Message For A Heartbroken Friend Mga Nobela at Kwento

Binuksan ko ang chat namin at nag-tipa ng mahabang mensahe na galing mismo sa puso at isipan ko. Hello Charles, (kung ayun talaga name mo hehe) In case na bukas mo na 'to mabasa, gusto ko lang magpa-salamat sa'yo for being my source of comfort these past few days. Tutal baka ito na rin yung huli kong message and ganoon ka rin. I just want to confess hehe. Thank you sa pagpapa-kilig sa akin kahit sa maikling panahon. I am really thankful to you for making me experience kung paano magkaroon ng kaharutan hanggang madaling araw. hehe.

A bitter laugh escaped my lips. What a cruel lesson. To finally understand someone's worth after they're gone. My phone vibrated. A message from an unknown number. For a second, my heart leaped. Liam? No. Just a marketing advertisement. I laughed again. This time at myself. How pathetic had I become? Waiting for a message that would never come.

Sabi niya pa kaya malungkot akong napangiti. "Huwag please!" Nalulungkot kong sabi sa kaniya. "Ayokong ikulong mo ang sarili mo ganiyang isipin. I want you to have someone who's willing to love you the way you love her.. and that girl is not me. You don't need to settle for a girl who is broken and already has a child, in short a girl who is not me." Sabi ko at tumingin sa baba. "If that time come, promise me that I will still be your bestfriend and that no one will replace me in your heart. Promise me that there will still be a space for me." Sabi ko nalang sa kaniya.

Malamig kong tugon saka siya tinalikuran ngunit bago ako humakbang ay may pinahabol pa ako that made her leave. “I removed you from the people who's important to me, the day you left me broken. I won't treasure a person like you and also your boyfriend. I may be bitter right now but that's the truth. So, I can't help you.” I heaved a deep sigh. Releasing the pain that I've been feeling while saying those words to her. Nakaramdam naman ako ng biglaang panghihina kaya umupo muna ako sa sofa. Kinuha ko naman yung cellphone ko sa bulsa ng jogging pants ko at may message roon. I opened it and it came from thet sophomore. Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko't nagreply ako sa message niya g

The price is nothing compare to how thankful I am and to the love I have for you. Merry Christmas, bestie!"] Maliit lang ang pagkakasulat pero sapat para mabasa ang mahabang mensaheng iyon at habang binabasa, hindi maiwasan ni Felicity na mangilid ang luha sa heart touching message ng kaniyang kaibigan.

Ang pagmamakaawa pa niya and this time ay nagsimula ng tumulo ang luha sa mukha niya mula sa mga mata pero di ko pa rin magawa na maawa sakanya dahil sa sakit na ginawa nila ng best friend ko. "Akala ko pa naman magiging masaya ang araw na ito para saatin kasi ito ang araw na lagi kong hinihintay sa bawat taon na dumarating saakin but you two make waste it. Alam mo mabuti pa maghiwalay na tayo. Break na tayo." Tumutulo ang luha ko ng binitawan ko ang mga salita na iyon. Nagsimula na siya sa pagmamakaawa sa akin na wag siyang hiwalayan at ginawa pa talaga niya na lumuhod sa harapan ko. 🎶🎶🎶And maybe someday we might just find the way

Gusto niyang kumustahin ito at mag-send ng message sa messenger nito ngunit nawalan sya ng lakas ng loob dahil alam niyang galit na galit ito sa kanya at sinabi nitong papatayin siya kapag magkita silang muli. “I miss you both, but I can’t return to your life. I felt so drained and restless, and I don’t want to continue living. Sana hindi na lang ako bumalik at naghiganti para hindi ganito ang nararamdaman ko. I loved you for more than ten years, and it was the most painful journey of my life. I never wanted to hurt you before, but you had hurt me. I will never come back to this country, I will cut all communication with you once the case is done. I’ll set you free, MY LOVE!”

I declined the call and composed a message for them. 'Mom If you're reading this, please know that I am really sorry. I love you. I love our family but I'm choosing the man that I love. Tell dad that I love him so much and I'm sorry that I broke his heart. Please don't look for me. Masaya ako kasama si Leo. I'm hoping that someday, you can forgive me. Hug the boys for me. I'm so sorry.' I sent the text before turning off my phone. I let go of the tears that I'm holding. I will miss them.

Nahiga na lang ako sa tabi niya at pinagmasdan ang kanyang guwapong mukha, hanggang sa hindi ko na napigilan ang kamay ko at napahaplos na sa bridge ng kanyang matangos na ilong pababa sa kanyang labi. "I'm sorry for leaving you and for breaking your heart, Drex. And about Garry he's not my fiancé, he's just my gay best friend,” mahina kong sambit habang hinahaplos ang kanyang makinis na pisngi. "Kaya kung nadurog ko man ang puso mo sa loob ng dalawang taon ay hinihiling ko na sana hayaan mo akong buoin ulit 'yan. Now that I'm back, please allow me to fix your broken heart. I promise this time I won't break it again." Hindi ko na napigilan ang butil ng luha na dumaloy sa aking pisngi.

“Bakit si Olivia na naman ang bida sa puso niya? Bakit si Olivia na naman ang nakikita hindi lang ng mga mata niya kundi maging ng puso niya? Bakit palaging puro si Olivia? Paano naman ako? Ako iyong nagmamahal sa kaniya, e. Bakit hindi na lang ako? Bakit? Handa naman ako’ng gawin ang lahat para sa kaniya, a? Bakit hindi ako? Bakit hindi na lang ako? Ibibigay ko naman sa kaniya ang lahat-lahat ng gusto niya kaya bakit hindi na lang ako ang mahalin niya?” I know that I was blabbering nonsense and attracting unwarranted and embarrassing attention for all of us but they still stayed… for me because I am their friend. And somewhat, knowing and seeing that fact, made my achy breaky heart feeling