Novel & Cerita Metal Overlord

Humarap siya sa akin at hinawakan ang aking magkabilang balikat. "That's why you're here. Kailangan ka nila, so you will support them. Sayo na lang sila nakikinig, Cadence." Nangingilid na ang luha sa aking mga mata. "P-Pero ate, what if hindi ko na sila makontrol? A-Ayokong mabigo kita." Yumuko ako. Inangat ni Ate ang mukha ko at binigyan niya ako ng isang tipid na ngiti. " You're a Syferath, Cadence. Walang hindi nagagawa ang isang Syferath."

Sa katunayan, ito ay isang paligsahan sa pagitan ng mga kapangyarihan, maliban na ang isang labanan na tulad nito ay hindi magreresulta sa pagkawasak sa mga panlabas na mundo. Hindi pinansin ng Omnipotent Lord sina Mirabelle, Longinus at Yuval. Siya ay naniningil sa isang Seven-Power Macrocosm Ancestral God. Naging dahilan ito upang ang Seven-Power Macrocosm Ancestral God ay ganap na tumutok sa kanyang depensa. Alam niyang hindi siya kapantay ng Omnipotent Lord sa lahat. Ngunit dahil hindi pa niya kailanman nakipaglaban ang Lord at sa gayon ay hindi pamilyar sa mga Path ng Lord, gusto niyang gamitin ang pagkakataong ito para maunawaan ang mga ito.

Tahimik namang sumunod sakaniya si Azriel. Kung maganda ang exterior structure ng mansion ay mas maganda ang interior nito. Hindi mapigilan ni Dahlia na mamangha habang iginagala ang kaniyang paningin sa mga furniture na gawa halos lahat sa ginto. Buong buhay niya ay ngayon lang siya nakakita ng ganito at hindi siya makapaniwalang mula sa araw na ito ay dito na siya maninirahan.

Bukod dito, naging golden mutant na siya ilang dekada na ang nakalipas. Hindi siya sinisisi ni Mike Baylor. Sa kanyang hindi matatalo na lakas bilang isang gintong mutant, walang dapat ikatuwa. Madali niyang malulutas ang anumang problema. Sa loob ng napakaraming taon, walang anumang bagay na nakapagparamdam sa kanya ng kaguluhan. Kung gugustuhin niya, maaari niyang patayin si Rong Bailun anumang oras at palitan siya bilang ang tinatawag na overlord ng mundo.

This can't be. I clenched my fists, my breath hitching for just a second before I forced my expression to remain unreadable. "Our next mission." Meast's voice cut through the silence. Draven? "Is that Draven Monticello?" Tanong ko, hindi makapaghintay sa sasabihin ng leader namin. Meast's lips formed a grin as he eyed me suspiciously. "Yes. He's Draven Reil Monticello. The heir of the Monticello Empire." Meast's voice was steady, calculated, but every word felt like a strike against my chest.

Hindi ako maaaring humanga sa isang mortal na lahi ng mga mararahas at mga mapanakit na nilalang. Kailangan ko ngayon pagtuunan ng pansin kung bakit tila may pagkakataon na parang nagbabago ang kaniyang mga mata ngunit dama ko na tao pa din siya. Nakasaksi na ako ng mortal na naging dugong maharlika dahil sa kaniyang pag-inom ng maharlikang dugo ngunit bakit kakaiba kay Mino? Nakikita ko na may epekto sa kaniya ngunit may kung ano sa katawan niya na komokontra sa pagbabago ng kaniyang katawan. Simula ng dumating sa mundong ito ang mortal ay dumarami na ang aking suliranin. I missed how I just sit in my throne without worries. I miss how I walk around the barrios of our kingdom and play with

Given her ability, she scouts the borders with ease. "I have bad news. Thousands of troops from the kingdom of Metallion are now marching their way to our kingdom." Tumango ako bago marahang ikinuyom ang aking kamay. "Summon all the royal guards. Ready the shelter for those who cannot fight. We will defend this land and show them that even without a deity ruling over us, we can still win," sambit ko bago unti-unting namuo ang ginintuang armor sa katawan ko kasabay ng pagtubo ng itim at puting pakpak sa likuran ko. "I'm the medium of the Supreme God after all."

Nanginginig ang karamihan sa Milchester dahil doon. Pero sino ba naman ang di matatakot sa overlord ng legal na mundo? Hindi lang pangalan si West. Isa siyang puwersang hindi mapipigilan, isang alamat. Sa loob lang ng ilang taon, umakyat siya sa tuktok, nagtayo ng imperyo mula sa kawalan.

Hindi ko mabilang kung ilan. My eyes widened and lips parted.He grinned. "Marco want you again tonight. Table ka daw sa kanya sandali at aalis na ulit kayo! " Kinurot niya ulit ako sa gilid na parang kinikilig siya. I'm speechless.Tila nawalan ako ng salita.What? "Palagay ko natipuhan ka ni Marco ,Maria! Naku! Ingat! Marco Mondragon ay nangunguna sa pinaka playboy sa mga ka batch niya Maria! Walang panama ang mga Montemayor sa HMU! Kilala mo iyon?" I nodded gently. Trying to process what's really happening.