're my best friend. I know you more than anyone else does," sagot niya sa akin nang malambing, na para bang direktang nababasa ang bawat takbo ng isip ko ngayon. "Hindi ko naman sinabing pigilan mo 'yang puso mo, dahil alam kong hindi mo kayang utusan ang sarili mo na huwag umibig. I am just letting you know all of this so that, at least, you can control yourself from falling too deep. Para kapag natapos ang isang taon, may matitira pa para sa sarili mo."